Ανταπόκριση από Κύπρο

Σάββατο, μια βδομάδα πριν. Ξυπνάω και τους ακούω να λένε, «καλά, κούρεμα στα δάνεια δε θα γίνει;» Ρωτάω. «Θα γίνει κούρεμα στις καταθέσεις». Ο μπαμπάς εκνευρισμένος. Τραπεζικός, και δεν είχε καμία ενημέρωση (αν και για τις καταθέσεις, τι μας νοιάζει; Δεν έχουμε. Μόνο δάνεια…) Και ο αδερφός μου οικονομολόγος, και πάλι δεν είχαμε ιδέα τι θα γίνει. Χαμένοι. Ο μπαμπάς πήγε στη δουλειά και τους είπαν να δηλώσουν όσοι θέλουν να φύγουν οικειοθελώς. Ο αδερφός μου σκέφτεται για Αυστραλία. Η μαμά να κλαίει και να αγχώνεται, «δε θα έχει ο κόσμος να φάει, πού καταντήσαμε». Σενάρια πολλά, λεφτά στην τσέπη μηδέν.

Publisher: Κ. Κ. από Λεμεσό

ΑΤΜ. Τις πρώτες ημέρες μπορούσες να πάρεις 700 ευρώ, μετά μόνο 260. Πήγαινα βράδυ για να μην έχει κόσμο και περίμενα από τις 12 ως τις 1.30 για 260 ευρώ. Μες στο ψοφόκρυο και τη βροχή. Όχι τίποτε άλλο, αλλά σαν Ελληνάρες μείναμε τελευταία ώρα να πάρουμε λεφτά. Η καλή και η κακή τράπεζα. Τι όρος, Θεέ μου, γελοιότητες… Κάτι που ακούστηκε ήταν ότι το πρώτο Σαββατοκύριακο που ήταν κλειστές οι τράπεζες έφυγαν πολλοί Κύπριοι σε Αγγλία και Ρωσία και πήραν τα λεφτά τους από τα ΑΤΜ και τις τράπεζες εκεί, για να γλιτώσουν το κούρεμα. Έφυγαν, λένε, πολλά εκατομμύρια εκείνες τις μέρες.

Αλλά εκεί που πάω να πω πως εμείς οι Κύπριοι είμαστε ηλίθιοι, έρχεται η ανθρωπιά που είδα αυτές τις ημέρες και με διαψεύδει. Όταν τα πάμε καλά, θέλουμε να φάμε ο ένας τον άλλο, αλλά στα ζόρικα υπάρχει απίστευτη αλληλοβοήθεια. Άτομα που δεν είχαν πιστωτικές για να πάρουν χρήματα, τούς δάνειζαν συγγενείς και γείτονες ή έτρωγαν όλοι μαζί. Απίστευτες ιστορίες. Είδα χτες στις ειδήσεις για έναν παππού που, την πρώτη μέρα που άνοιξαν οι τράπεζες, πήγαινε στην Τράπεζα Κύπρου να ανοίξει λογαριασμό και να κάνει κατάθεση για να στηρίξει την τράπεζα. Ή παρά τις εντολές, δεν έκοβαν ρεύμα και νερό σε κανένα σπίτι που χρωστούσε, ούτε έκοβαν κλήσεις γιατί ξέρουν ότι ο κόσμος δε θα είχε να πληρώσει. Βοηθάει πολύ και η Μητρόπολη Λεμεσού. Κάθε μέρα ταΐζουν 1.500 άτομα και δίνουν σάντουιτς για τα παιδιά σε όλα τα σχολεία.

Τη Δευτέρα οργάνωσαν συναυλία με περισσότερους από 40 καλλιτέχνες (ήταν και ο Αλκίνοος, από τις 4 το απόγευμα ως τα μεσάνυχτα. Αντί για εισιτήρια πληρώνεις σε είδος και τα πράγματα που θα συγκεντρωθούν θα τα μοιράσουν στους φτωχούς).

Σκατά τα έκαναν. Ήθελαν να κάνουν τους μάγκες με το όχι, και τώρα; Εγώ προσωπικά νιώθω ότι με όλα αυτά δε θα καταφέρω να κάνω ποτέ κάτι δικό μου. Θα είμαι μια ζωή υπαλληλάκος για πολύ λίγα, και όχι γιατί δε θα τα αξίζω, αλλά γιατί ο εργοδότης μου δε θα μπορεί να μου δώσει περισσότερα. Και θα μένω μια ζωή με τους δικούς μου.

Από την άλλη, νιώθω ότι όλα θα πάνε καλά. Ότι καμία διετία θα είναι έτσι τα πράγματα και μετά όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Έτσι κι αλλιώς, ο χρόνος περνάει γρήγορα, σωστά; Την υγειά μας να ‘χουμε, αυτό κατάλαβα.

Update από τη συναυλία:
«Πήγα στη συναυλία, ήταν πολύ ωραία! Είχε 20.000 άτομα. Κάποια στιγμή, στη μέση της συναυλίας, οι διοργανωτές ανακοίνωσαν πως οι αποθήκες γέμισαν (σ.σ.: αντί εισιτηρίου, ζητήθηκαν τρόφιμα). Μάλιστα, γέμισε μέχρι και η αποθήκη 900 τετραγωνικών μέτρων και έγινε έκκληση σε κατόχους φορτηγών να βοηθήσουν έτσι ώστε να μεταφερθούν τα τρόφιμα σε άλλες πόλεις»