Φοίβος Δεληβοριάς | «Aρμένικη Βίζιτα» στο publiSHIT!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Δεν μπορώ ούτε να θυμηθώ πόσα χρόνια σκέφτομαι πόσο πολύ θέλω να τον συναντήσω εκτός σκηνής. Να που η ζωή σε ανταμείβει όταν έρθει η κατάλληλη ώρα. Έτσι, ο Φοίβος Δεληβοριάς κάνει “βίζιτα” και στο publiSHIT, λίγο πριν την “Αρμένικη Βίζιτα” στο Block 33,  με το γνωστό αυθορμητισμό και την ευγενή ειλικρίνεια που τον διακρίνει!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Storyteller: Φοίβος Δεληβοριάς

Η πρώτη συνάντησή μου με το Μάνο Χατζιδάκι, το 1988, όταν του πήγα κάποια τραγούδια μου:
Θυμάμαι το γραφείο του, γεμάτο αυτόγραφα αγαπημένων του προσώπων πάνω και γύρω από το πιάνο. Σε έκανε αμέσως να αισθανθείς πως ήταν ο ίδιος ένας μεγάλος θαυμαστής κι όχι κάποιος αποκοιμισμένος στο μουσείο των θριάμβων του.

Το συναίσθημα που ένιωσα λίγο πριν ανέβω για πρώτη φορά στη σκηνή: Ήθελα να κάνω εμετό. Δεν υπήρχε τίποτα που να με έχει προετοιμάσει για κάτι τέτοιο. Ήμουν 16 χρονών κι έγραφα τραγούδια ολομόναχος σ’ένα δωμάτιο. Ένιωσα σαν να με σπρώχνουν από ένα πολύ ψηλό κτίριο. Από τότε η ζωή μου είναι γεμάτη τζετ λαγκ. Αποζητώ και τρέμω αυτήν την εμπειρία-και ξέρω πως έτσι θα είναι μέχρι το τέλος.

Πολύ αγαπημένο μου τραγούδι είναι η «Όμορφη Πόρτα».  Μου αρέσει να διηγούμαι κάποιες ιστορίες για όλα μου τα τραγούδια,  αλλά όλες είναι παραφουσκωμένες, προκύπτουν μετά το τραγούδι. Το παρελθόν σου αλλάζει κάθε φορά που γράφεις κάτι, όλοι όσοι γράφουν το ξέρουν.

 Τι με κάνει να ελπίζω ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο; Το ότι ο άνθρωπος εμπεριέχει το καλύτερο, όπως και το χειρότερο. Τα κόμματα και οι οικονομικές ολιγαρχίες χαίρονται γιατί ο άνθρωπος φοβάται, γιατί διχάζεται, γιατί είναι εύπιστος, γιατί μισεί. Εκεί επενδύουν. Εγώ –και οι περισσότεροι μη εξουσιομανείς άνθρωποι- χαίρομαι γιατί έχει μέσα του και τις ακριβώς αντίθετες πλευρές. Κι έτσι (χιλιάδες φορές) μες στην Ιστορία, ανατρέπει τα σχέδια των εκμεταλλευτών.