Η Θάλεια Ψαρρά γράφει για το νέο της μυθιστόρημα «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ» που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις Ψυχογιός!

Θάλεια Ψαρρά

Όταν ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ» , ήμουν πλημμυρισμένη από εικόνες που κατέκλυζαν ορμητικές το μυαλό μου, σχηματίζοντας την ιστορία. Τότε, σκεφτόμουν πόσο δύσκολο μου φαινόταν να τις βάλω σε τάξη, ώστε να καταφέρω με τη βοήθεια των λέξεων να δώσω μορφή σε όσα όμορφα γεννιόταν μέσα μου, μετατρέποντάς τα σε αφήγηση και συναισθήματα. Έκανα λάθος!

Θάλεια Ψαρρά Συγγραφέας Η σελίδα της στις εκδόσεις Ψυχογιός

Το αν κατάφερα, βέβαια, να σας κάνω κοινωνούς όσων έζησα εγώ με τους ήρωές μου θα το κρίνετε εσείς μετά τη λέξη «Τέλος» του βιβλίου, όμως δεν ήταν αυτό τελικά το δυσκολότερο. Τα πραγματικά δύσκολα αρχίζουν τώρα! Τώρα που το όνειρο τείνει να πάρει μορφή και η ψυχή μου είναι γεμάτη με τόση αγάπη και ευγνωμοσύνη για εκείνους τους ανθρώπους που ήταν πλάι μου σε όλη αυτή την πρωτόγνωρη για μένα διαδρομή και όχι μόνο. Τώρα πια οι λέξεις, αφού πρώτα μου «έκαναν την τιμή» να με βοηθήσουν να ολοκληρώσω το όνειρό μου γράφοντας το βιβλίο, γελούν μαζί μου ειρωνικά και απομακρύνονται· αρνούνται να συνεργαστούν.

Η λέξη «ευχαριστώ» έμεινε να επιμένει με αυταρέσκεια, απαιτώντας να τη χρησιμοποιήσω. Θέλω τόσο να της πω πόσο λίγη είναι. Πώς να σταθεί πλάι στον άνθρωπο μου; Το μεγαλύτερο ευχαριστώ απ’ όλα το χρωστάω στον άντρα μου, παρόλο που θα είναι πάντα τόσο μα τόσο λίγο μπροστά σε όσα έχει κάνει! Αν δεν ήταν εκείνος με την κατανόηση και την υπομονή του, δε θα είχα καταφέρει ποτέ να ολοκληρώσω αυτό το βιβλίο, όσο και αν οι ήρωές του φώναζαν μέσα μου κάνοντας την ψυχή μου να βράζει!

Υπάρχει ακόμη ένα πρόσωπο που θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω, και αυτή τη φορά πρόκειται για μια γυναίκα που τη γνωρίζετε πολύ καλά και της δίνετε απλόχερα –και δικαίως– εδώ και χρόνια την αγάπη σας. Ο τρόπος που γνωριστήκαμε δε διαφέρει πολύ από τον τρόπο με τον οποίο τη γνωρίσατε οι περισσότεροι. Κάπου στην αρχή του 2008, διάβασα το «Σπίτι δίπλα στο ποτάμι» και, ενθουσιασμένη με τη γραφή της Λένας Μαντά, ανέτρεξα στον ιστότοπο των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ να δω τι άλλο είχε γράψει. Εκεί άφησα μια κριτική για το βιβλίο, την οποία της προώθησαν, κι εκείνη μου έστειλε ένα email για να μ’ ευχαριστήσει. Από εκεί και μετά, θέλετε να αποδώσουμε τη συνέχεια σε αυτό το μαγικό που λέμε χημεία μεταξύ δυο ανθρώπων; Θέλετε στη μοίρα; Το μόνο βέβαιο είναι πως καμιά από τις δυο μας δε θα μπορέσει με ακρίβεια να σας εξηγήσει πώς φτάσαμε ως εδώ, επισφραγίζοντας τη φιλία μας με τη βάπτιση της κόρης μου. Σπάνια, ξεχωριστή και οπαδός αυτής της αγάπης που δε χαϊδεύει αυτιά και συνειδήσεις, αλλά είναι εκεί επί της ουσίας, στάθηκε στο πλάι μου από την αρχή της γνωριμίας μας.  Άλλοτε πολύτιμη δασκάλα στα μαθήματα ζωής, άλλοτε φύλακας άγγελος και πάντοτε φάρος φωτεινός στον δρόμο μου, με βοήθησε αμέτρητες φορές ν’ αποφύγω απότομα και αιχμηρά βράχια, σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που θα το έκανε αν ήταν μητέρα μου. Όπως καταλαβαίνετε, κι εδώ η λέξη «ευχαριστώ» ηχεί σχεδόν ασήμαντη. Παρ’ όλ’ αυτά, είναι πάντα λυτρωτικό να τη λέμε στους ανθρώπους της ζωής μας, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη και την αγάπη μας.

Από τις κουβέντες μας με τη Λένα, δε θα μπορούσαν βέβαια να λείψουν και οι συζητήσεις για τα βιβλία. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου με μάγευαν τα βιβλία. Οι εικόνες που σχηματίζονταν στο μυαλό όταν τα μάτια έτρεχαν ανάμεσα στις αράδες τους, ο πλούτος των συναισθημάτων που χαρίζουν με τόση γενναιοδωρία, ακόμη και η μυρωδιά τους· όλα στα μάτια μου ήταν μαγεία. Μεγαλώνοντας, υπήρχαν διάφορες ιστορίες που βασάνιζαν τη σκέψη μου, όμως για κάποιον λόγο δεν ήμουν έτοιμη να τις μοιραστώ. Χρόνο με τον χρόνο, και με την ευκαιρία που μου δόθηκε κοντά της, να ζήσω λίγο το παρασκήνιο της δημιουργίας ενός βιβλίου, διαπίστωσα πόσο πιο μαγική είναι η θέση του οδηγού σε ένα τέτοιο ταξίδι, κι έτσι ήρθε η στιγμή που τόλμησα τελικά να πιάσω το τιμόνι.

Οι ήρωές μου επέλεξαν την Κρήτη του παρελθόντος για να σας συστηθούν και να ξεδιπλώσουν την ιστορία τους, και αποφάσισα να μην τους χαλάσω το χατίρι, αφού η Κρήτη είναι ένα νησί που αγαπώ βαθιά. Για εμένα το ταξίδι αυτό έλαβε τέλος εδώ και σιγά σιγά ετοιμάζω βαλίτσες για το επόμενο. Για εσάς θα ξεκινήσει τώρα και εύχομαι ολόψυχα να το απολαύσετε όσο κι εγώ. Σας ευχαριστώ από καρδιάς! Καλή ανάγνωση!

 

*Το κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση καθώς δημοσιεύτηκε αρχικά στο blog των εκδόσεων Ψυχογιός!