«Συλλέκτης» στιγμών και συναισθημάτων…

Ιωάννα Δανδέλια

Ένα λογοτεχνικό κείμενο με διακρίσεις, ένα θεατρικό έργο με ιδιαίτερες ερμηνείες και μουσική επένδυση βρίσκεται και στη Θεσσαλονίκη για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Ιωάννα Δανδέλια Δημοσιογράφος, Διευθύντρια Εκδόσεων Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Η αγάπη παραμένει μια έννοια παρεξηγημένη, μια έννοια δυσνόητη, μια ενοχή συναισθημάτων που άλλες φορές απελευθερώνει και άλλες καταδυναστεύει την προσωπικότητα αυτών που τη βιώνουν. Πού ξεκινούν τα όρια μιας αγάπης και πού τελειώνουν;  Πότε ένας άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει και να αγαπηθεί; Υπάρχουν φορές που τα όρια δοκιμάζονται. Σε μια παράσταση όπου οι πρωταγωνιστές βιώνουν έντονα συναισθήματα και μοιράζονται με τους θεατές τις εναλλαγές μιας ιδιόμορφης σχέσης, τίποτα δεν παραμένει το ίδιο μέχρι το τέλος.

Οι θεατές της παράστασης «Ο Συλλέκτης» έχουν μπροστά τους το θύτη και το θύμα, μόνο που τα συναισθήματα εναλλάσσονται, η ένταση ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές αποτελεί τον περίτεχνα δομημένο συνδετικό κρίκο ενός κειμένου που προσπαθεί με αξιώσεις να παρουσιάσει ισότιμα και τους δύο χαρακτήρες. Είναι ο Συλλέκτης ο μόνος θύτης σε αυτό το δράμα που ξετυλίγεται ως ψυχολογικό θρίλερ στη θεατρική σκηνή; Ή μήπως και ο ίδιος είναι ένα θύμα όσων συγκυριών και καταστάσεων των έχουν οδηγήσει σε αυτή την συμπεριφορά;

Οι παραστάσεις που παρουσιάζουν και παρουσιάζονται μέσα από δυνατά κείμενα όπως αυτό του Τζων Φώουλς μέσα από τη διασκευή του Μάρκ Χήλυ απαιτούν εξίσου δυνατές ερμηνείες. Ο Αργύρης Αγγέλου και η Ιωάννα Πηλιχού εντυπωσίασαν στην πρεμιέρα της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου όσους βρέθηκαν στο Θέατρο Αθήναιον.

Οι δύο ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό στη σκηνή υπερασπιζόμενοι ένα κείμενο που σκιαγραφεί δύο χαρακτήρες που ο καθένας (για τους δικούς του λόγους) ασφυκτιά σε μια κατάσταση δέσμια και για τους δύο. Κανένας δεν είναι ικανός να ελέγξει τις πράξεις του άλλου, ο καθένας όμως είναι υπεύθυνος για τις δικές του. Κάθε δράση φέρνει μια αντίδραση. Μπορεί το θύμα να αλλάξει θέση με τον θύτη; Με ποιον θα ταυτιστεί ο θεατής; Γιατί η ομορφιά και η αγάπη να είναι πάντα αντικείμενο ακραίων πράξεων και καταστάσεων; Ο Αργύρης Αγγέλου σε έναν ρόλο αποκαλυπτικό για τον ήρωα του,  ξεδιπλώνει στη σκηνή αυτό που οι περισσότεροι αποκαλούν έναν ιδιόμορφο ή ακόμη και παρανοϊκό χαρακτήρα. Ακόμη και έτσι όμως τίποτα δεν είναι απόλυτα προβλέψιμο. Άλλωστε το ψυχογράφημα του ήρωα αποτελεί έναν συνδυασμό του ίδιου και του θύματος του. Η Ιωάννα Πηλιχού συγκινεί με τις στιγμές έντασης που παρουσιάζει η ερμηνεία της ως το θύμα – δέσμια του δεσμώτη απαγωγέα της. Ωστόσο, τίποτα δεν έχει κριθεί μέχρι το τέλος.

Αξίζει να γίνει αναφορά στην ξεχωριστή μουσική επένδυση που έχει επιλεγεί για την παράσταση και λειτουργεί ως γέφυρα κάθε φορά στις εναλλαγές των σκηνών – καταστάσεων που βιώνουν οι ήρωες.

Η παράσταση «ο Συλλέκτης», βασισμένη στο ομώνυμο λογοτεχνικό κείμενο του Τζον Φώουλς (που γράφτηκε το 1963 και τον καθιέρωσε στην παγκόσμια πεζογραφία) και σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, προσφέρει μια παράσταση στο κοινό, πλούσια σε συναισθήματα, εναλλαγές και ανατροπές. Άλλωστε το πεπρωμένο κρίνεται πάντα από τις επιλογές μας και αυτές από τα συναισθήματα που συλλέγουμε στην πορεία της ζωής μας…