Γράμμα από ένα κελί στο Μεξικό‏

Yecenia Armenta

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας γράφω αυτό το γράμμα από ένα κελί στο Βόρειο Μεξικό. Βρίσκομαι εδώ τρία χρόνια: Είδα καλοκαίρια να έρχονται και να φεύγουν, ανθρώπους να φτάνουν και να φεύγουν και όλο αυτό το διάστημα τα παιδιά μου μεγαλώνουν, έξω από αυτούς τους τοίχους. Τρία χρόνια αλλαγών και κινήσεων: αλλά εγώ παραμένω εδώ. Κατά διαστήματα, παραδέχομαι πως νιώθω πολύ κουρασμένη και νικημένη.

Yecenia Armenta

Πριν συμβούν όλα αυτά, συνήθιζα να νιώθω χρήσιμη στην κοινωνία και μου άρεσε να φροντίζω τους άλλους. Αλλά μετά, με βασάνισε η μεξικανική αστυνομία. Με βασάνισαν σωματικά, ψυχικά και σεξουαλικά. Έπειτα, μου επέρριψαν κατηγορίες για ένα έγκλημα που ποτέ δεν έκανα.

Οι αρχές του Μεξικού πρέπει να μάθουν πως ο κόσμος τους παρακολουθεί. Χρειάζομαι τη βοήθεια σας.

Αυτές οι ίδιες αρχές στέκονται τώρα εμπόδιο στην απελευθέρωση μου: μου αρνούνται τη δικαιοσύνη. Πρέπει να μάθουν πως ο κόσμος τους παρακολουθεί. Και για αυτό χρειάζομαι τη βοήθεια σας: χωρίς αυτή, θα με ξεχάσουν.

Νομίζω πως πολλοί άνθρωποι θα ταυτιστούν με την ιστορία μου. Η Διεθνής Αμνηστία με επισκέφτηκε πρόσφατα και μου μίλησε για άλλους, όπως τη Claudia Medina, των οποίων η εμπειρία είναι παρόμοια με τη δικιά μου και η οποία απελευθερώθηκε χάρη στην αλληλεγγύη και την πίεση χιλιάδων από εσάς σε όλον τον κόσμο. Είμαι αισιόδοξη και ευγνώμων.

Αποζητώ την ελευθερία

Συνήθιζα να πηγαίνω το γιο μου στα μαθήματα κολύμβησης. Θυμάμαι να παρατηρώ πώς όλα τα άλλα παιδιά θα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιο είναι το γρηγορότερο ή το δυνατότερο. Όχι ο γιος μου. Δεν κολυμπούσε. Αντίθετα, επέπλεε χαρούμενος και ελεύθερος στη μέση της πισίνας, ενώ οι άλλοι γύρω του τον προσπερνούσαν. Έμπαινε μέσα και έξω από το νερό, χωρίς ανησυχίες. Συνήθιζα να ανησυχώ πως δεν συμπεριφερόταν σωστά. Αλλά τώρα συνειδητοποιώ πόσο χαρούμενη ήμουν διότι ένιωθε ελεύθερος να είναι όπως θέλει. Όλοι πρέπει να είμαστε ελεύθεροι να είμαστε ο εαυτός μας. Η ελευθερία είναι ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο. Η ελευθερία μάς βοηθάει να αναπνέουμε, μας βοηθάει να ζούμε πληρέστερα.

Και εγώ θέλω να είμαι ελεύθερη, ελεύθερη να είμαι ο εαυτός μου, ακριβώς όπως είμαι.

Δεν θέλω να περάσω άλλη μια μέρα εδώ. Θέλω η ιστορία μου να ακουστεί και σας ζητώ, αγαπητοί φίλοι, να με βοηθήσετε. Χρειάζομαι τη βοήθεια σας για να απαιτήσω δικαιοσύνη από τις αρχές και έχω πίστη και ελπίδα πως θα το πράξετε.

Στο μεταξύ, θα βρίσκομαι εδώ στο κελί μου και θα προσεύχομαι πως όλα θα πάνε καλά.

Με αγάπη, 

Yecenia Armenta

Marianna says: «H Yecenia Armenta συνελήφθη το 2012 και βασανίστηκε για να υπογράψει μια ομολογία για ένα έγκλημα που ισχυρίζεται πως δεν διέπραξε. Τον Ιούλιο του 2012, η Yecenia προφυλακίστηκε και κατά τη διάρκεια της κράτησής της, τη χτύπησαν, τη βίασαν και προσπάθησαν να την πνίξουν μέχρι να ομολογήσει το φόνο του συζύγου της. Είναι μια από τις υποθέσεις του Παγκόσμιου Μαραθώνιου Γραμμάτων 2015, μια από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες εκστρατείες ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την οποία απλοί άνθρωποι γράφουν γράμματα αλληλεγγύης και θεσμικής πίεσης για ένα άτομο που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ, απαιτώντας δικαιοσύνη για την υπόθεση του. Μάθετε περισσότερα για την καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας εδώ»