Μία άποψη με αφορμή την Ελένη Αντωνιάδου

Πρώτα από όλα, ας βγάλω από τη μέση την ερώτηση “και ποια είσαι εσύ”; Δεν είμαι διακεκριμένη επιστήμονας, ούτε καθηγήτρια πανεπιστήμιου. Είμαι μια απλή μεταδιδακτορική ερευνήτρια που έχει φύγει από την Ελλάδα πάνω από 12 χρονιά, είμαι 30 χρονών, έχω 3 πτυχία και 4 δημοσιεύσεις στα σκαριά – γιατί το να δημοσιεύσεις δεν είναι εύκολο!

Editor: Ελένη Σινοπούλου

Ενώ πάντα θέλω να κρατώ την άποψη μου για πολίτικες καταστάσεις για τον εαυτό μου, εκτός από επιστήμονας είμαι πάνω από όλα Ελληνίδα και νιώθω καθήκον μου να σχολιάσω τα τελευταία γεγονότα με κέντρο την κ. Ελένη Αντωνιάδου. Θα ήθελα να πω εκ των προτέρων πως δεν έχω γνωρίσει προσωπικά την συγκεκριμένη κυρία και πως τα πράγματα στις βιοϊατρικές επιστήμες, όπως άλλωστε και σε όλους του τομείς, δεν είναι ποτέ όσο απλοποιημένα φαίνονται μέσα από τα μάτια των ΜΜΕ και να εκφράσω την αγανάκτηση μου προς το ζήτημα.

Κατά την άποψή μου, ευθύνη έχουν και τα ΜΜΕ τα οποία μεγάλωσαν εκτός ορίων μια ιστορία χωρίς να έχουν όλα τα στοιχεία, αλλά και η εν λόγω κυρία η οποία φυσικά και δεν είχε κανένα λόγο να μην ακολουθήσει τη φήμη και όλα όσα ήρθαν μαζί (βραβεύσεις, κτλ).


Αν υπάρχει κάτι που εγώ είδα ως Ελληνίδα μέσα από όλο αυτό το φιάσκο ως καλό είναι η ανάγκη των ΜΜΕ να βρουν κάποιον αξιόλογο Έλληνα ή Ελληνίδα να αναδείξουν. Και αυτό το επικροτώ, γιατί υπάρχουν πολλά νέα παιδιά στην Ελλάδα που έχουν ανάγκη από ανθρώπους παραδείγματα, ανθρώπους που μπορούν να τους δείξουν πως με τη σκληρή δουλειά όλα γίνονται.


Όμως ψάξτε σωστά! Βρείτε αυτούς τους αξιόλογους ανθρώπους μέσα από τη δουλειά τους, και όχι απλά από μια ανάρτηση κάποιου στα κοινωνικά δίκτυα.

Βρείτε αυτούς τους ανθρώπους μέσα από οργανισμούς όπως το Women On Top και Γέφυρες Γνώσης & Συνεργασίας/ Knowledge & Partnership Bridges .

Έχοντας πει αυτό, θα ήθελα να αναφερθώ σε όλους εμάς τους Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού (και δυστυχώς είμαστε πάρα πολλοί, το γνωστό brain drain της χώρας μας), που έχουμε φύγει από την πατρίδα μας εδώ και πολλά χρόνια, προσπαθούμε και παλεύουμε για έναν καλύτερο κόσμο μέσα από την ακαδημαϊκή μας ερευνά. Δεν αντιλέγω στο ότι η εν λόγω κυρία έχει πάρα πολλές γνώσεις και είναι μια αξιόλογη φοιτήτρια όμως συμφωνώ απολυτά με τον Καθηγητή κ. Παντελή Μπάγκο όπως έγραψε στην ανάρτηση του στο Facebook:

“Από την άλλη, θέλω να προστατεύσω και τους άλλους απόφοιτους και διδάκτορές μας, που παλεύουν όλη μέρα στα εργαστήρια, που διδάσκουν σε μεγάλα πανεπιστήμια, που παράγουν έρευνα υψηλού επιπέδου σε μεγάλα επιστημονικά περιοδικά και τελικά βλέπουν ότι «αν δεν βγεις στην Τατιάνα είναι σαν να μην υπάρχεις». Τέλος, θέλω να προστατεύσω και τους νέους φοιτητές μας, που πολλές φορές θολώνει η κρίση τους βλέποντας δημοσιεύματα για «εύκολη επιτυχία» και για την «ιδέα με την οποία θα πιάσουμε την καλή». Όχι παιδιά, η επιστήμη θέλει κόπο, επιμονή, υπομονή και καμιά φορά και τύχη. Και είναι μια διαδικασία στην οποία συναντάς μεγάλες απογοητεύσεις, δεν είναι όλα εύκολα”.

Η επιστήμη θέλει κόπο, θέλει να έχεις ένα όνειρο και να είσαι διατεθειμένος να το κυνηγήσεις όσο μακριά και αν πρέπει να πας, θέλει να έχεις ερωτήσεις και περιέργεια και δίψα για γνώση και μάθηση.

Τέλος, θέλω να πω πως όλο αυτό το φιάσκο δεν αντιπροσωπεύει όλους εμάς που προσπαθούμε όσο μπορούμε να αναδείξουμε τη χώρα μας στη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Δεν αντιπροσωπεύει νέους και πιο έμπειρους επιστήμονες που δουλεύουν χωρίς καμία αναγνώριση, ενώ έχουν κάνει ανακαλύψεις που πραγματικά βοήθησαν στο να προχωρήσει η επιστήμη όπως ο διακεκριμένος καθηγητής George Paxinos του οποίου η δουλειά άνοιξε την πόρτα στη χαρτογράφηση του εγκεφάλου ή ο νευροεπιστημονας δρ. Απόστολος Γεωργόπουλος, καθώς και ο γιατρός και καθηγητής πανεπιστήμιου Nikolaos Venizelos. Άνθρωποι με όραμα που διαπρέπουν στους τομείς τους, δουλεύουνε σκληρά και κάνουν τη χωρά μας υπερήφανη!

CNN Greecein.gr και όπου αλλού αυτή η ιστορία δημοσιεύτηκε κάντε μια χάρη σε όλους μας… Διαλέξτε να αναδείξετε ανθρώπους που πραγματικά το αξίζουν και μην διαιωνίζετε καταστάσεις που δεν ωφελούν κανέναν…

Photo by Viktor Forgacs on Unsplash