Ποιος μπορεί να κρίνει μια αγάπη; Ποιος μπορεί να κρίνει μια γυναίκα… Ο γάμος της Μαρίας Μπράουν

Ιωάννα Δανδέλια

«Μόνο όποιος αγαπήσει πολύ μπορεί να εκτιμήσει την αγάπη…». Η Μαρία Μπράουν κατάφερε σε μια ζωή, να νιώσει την αγάπη, να τη χαρίσει και να την αρνηθεί.

Ιωάννα Δανδέλια Δημοσιογράφος, Διευθύντρια Εκδόσεων Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Ο γάμος της Μαρίας Μπράουν που παρουσιάστηκε για τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη (30 Μαρτίου – 1 Απριλίου), στο Θέατρο Αριστοτέλειον, είναι μια παράσταση πρόκληση για ηθοποιούς και θεατές. Το σκηνικό, η τοποθέτηση του έργου στο χώρο και στο χρόνο το καθιστά ένα θεατρικό κείμενο που παρουσιάζει με ευαισθησία και παράλληλα με κυνικότητα τους χαρακτήρες από την αρχή μέχρι το τέλος της πορείας τους σε αυτή την ιστορία. Η μεταπολέμική Γερμανία μεταφέρεται με ακρίβεια στη σκηνή μέσα από τις ερμηνείες και το κείμενο όπως ακριβώς είχε γίνει και στην αντίστοιχη ταινία και για μια ακόμη φορά η Μαρία είναι ο αντισυμβατικός ήρωας, σε έναν κόσμο που δεν τη δέχεται, σε έναν κόσμο που την ποθεί αλλά και την απορρίπτει.

 

Το θέατρο Αριστοτέλειον γέμισε από νωρίς με κόσμο το βράδυ του Σαββάτου, δικαιώνοντας την επιλογή των συντελεστών να επισκεφτούν την πόλη μετά από μια ήδη επιτυχημένη πορεία της παράστασης.

Η Μαρία Μπράουν στην αρχή αναζητούσε τον άνδρα της, στη συνέχεια αναζητούσε τη χαμένη της αγάπη, τη δύναμη που θα την έκανε ξανά κύριο του εαυτού της, τη δύναμη που θα έκανε ξανά πραγματικότητα το μεγαλύτερο της πόθο, την επανένωση με το μοναδικό άνδρα που αγάπησε και θα αγαπούσε για πάντα. Η Μαρία θέλει να επιβιώσει και θα επιβιώσει με όποιο κόστος, θα κοιτάξει μπροστά και οι συνέπειες των πράξεων της θα την ακολουθήσουν μέχρι το τέλος. Οι θεατές γίνονται κοινωνοί των επιλογών της και συμμετέχουν στην τραγικότητα του χαρακτήρα της.

Είναι περίεργη η «σεναριακή» διαδρομή μιας γυναίκας που επιβιώνει μέσα στον πόλεμο και μετά από αυτόν σε μια χώρα που αιμορραγεί και πληρώνει τα λάθη της μέσα από μια διαδικασία δύσκολης και επίπονης ανασυγκρότησης. Είναι δύσκολη η ιστορία της Μαρίας για να την κατανοήσουμε οι περισσότεροι. Είναι δύσκολος ο ρόλος της Λένας Παπαληγούρα που αποφάσισε να δοκιμαστεί σε αυτόν με μια σκηνοθετική δομή που θυμίζει χορογραφία ακροβατώντας από το δράμα στο χιούμορ με γλυκόπικρη διάθεση που εναλλάσσεται σε κάθε σκηνή. Οι τίτλοι ενδιάμεσα στις σκηνές, τα νοητά όρια και σύνορα εναλλαγής των κεφαλαίων της ζωής της οριοθετούν την πορεία της παράστασης όπως τα κεφάλαια ενός βιβλίου σε μια προσπάθεια να ακολουθήσουν οι θεατές την πολυποίκιλη διαδρομή της ηρωίδας.

Η ηρωίδα αποδομεί το χαρακτήρα της, είναι τη μια στιγμή δυνατή, εγωίστρια και κατακριτέα για τη συμπεριφόρα της και την άλλη αδύναμη, μοναχική και συμπαθής. Οι άνδρες που τη συνάντησαν την πόθησαν, έγιναν εραστές της, σύντροφοι της, μοναχικοί συνοδοιπόροι της. Η ίδια χάρισε την αγάπη της στον άνδρα που παρέμεινε κοντά στην καρδιά της και μακριά από τη ζωή της.

Η ζωή της Μαρίας Μπράουν ήταν στο σύνολο της ένας γάμος που μπορεί τυπικά να κράτησε λιγότερο από δύο ημέρες, ήταν όμως αρκετός για να γεμίσει ολόκληρη τη ζωή της. Ποιός μπορεί να κρίνει μια αγάπη; Ποιος μπορεί να κρίνει μια γυναίκα…

Η Λένα Παπαληγούρα και ο Μάξιμος Μουμούρης κέρδισαν το θερμό χειρόκροτημα μιας αίθουσας σε μια ακόμη θεατρική βραδιά στη Θεσσαλονίκη.

Ταυτότητα παράστασης:

Μετάφραση – Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιώργος Σκεύας

Σκηνικά – Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Μουσική: Σήμη Τσιλαλή

Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Φιλμ: Γιώργος Σκεύας

Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Σαβουιδάκης

Διεύθυνση παραγωγής: Όλγα Μαυροειδή

Παραγωγή: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος – ΛΥΚΟΦΩΣ

 

Ηθοποιοί:

Λένα Παπαληγούρα, Μάξιμος Μουμούρης, Γιάννης Νταλιάνης,

Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Γιώργος Συμεωνίδης, Νίκος Γεωργάκης

 

Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης