Γιατί νιώθω περήφανη

Είμαι περήφανη γιατί αγωνίζομαι για τους στόχους μου καθημερινά, χωρίς να μεμψιμοιρώ. Δεν επέτρεψα ποτέ σε κάποιον να με πείσει για το αδύνατο στο όνειρο, δε σταμάτησα να πιστεύω ότι το ανέφικτο μπορεί κι αυτό να γίνει εφικτό! Ακόμα και σ’ έναν κόσμο που διαδίδει απελπισία…

Μαρία Σκαμπαρδώνη Δημοσιογράφος

Είμαι περήφανη γιατί και τις φορές εκείνες που έπεσα μπόρεσα να σηκωθώ και να συνεχίσω να παλεύω με όπλο την αισιοδοξία και την πίστη σ’ ένα καλύτερο αύριο. Κάθε φορά που έπεφτα γινόμουν πιο δυνατή. Και αυτό γινόταν και πάλι, και πάλι, πάλι, πάλι, πάλι…
Και ήταν εκείνες οι φορές που αισθάνθηκα αδύναμη ο λόγος που απέκτησα μία δύναμη την οποία κανείς δεν μπορεί να μου πάρει τώρα πια.

Είμαι περήφανη γιατί δε σταμάτησα ποτέ να ακούω τον ήχο της εσωτερικής μου φωνής. Η καρδιά μου με καθοδηγούσε, διότι θεωρώ ότι όταν την ακούς μπορείς να γίνεις ο σοφότερος άνθρωπος στον κόσμο όλο.

Είμαι περήφανη, διότι αγάπησα αληθινά έναν άνθρωπο, με όλη τη δύναμη της ψυχής και της ύπαρξής μου. Και μέσα στα δάκρυα που μου προκάλεσαν οι ενέργειές του, την πίκρα, το θυμό, στο τέλος νικούσε η αγάπη μου για εκείνον η οποία σα θάλασσα δυνατή έσβηνε τα λάθη και μπορούσε να συγχωρεί. Σπουδαίος άνθρωπος δεν είμαι, αλλά η αγάπη μου ήταν αληθινή και δυνατή. Και όταν αγαπάς αληθινά είσαι ήδη κερδισμένος.

Είμαι περήφανη γιατί είμαι ο εαυτός μου. Με τα κακά μου, τα καλά μου, με την αλήθεια που καθρεφτίζεται στα μάτια μου. Και θέλω να πορευτώ και να φτάσω στο τέλος της ζωής μου γνωρίζοντας ότι ήμουν εγώ και όχι κάποιος άλλος…

Αν και δεν είμαι σπουδαίος άνθρωπος, γι’ αυτά αξίζει τουλάχιστον να υπερηφανεύομαι..