Bachelor | The last…sin(?)

Εύα Γκέγκα

Παρά το γεγονός ότι η γενιά των εξηντάρηδων διατείνεται με στόμφο ότι –μη έχοντας ούτε ιερό, ούτε όσιο- έχουμε καταλύσει όλους τους θεσμούς, τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις και οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην «οδό της ακολασίας» (η οποία κατά την προσωπική μου άποψη, παρουσιάζει ένα εγκυκλοπαιδικό ενδιαφέρον) θα σας σοκάρω: Ναι, ο κόσμος παντρεύεται! Και μάλιστα κάνει ακόμα bachelor*. Ιδού οι πιο κλασσικές περιπτώσεις:

Εύα Γκέγκα

*Bachelor: Εναπόθεση ενός τελευταίου φόρου τιμής στην «ελεύθερη ζωή» που αποχαιρετούν για … πάντα (;) -λες και δεν την αποχαιρέτησαν τη στιγμή που ξεκίνησαν την συμβίωση με τον σύντροφο τους ή …τέλος πάντων δεν υπάρχουν και διαζύγια! Αλλά για κάθε μέλλοντα σύζυγο φαίνεται τελικά πως η υπογραφή βαραίνει…

Βάσει εμπειρίας (πολυετούς και με ποικιλία, καθώς μεγάλο ποσοστό των πρώην ελεύθερων και ωραίων φίλων μου έχει περάσει το κατώφλι της εκκλησίας) και στατιστικών (έτσι για το κύρος!) η παράδοση καλά κρατεί & μάλιστα παρουσιάζει διάφορες παραλλαγές…

Το «πατροπαράδοτο»
Το πρωτόκολλο ορίζει ότι η βραδιά ξεκινάει από «πρώτο-τραπέζι-πίστα» στα μπουζούκια με ό,τι αυτό συνεπάγεται : ποτά αμφιβόλου ποιότητας, καψουροτράγουδα και τσιφτετέλια, τα οποία κατά παράδοξο τρόπο παντρεμένοι, ερωτευμένοι και χωρισμένοι τραγουδούν και χορεύουν με την ίδια θέρμη και ενθουσιασμό, αφιερώσεις από τους τραγουδιστές και τον κλασσικό λουλουδοπόλεμο με την πίστα, τους υπόλοιπους του τραπεζιού και ενίοτε … τα διπλανά τραπέζια- γιατί το «παιχνίδι» στα μπουζούκια είναι σαν το πιπέρι στο φαί! Λίγο το θέλεις, το πολύ σου καίει το στομάχι…
Κάπου εκεί στις 5-6 το πρωί και αφού το πρόγραμμα έχει τελειώσει, τα μπουκάλια έχουν αδειάσει και τα γαρύφαλλα έχουν ποδοπατηθεί σε μη «ανακυκλώσιμο» βαθμό, κάποιος φίλος-η ρίχνει την «πρωτότυπη» ιδέα η βραδιά να συνεχίσει σε κάποιο Live Strip Show!


Το επίσης παράδοξο είναι ότι για τέτοια γούστα οι πλέον ενθουσιώδεις είναι οι παντρεμένοι της παρέας, την ίδια ώρα που οι ελεύθεροι σκέφτονται τι άλλο θα κάνουν απόψε για το χατίρι του γαμπρού ή της νύφης και οι ίδιοι (γαμπρός ή νύφη) σκέφτονται τι έχουν να κάνουν την επόμενη μέρα και τι να κάνει εκείνη την στιγμή ο/η μέλλων σύζυγος εκείνη την ώρα… (Μην έρθουμε & μούρη με μούρη! Ντροπή!)

Αφού λοιπόν οι πιο θαρραλέοι και ανθεκτικοί της παρέας αφήσουν τον όβολλι τους στα παιδιά του ανατολικού μπλοκ, για να δούνε κάτι το οποίο δεν έχουν ξαναδεί(!), όσοι έχουν επιβιώσει, φοράνε τα γυαλιά ηλίου, μαζεύουν τα πτώματα, χτυπάνε ένα βρώμικο και οδηγούν, προκειμένου να πάνε όλοι σπίτια τους να ξεραθούν επιτέλους!
Σημείωση: Μπορεί οι παντρεμένοι να φοβούνται το «άλλο τους μισό», αλλά εντελώς πληροφοριακά, οι ελεύθεροι που φεύγουν πριν τη συνέχεια για striptease, είναι αυτοί που το έχουν κάνει ήδη μερικές φορές και απλά βαριούνται αφόρητα!

Το «εναλλακτικό» παραδοσιακό
Η πιο ελαφρά εκδοχή του παραπάνω σεναρίου δίνει περισσότερες επιλογές. Μπορεί να είναι μια καλή μπαρότσαρκα (min 2-3 μαγαζιά μεσαίας χωρητικότητας) σε αγαπημένα στέκια, που τα ξέρουμε και μας ξέρουν, οπότε μπορούμε άφοβα να κάνουμε τα καραγκιοζιλίκια μας χωρίς παρεξήγηση και με μεγάλη άνεση : σπάσιμο ποτηριών, ανεβάσματα στα μπαρ και τα τραπέζια, χαρτοπετσετοπόλεμο, παραγγελίες στον DJ, κτλ… Με απλά λόγια, να γίνουμε θέαμα, ταυτόχρονα τα σφηνάκια να έρχονται στην σειρά και να μας κάνουν όλα τα χατίρια, γιατί όλο και κάποιον ξέρουμε (κατά προτίμηση τον υπεύθυνο)…

Τα ποτά πίνονται με γοργούς ρυθμούς, όλα τα φώτα είναι πάνω στην παρέα ακόμα κι όταν περπατά στο δρόμο γιατί πολύ απλά μοιάζει με γκρουπ Βορειοευρωπαίων τουριστών (6-12 άτομα) που ανακαλύπτουν το κέντρο by night, σαν λυσσασμένο κοπάδι, που είχε να βγει από την εποχή των σπηλαίων, αναστατώνει τον κόσμο και φεύγει! Μπορεί να είναι εξαιρετική επιλογή αν όλοι συμφωνούν στα μουσικά γούστα και δε βαριούνται τις εναλλαγές.

Το «εναλλακτικό» παραδοσιακό με φαγητό
Παραλλαγή του παραπάνω είναι κάτι σε φαγητό συνδυασμένο με λαϊκό-έντεχνο live πρόγραμμα, άφθονη ρετσίνα καικρασί. Η γνωστή φάση «τύπου ρεμπετάδικο» για να μην πίνουμε με άδειο στομάχι και μας πειράξει !
Με καλή ορχήστρα κι έναν κατάλληλο χώρο, το bachelor μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ καλή βραδιά, με τρελό χαβαλέ, χορούς, τραγούδια , παραγγελιές, ρετσίνες κερασμένες και πλήθος γνωριμιών, αφού μετά από 5-6 καραφάκια κι ενώ η παρέα των bachelorettes- Μπολσόι έχει περάσει χορεύοντας από όλα τα τραπέζια του μαγαζιού, έχει σηκώσει άπειρους άσχετους ανθρώπους με το πιρούνι στο χέρι, καταλήγεις να λες τα νέα σου με τον «τυχερούλη» περαστικό που ήθελε απλά να διασχίσει τον πεζόδρομο και κατέληξε να χορεύει συρτό…

Κορυφαία στιγμή της βραδιάς: όταν παίρνει η νύφη / γαμπρός το μικρόφωνο και λέει ένα –δύο τραγουδάκια, πολύ σχετικά με την περίσταση (όπως το «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα… »).

Κάπου εκεί η παρέα αντιλαμβάνεται ότι ήρθε η ώρα να φύγει και να πάει να πιει ένα τελευταίο ποτό σε κανένα ελληνάδικο, ( για να μην ξενερώσει κιόλας!) και μετά σπίτι για ύπνο γιατί το κρασί, κοντεύει να αρχίσει να χύνεται από τα αυτιά…
Πάντα υπάρχει κάποιος που θέλει να γυρίσει στην παράδοση και να συνεχίσει σε στριπτιτζάδικο (νόμος!), αλλά συνήθως δεν εισακούγεται γιατί όλοι είναι σε άλλο mood και τραγουδάνε ακόμα Αλεξίου & Μητροπάνο! Thank God for «Σ’αναζητώ στην Σαλονίκη»!

Το 3-ήμερο bachelor-εκδρομή
Η συνηθισμένη διάρκεια είναι 2 μέρες σε κοντινούς στην έδρα προορισμούς. Βέβαια υπάρχει και πλήθος εξαιρέσεων. Τα κλασσικά αποτελούν την καλοκαιρινή περίοδο τα σαββατοκύριακα στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής (σε κανένα γνωστό μπιτσόμπαρο) ή βόλτα με ιστιοπλοϊκό. Άνοιξη- Φθινόπωρο – Χειμώνα το πράγμα αλλάζει… Μπορεί να είναι ορεινός προορισμός ή κάποια άλλη μεγάλη πόλη, όπου ζει η κολλητή/κολλητός ή ακόμη κι ένας προορισμός του εξωτερικού.
Παράλληλα, αλλάζει και το θέμα του Bachelor ανάλογα με την επιλογή του προορισμού! Friend-bonding στο ορεινό καταφύγιο του Ολύμπου, «κάψιμο» στα μπουζουξίδικα της Λάρισας, εξερεύνηση στη Βαρκελώνη ή κούρα, χαλάρωση, μασάζ, χαλαρές βόλτες και κυριλέ μαγαζιά για φαγητό και ποτό στο πεντάστερο ξενοδοχείο στην Αθήνα.

Η ουσία παραμένει η ίδια: ο αριθμός των ατόμων αυτόματα περιορίζεται στους απολύτως απαραίτητους, γνωρίζονται όλοι πολύ καλά και μεταξύ τους και με την νύφη-γαμπρό (2-3 κολλητοί), με αποτέλεσμα όπου και να πάνε, ό,τι και να κάνουν να περάσουν αξέχαστα, χωρίς να χρειαστεί να μεθύσουν απαραίτητα. Εντάξει… άμα τύχει και κατεβάσει κανείς κανένα ποτάκι παραπάνω, δεν χάθηκε ο κόσμος…Μεταξύ μας είμαστε!

Εκτός του ότι γενικά ό, τι εμπεριέχει ταξίδι και δρόμο έχει πάντα την επιδοκιμασία μου, η συγκεκριμένη εναλλακτική αποτελεί ίσως μία από τις πιο υγιείς εκφράσεις αποχαιρετισμού (θεωρητικά) της παλαιάς ανύπαντρης ζωής για μία νέα με προοπτική οικογένειας και παιδιών. Για όσους τουλάχιστον νιώθουν αυτή την ανάγκη…

Ίσως γιατί το ταξίδι με τους κολλητούς σου μπορείς πολύ πιο εύκολα να το κάνεις χωρίς έννοιες και γκρίνια, πριν τον γάμο, πριν ν’ αρχίσουν τα μωρά να διαδέχονται το ένα το άλλο! Υπάρχει μία περίπτωση να είναι όντως η τελευταία φορά που μπορείς να το κάνεις και μάλιστα με τις ευχές όλων (μαμά, μπαμπάς, γιαγιά, κουνιάδος-α, πεθερός-α & μέλλων σύζυγος!). Μην αυταπατάσαι! Όσο καλή κι αν είναι η πεθερά σου, που τώρα σου δίνει ένα 50αρικο να πάρεις κάτι ή να τα πιείτε κοκτέιλ στην υγεία σας, δε θα έχει την ίδια αντίδραση αν σε 6 μήνες παρατήσεις το σπίτι σου για να τρέχεις με τις ελεύθερες φίλες σου στα καλά καθούμενα στα βουνά και τα λαγκάδια! Για να μη μιλήσω για την παντρεμένη-με-παιδί φίλη σου, η οποία εάν δεν παντρεύεσαι ή δεν πεθαίνεις δεν υπάρχει περίπτωση να λείψει από το σπίτι για περισσότερες από 10 ώρες!

Last but not -at all- least: Mixed Bachelor
Ουσιαστικά είναι πάρτι με φίλους. Μπορεί να εμπεριέχει οποιοδήποτε ή όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό (ακόμα και το Strip Show). Η βασική διαφορά είναι ότι η παρέα δε χωρίζεται σε στρατόπεδα (άντρες –γυναίκες). Όσοι έχουν ταίρι το παίρνουν μαζί τους και ο γαμπρός με τη νύφη έχουν την ευχέρεια να καλέσουν και τους φίλους τους που είχαν την ατυχία να ανήκουν στο αντίθετο φύλο!

Είναι ουσιαστικά ένα γαμήλιο πάρτι πριν την επίσημη δεξίωση, μόνο με ανθρώπους που γουστάρει πολύ το ζευγάρι και με πιο άνετα ρούχα, χωρίς τους μακρινούς συγγενείς, τις τούρτες και το στήσιμο για φωτογραφίες (τουλάχιστον τις επαγγελματικές). Με την κατάλληλη επιλογή ατόμων και καλή οργάνωση μπορεί να αποδειχθεί η ευκαιρία για ένα μοναδικό βράδυ ή διήμερο για όλους τους δεσμευμένους και ελεύθερους φίλους και το ζευγάρι, χωρίς έκτροπα και δεύτερες σκέψεις αλλά με πολύ γέλιο, αγάπη και στιγμές που θα μείνουν πραγματικά αξέχαστες για όλους.

Γιατί κακά τα ψέματα… Οι περισσότεροι άνθρωποι που γνωρίζω, αν από κάτι είναι χορτασμένοι, είναι από βόλτες, ποτά, ξενύχτια, φλερτ, χορούς, τραγούδια και νυχτοπερπατήματα! Και αν όλα τα έχουμε ξεφτιλίσει υπάρχει μία αξία ανεκτίμητη και αλώβητη ακόμα και για εμάς που «δεν έχουμε ούτε ιερό, ούτε όσιο», όπως λέει η μαμά μου: οι χαρούμενες στιγμές με φίλους, που είναι το μόνο που θα θυμόμαστε στα βαθιά γεράματα, αν γλυτώσουμε το Αλτσχάιμερ.

Ο γάμος για μένα είναι ένα χαρτί. Για άλλους μία υπόσχεση, μια υποχρέωση, μια επιβεβαίωση, η επίσημη απαρχή μιας καινούργιας ζωής, μια δέσμευση ή μία ανταμοιβή. Η «τελευταία έξοδος» ως ελεύθερος, δεν καθιερώθηκε για να χαρούμε την τελευταία μέρα ελευθερίας μας. Αυτό μάλλον το λένε μόνο όσοι πούλησαν φτηνά δική τους ελευθερία και το κατάλαβαν εκ των υστέρων. Οι υπόλοιποι απλά νιώθουν πάντα ελεύθεροι ως άνθρωποι.

Νομίζω πως απλά καθιερώθηκε γιατί δίνει την ευκαιρία για να μαζευτούν οι φίλοι, να χαρούν, να θυμηθούν οff the record όπως αυτοί ξέρουν, στιγμές από την εφηβεία, τις εκδρομές, τα άκυρα ξενύχτια και μεθύσια του παρελθόντος. Γιατί μέσα στην τρέλα της καθημερινότητας είναι από δύσκολο έως αδύνατο χωρίς ένα καλό λόγο να το καταφέρει κάποιος αυτό και ειδικά για αυτούς που έχουν οικογένεια!

Αν μη τι άλλο, εάν όντως είμαστε η γενιά που τα έχει δει και τα έχει κάνει σχεδόν όλα πριν το γάμο της (και δεν εννοώ λίγες μέρες πριν), τότε υπάρχει κάτι καινούργιο για να δούμε το τελευταίο βράδυ, εκτός από τους ανθρώπους που γουστάρουμε;