Crowdfunding, self-publishing: βαλβίδες εκτόνωσης…δημιουργικότητας

 Κώστας Μαυραγάνης

Ναι, ξέρω, ο τίτλος είναι, εχμ, «κάπως», αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν το είχα αυτή τη στιγμή για να σκεφτώ κάτι πιο ταιριαστό, οπότε και είπα να το πάρω…ελεύθερα. Η ουσία είναι η εξής: με την ανεργία αυτή τη στιγμή να βρίσκεται επίσημα στο 24,8%, την επιχειρηματικότητα να ακολουθεί παράξενους…δρόμους και τάσεις και γενικά τα πράγματα όσον αφορά την επαγγελματική ζωή του μέσου Έλληνα να πάνε κατά Καπερναούμ, είναι καλό κανείς να αναζητεί διεξόδους όπου μπορεί.

Κώστας Μαυραγάνης

Και αν αυτές οι διέξοδοι του δίνουν τη δυνατότητα αυτονομίας/ ανεξαρτησίας (κοινώς, να εργάζεται πρωτευόντως για τον εαυτό του) τόσο το καλύτερο. Κάτι που παίζει πάρα πολύ στο εξωτερικό τον τελευταίο καιρό, και όποιος παρακολουθεί την τεχνολογική ειδησεογραφία θα το έχει αντιληφθεί, είναι το crowdfunding: έχετε μία ιδέα και θέλετε να την πραγματοποιήσετε, αλλά δεν έχετε λεφτά και δεν μπορείτε να πάρετε τους δρόμους για να βρείτε κάποιον ο οποίος θα είναι πρόθυμος να τη χρηματοδοτήσει; Μπορείτε να απευθυνθείτε στη διαδικτυακή κοινότητα. Και όταν λέω διαδικτυακή κοινότητα, δεν εννοώ το μέσο χρήστη του Ίντερνετ, ο οποίος μπαίνει στο δίκτυο για Facebook, Twitter και γενικά χαζολόγημα, αλλά κόσμο ο οποίος δραστηριοποιείται επαγγελματικά/ επιχειρηματικά και γενικά «ψάχνεται».

Ουσιαστικά παραθέτετε την ιδέα σας, ξεκινώντας μία «καμπάνια» συγκεκριμένου χρόνου με σκοπό τη συγκέντρωση συγκεκριμένου ποσού και ζητάτε χρηματοδότηση, η οποία μπορεί να κυμαίνεται από πολύ μικρά ποσά (5 δολάρια ας πούμε) μέχρι τετραψήφια νούμερα και άνω. Για τους χρηματοδότες σας, αναλόγως τη συμμετοχή/ επένδυση, υπάρχουν ανταλλάγματα, από ευχαριστίες στα credits (εάν μιλάμε, λ.χ, για κάποια ταινία ή ηλεκτρονικό παιχνίδι) και συμβολικά δώρα όπως μπλουζάκια, μέχρι ποσοστά επί των κερδών εάν η ιδέα «τσουλήσει», πρόσβαση σε development kits εάν αναπτύξετε κάποιο λογισμικό, κ.ο.κ.

Εάν συγκεντρώσετε τη χρηματοδότηση και προχωρήσετε, έχει καλώς- έγκειται στο επιχειρηματικό σας δαιμόνιο να πάτε παραπέρα, δίνοντας τα ανταλλάγματα στους «επενδυτές» σας. Εάν όχι, δεν θα έρθει κανείς να σας πάρει τα λεφτά πίσω, καθώς δεν θα τα έχετε «πάρει» ποτέ- ουσιαστικά ο χρηματοδότης «δεσμεύεται» ότι θα σας τα δώσει, και η δέσμευση αυτή «ενεργοποιείται» εάν «πιαστεί» το συγκεκριμένο ποσό- στόχος. Οπότε, όποιοι νεοελληναράδες, ξεχάστε πιθανές κομπίνες με «ωραίες» προτάσεις που μόνο στόχο έχουν το «πάρε τα λεφτά και τρέχα»- και ειδικότερα από τη στιγμή που οι προτάσεις που υποβάλλονται περνούν από εξέταση πριν «ανεβούν», για να αποφεύγονται, ει δυνατόν, οι «αεριτζήδες» (οι ίδιες οι υπηρεσίες συνιστούν προσοχή από πλευράς των επίδοξων χρηματοδοτών, καθώς δεν υπάρχει κάποια εγγύηση ότι αυτός ο οποίος λαμβάνει τα χρήματα θα τα χρησιμοποιήσει για το σκοπό που έχει υποσχεθεί, ότι η «επένδυση» θα επιτύχει, ή ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του έναντι των σπονσορών του, αν και είναι πιθανό να υπάρχουν επιπτώσεις νομικής φύσης αν δεν το κάνει).

Η πιο γνωστή υπηρεσία τέτοιου είδους είναι το Kickstarter, το οποίο έχει χρηματοδοτήσει μέχρι σήμερα άπειρα projects ανθρώπων που είχαν την ιδέα, αλλά δεν είχαν τα λεφτά. Μπορείτε να υποβάλετε ιδέα για…τα πάντα: από ψηφιακές ή μη συσκευές, indie ταινίες, μουσικά άλμπουμ, εφαρμογές λογισμικού, βιβλία, παραστάσεις και κάθε λογής project που έχετε κατά νου. Αρκεί να μπορείτε να κάνετε μία καλή παρουσίαση που θα προσελκύσει το ενδιαφέρον των «περαστικών» για να σας δώσουν τον οβολό τους. Πέρα από το Kickstarter, μία άλλη υπηρεσία που είναι γνωστή στο χώρο του crowdfunding είναι το Indiegogo.

Μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται πολύ καλό για να είναι αληθινό (και ως γνωστόν, εάν κάτι φαίνεται *πολύ καλό* για να είναι *αληθινό*, τις περισσότερες φορές *έτσι είναι*), αλλά αυτή η διαδικασία «εκδημοκρατισμού» της χρηματοδότησης, μέσω της «προσφυγής» στην παγκόσμια κοινότητα που λέγεται Ίντερνετ είναι εξαιρετικά παραγωγική, καθώς δίνει σε πάρα πολύ κόσμο τα μέσα για να πραγματοποιήσουν πρωτοποριακά και καινοτόμα projects τα οποία υπό άλλες συνθήκες δεν θα μπορούσαν να «πουλήσουν» απευθυνόμενοι σε τύπους με…κοστούμια και λεφτά. Το crowdfunding αποτελεί μία δημιουργική διέξοδο, «βαλβίδα» εκτόνωσης δημιουργικότητας για όσους έχουν πρόθεση να δουλέψουν πάνω στο project το οποίο έχουν θέσει ως στόχο.

Σε παρεμφερή πλαίσια κινείται και το self-publishing- ελληνιστί αυτοέκδοση. Επειδή ειδικά σε αυτή τη χώρα είναι πολλοί αυτοί (θα αποφύγω να χρησιμοποιήσω τον χαρακτηρισμό «ψώνια», δεν είναι πρέπον) που θεωρούν πως θα μπορούσαν να γράψουν βιβλία που θα «σκίσουν», φαντάζει ως μία πολύ καλή επιλογή, καθώς «παρακάμπτει» τους εκδοτικούς οίκους, που μπορεί να…ζορίσουν τον επίδοξο συγγραφέα, ή να του προτείνουν συμφωνίες που δεν θα του αρέσουν, όσον αφορά τις οικονομικές απολαβές.
Στην αυτοέκδοση τα πράγματα είναι απλά: παίζω- κερδίζω ή παίζω- χάνω. Εκδίδετε το βιβλίο σας μόνοι σας, και από κει και πέρα είναι θέμα προώθησης και βιβλιοπωλείων. Εάν θέλετε να κινηθείτε διαδικτυακά, μπορείτε να γράψετε στα αγγλικά, θέλετε να «παίξετε» στα ebooks και δεν θέλετε να μπλέξετε με εκτυπώσεις και άλλα τέτοια πράγματα που…κοστίζουν, τότε η καλύτερη λύση είναι αναμφίβολα ο βασιλιάς των e-readers (Kindle αγάπη μου) και το μεγαλύτερο online κατάστημα του κόσμου: ο λόγος φυσικά για το Amazon.

Γράφετε το βιβλίο σας, το υποβάλλετε και αν όλα πάνε καλά το πουλάτε σε ηλεκτρονική μορφή για Kindle. Τόσο απλά. Εάν ενδιαφέρεστε για πιο «κλασικές» μεθόδους και ελληνική αγορά, μπορείτε να απευθυνθείτε στην εκδοτική ομάδα iWrite, με μεγάλη εμπειρία στο χώρο της αυτοέκδοσης. Αυτά από μένα λοιπόν. Άντε, και καλές business!

Υ.Γ: Εάν το παρόν κείμενο σας ωθήσει να ασχοληθείτε και προκύψει κάτι καλό, το publiSHIT και ο γράφων, αναμένουν ποσοστά. Ή, τουλάχιστον, καμιά μπύρα!