Ημερολόγια Αμνησίας | Η νέα ταινία της Στέλλας Θεοδωράκη

About

Η One from the Heart παρουσιάζει τη νέα ταινία της Στέλλας Θεοδωράκη, Ημερολόγια Αμνησίας. Ακολουθώντας την παράδοση του “diary film”, συνθέτει ένα είδος προσωπικού ντοκιμαντέρ στα χνάρια του Chris Marker, της Agnès Varda και του Jonas Mekas. Πρόκειται για μια μοναδική καταγραφή των συναισθημάτων μιας γενιάς που ονειρεύτηκε και ταξίδεψε τη δεκαετία του ’80 και τώρα ζει στην Αθήνα της κρίσης, προσπαθώντας να κατανοήσει όσα συμβαίνουν γύρω της. Ο λόγος στην ίδια!

Publisher: Στέλλα Θεοδωράκη

Τα Ημερολόγια Αμνησίας προέκυψαν μέσα από μια διαφορετική δημιουργική διαδικασία, από εκείνες που είχα συνηθίσει να δουλεύω στο παρελθόν. Ξεκίνησαν αναπάντεχα από ένα ξεχασμένο σούπερ 8 υλικό. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘80, μου είχαν κλέψει τα σούπερ 8 μου και, επειδή είχα στενοχωρηθεί, απώθησα την ύπαρξη αυτών που είχαν διασωθεί.

Ανάμεσα σε οξειδωμένα χρώματα και πρόσωπα χαμένα μέσα στο χρόνο, η πρώτη επαφή με το σούπερ 8 υλικό ήταν για μένα ένα σοκ. Μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να αρχίσω πάλι να κινηματογραφώ τη ζωή μας στην Αθήνα, σε ψηφιακή μορφή αυτή τη φορά. Είχα την περιέργεια να αντιπαραθέσω εικόνες της σύγχρονης ζωής με το παλιό υλικό των 25 χρόνων.

Οι χρονιές της νέας κινηματογράφησης συνέπεσαν με την έξαρση της κρίσης στην Ελλάδα. Το αστικό τοπίο της Αθήνας άρχισε να γεμίζει με άδειους χώρους, προς ενοικίαση ή προς πώληση, αλλά αυτό το «άδειασμα» ακολουθούσε και τις ζωές μας, δημιουργώντας μια κοινωνική απελπισία.

Η επεξεργασία του υλικού στο μοντάζ γινότανε ταυτόχρονα με τη σύγχρονη κινηματογράφηση. Η απλή και μόνο αντιπαράθεση των δυο χρονικών περιόδων μου προκαλούσε μια ιδιαίτερη συγκίνηση. Τα «οξειδωμένα» πρόσωπα του παρελθόντος, άλλοτε φρέσκα και νέα, έφεραν τα σημάδια του χαμένου χρόνου. Τα πρόσωπα του 2010-12 φαινόντουσαν πιο αυθάδη, παρ’ όλο που βρισκόντουσαν σε ένα πιο δύσκολο και στρυφνό περιβάλλοντα χώρο.

Αποφάσισα να μαγνητοφωνώ τις σκέψεις μου βλέποντας το υλικό. Να διατηρώ με κάποιο τρόπο το σοκ της πρώτης θέασης, να καταγράφω τα συναισθήματα που μου προκαλούσαν οι επόμενες προβολές. Να μπλέκω και ν’ αλλάζω συνεχώς τις σχέσεις των χρονικών περιόδων μεταξύ τους και να κατεργάζομαι τις αλλαγές όταν ερχότανε το νέο υλικό. Κάποια στιγμή με ξάφνιασε η ευκολία των αλμάτων μέσα στο χρόνο και η ιδέα ενός παράξενου flash forward, όταν και το σημερινό υλικό θα γίνει 25 χρόνων.

Παρ’ όλα αυτά η αντιπαράθεση των δύο κόσμων ήταν για μένα το τέλος μιας φυσικής «αθωότητας» στα ξεχασμένα Ημερολόγια Αμνησίας, το οποίο όμως, εκτός από το πέρασμα από τη νεότητα στην ωρίμανση των προσώπων που συμμετείχαν, δήλωνε και το τέλος μιας εποχής στην Ελλάδα κι στην Ευρώπη στη διάρκεια της κρίσης.

Marianna says: «Η ταινία θα αρχίσει να προβάλλεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 6 Δεκεμβρίου. Μπορείς να δεις το trailer της ταινίας, πατώντας εδώ»!