Entries by Μαριάννα Τανάγια

Δε σταματάω να ζω | «οίκο-οδηγώ»!

Συχνά με ρωτάνε: «αφού είσαι οικολόγος και θεωρείς σημαντική την προστασία του περιβάλλοντος γιατί οδηγείς ακόμα μηχανή;» Η απάντηση στην προβληματική της οικολογίας δεν είναι να σταματήσουμε να ζούμε και να γυρίσουμε πίσω στο Μεσαίωνα, αλλά να προσαρμόσουμε ως κοινωνία τον τρόπο ζωής μας. Πάνω σ’αυτή τη λογική, εγώ απαντώ: οικολογική οδήγηση»!

Στέκει για…στέκι | Τι μας κάνει να συχνάζουμε κάπου;

“Ρε συ Βίκυ, εμείς πότε θα βρούμε το δικό μας στέκι”; Με αυτά ακριβώς τα λόγια η φίλη μου μού έδωσε το έναυσμα για ένα πλήθος συνειρμών και σκέψεων. Έχουν όλοι οι άνθρωποι ένα στέκι; Ένα δικό τους μέρος; Κάποιο χώρο που θεωρούν ως αγαπημένο; Θέμα συνήθειας ή μήπως κάτι άλλο;Κι αν αυτό ισχύει, τότε γιατί συμβαίνει;

Sophie’s treats | Σαλάτα με πένες και τόνο

Η φίλη μου η Μαρία είναι λιτοδίαιτη. Δεν τρώει πολλά-πολλά. Δεν πάει να’χει μπροστά της τίγκα γεμάτο τραπέζι με 40 διαφορετικές γκουρμεδιές; Η Μαρία θα φάει 5-6 μπουκίτσες και θα αφήσει το πιρούνι κάτω. Εκτός αν βρεθεί στο δρόμο της ζυμαρικό.

Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα | Όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια φάτσα;

Χρόνια μας πολλά, αδέρφια! Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη σε εμάς, το ισχυρό φύλο που ζούμε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, που καταπιέζουμε τις γυναίκες ή δεν τις αφήνουμε να ανελιχθούν σε θέσεις ισχύος και δεν τις βοηθάμε καθόλου στις δουλειές του σπιτιού. Σήμερα είναι η μέρα που πρέπει να αναθεωρήσουμε όλα τα παραπάνω στερεότυπα.

101 Εισαγωγή στην Κοινωνιολογία | Μη μου την παράσταση τάραττε

Με αφορμή μία εκπληκτική παράσταση, την «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» (με μία ασύλληπτη Νένα Μεντή), συνάντησα για ακόμη μία φορά ένα από τα απεχθέστερα είδη ανθρώπων: τον ασεβή και απαίδευτο θεατή.

Φάκελος Οργή | Μετουσιώνοντας την αγανάκτηση

Δύο δρόμοι υπάρχουν για να ακολουθήσει η οργή: η δημιουργία και η βία. Η βία (ο τρόπος με τον οποίον κάποιοι επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν το θυμικό τους) δεν αποτελεί επιλογή. Ψάχνω έναν τρόπο, λοιπόν, η οργή μου να γίνει δημιουργική, να μετουσιωθεί σε κάτι. Από να χαθεί στην απραξία, επιλέγω απλά να αποκλειστεί.

James Bond: Skyfall | Το καλό…«κακό παιδί» επιστρέφει

Ήταν, μεταξύ άλλων, το πρόσωπο των 50 ετών ενός θρυλικού κινηματογραφικού ήρωα. Είναι 44 ετών και όμως προτιμά να επιχειρεί μόνος του τις επικίνδυνες σκηνές στις οποίες συνήθως οι ηθοποιοί αντικαθίστανται από κασκαντέρ. Ο Daniel Craig είναι ένας αδιαμφισβήτητος James Bond και στην τρίτη κατά σειρά ταινία του υπό το σκηνοθετικό βλέμμα του Sam Mendes δε διστάζει να «τσαλακώσει» για μία ακόμη φορά τον εκλεπτυσμένο και γεμάτο φλεγματικό βρετανικό χιούμορ πράκτορα 007.

Sophie’s treats |Τραχανάς με κοτόπουλο

Ξύπνησες με ένα κεφάλι βάρους 2 τόνων – πάνω κάτω – και τα μάτια σου δεν ανοίγουν με τίποτα. Έριξες ένα εντυπωσιακό φτέρνισμα, αλλά η μύτη σου εξακολουθεί να είναι μπουκωμένη. Η δε προσπάθειά σου να πάρεις βαθειά ανάσα κατέληξε σε ξερόβηχα. Την είχες ψυλλιαστεί τη δουλειά από χτες το βράδυ που γύρισες από τη μπαρότσαρκα στο σπίτι με ρίγη. Ω ναι! Είσαι άρρωστος.

Οδηγίες προς ναυτιλομένoυς |Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ…

Οι άντρες, συνηθίζουμε να λέμε, μένουνε πάντα παιδιά. Κι έρχομαι εγώ τώρα να ρωτήσω: Γιατί να είναι απαραιτήτως κακό αυτό; Στο κάτω-κάτω της γραφής, κι εγώ θα ήθελα να παραμείνω για πάντα παιδί (προς αποφυγή παρεξηγήσεων, εννοώ στην καρδιά κι όχι στο μυαλό)!