Γράφοντας παραμύθια…

Γράφοντας παραμύθια, ένα κομμάτι του ίδιου μου του εαυτού ξανά έγινε παιδί. Θυμήθηκε τις απλές στιγμές της ζωής, που όμως, κρύβουν μέσα τους όλο το νόημά της. 

Publisher: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Γράφοντας παραμύθια, θυμήθηκα τις δικές μου στιγμές όπου με την πρωτόγνωρη κατάκτηση των αισθήσεων, επιθυμούσα να γνωρίσω όλο τον κόσμο, αψηφώντας τις περιορισμένες μου δυνάμεις.

Θυμήθηκα τις στιγμές εκείνες που ήμουν αμέριμνη, δίχως τις κοινωνικές απαιτήσεις και τις ψεύτικες –σε μεγάλο βαθμό απαιτήσεις- που μου έχει φορτώσει η κοινωνία. Τότε που θεωρούσα πως ο πλούτος όλος είναι μία σοκολάτα και δεν έσκαγα για χρήματα.

Γράφοντας παραμύθια, σκεφτόμουν πόσο πιο όμορφη θα ήταν η κοινωνία μας αν παραμέναμε πάντοτε τόσο ξέγνοιαστοι και αθώοι.

Αν μπορούσαμε να συγχωρούμε τόσο εύκολα, αν είχαμε τόσο αγνή σκέψη και αν διαπιστώναμε πως το χαμόγελο, η φιλία και το παιχνίδι, είναι σημαντικότερα από τις μεγάλες καριέρας και τα πολύτιμα σπίτια.

Γράφοντας παραμύθια, ξεκίνησα να ανακαλύπτω τις ανάγλυφες αλήθειες τους που τόσο περίτεχνα μας διδάσκουν μέσα από μικρές ιστορίες ζωής.

Έγινα κοινωνός της αθώας ψυχής των παιδιών που δε μισούν τίποτα από τα διαφορετικά που συναντούν στο διάβα του, πριν η κοινωνία φροντίσει να τα μολύνει με μίσος και αποστροφή. 

Γράφοντας παραμύθια, έγινα η ίδια ένας πιο καλός άνθρωπος, πιο δοτικός. Αντιλήφθηκα πως στην απλότητα κρύβεται η ομορφιά της ζωής, όχι στο φόρτωμα με ανούσιους τίτλους τους οποίους η κοινωνία μας νουθετεί πως πρέπει να έχουμε για να είμαστε αξιοσέβαστοι.

Photo by Thomas Kelley on Unsplash