James Bond: Skyfall | Το καλό…«κακό παιδί» επιστρέφει

Ιωάννα Δανδέλια

Ήταν, μεταξύ άλλων, το πρόσωπο των 50 ετών ενός θρυλικού κινηματογραφικού ήρωα. Είναι 44 ετών και όμως προτιμά να επιχειρεί μόνος του τις επικίνδυνες σκηνές στις οποίες συνήθως οι ηθοποιοί αντικαθίστανται από κασκαντέρ. Ο Daniel Craig είναι ένας αδιαμφισβήτητος James Bond και στην τρίτη κατά σειρά ταινία του υπό το σκηνοθετικό βλέμμα του Sam Mendes δε διστάζει να «τσαλακώσει» για μία ακόμη φορά τον εκλεπτυσμένο και γεμάτο φλεγματικό βρετανικό χιούμορ πράκτορα 007.

Ιωάννα Δανδέλια

 

Η ταινία ακολουθεί φυσικά την πεπατημένη των ταινιών αυτού του είδους με πλούσιες, σε αριθμό και σε μέγεθος, σκηνές δράσης, όμορφες γυναικείες παρουσίες και εντυπωσιακά εξωτερικά γυρίσματα. Ωστόσο, και σε αυτήν και στις προηγούμενες δύο ταινίες κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με σιγουριά για τον James Bond του Sean Connery, του Roger Moore και του Pierce Brosnan.

Εκείνος ο Bond, αν μη τι άλλο, ήταν ένας ώριμος πράκτορας, «ατσαλάκωτος», από την αρχή μέχρι το τέλος της ταινίας, ανίκητος και θα έλεγε κανείς πως σε καμία στιγμή των ταινιών δεν ένιωθες πως ο Bond δε θα τα καταφέρει στο τέλος ή δε θα επιβιώσει, χειριζόμενος εντυπωσιακά gadget με το ένα χέρι κι ένα shaken but not stirred μαρτίνι με το άλλο…

Οι τρεις τελευταίες ταινίες, ωστόσο, με πρωταγωνιστή τον Daniel Craig έρχονται να απαντήσουν στο ερώτημα: «Πώς έγινε ο James Bond αυτό που είναι;». Ο σεναριογράφοι και οι τρεις κατά σειρά σκηνοθέτες των τελευταίων ταινιών (Campell, Forster και Mendes) αποκαθηλώνουν από το «θρόνο» του τον αψεγάδιαστο πράκτορα και τον παρουσιάζουν ως έναν άνθρωπο με αδυναμίες, ψυχοσωματικά προβλήματα, στο όριο των εξαρτήσεων. Έναν άνθρωπο που μπορεί να περιτριγυρίζεται από πολλές και όμορφες γυναίκες, κρατά καλά κλειστή, όμως, την πληγωμένη, από την πρώτη του αγάπη, καρδιά του, ενώ τα σύνορα αλήθειας και ψέματος πολλές φορές τον προβληματίζουν ακόμα και για τους συνεργάτες του.

Μέσα από τις τρεις τελευταίες ταινίες, τα κομμάτια του παζλ της ζωής και των έργων του James Bond μπαίνουν σε ασφαλή και επεξηματική τροχιά. Ένας, ένας οι ήρωες των μυθιστορημάτων του Ian Fleming παίρνουν σάρκα και οστά, αφού πρώτα γίνουν γνώριμοι χαρακτήρες με αδυναμίες, προβλήματα και ιδιατερότητες.

Προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα της εποχής με τον «κυβερνοκίνδυνο» να καραδοκεί σε κάθε μας βήμα, η ταινία παρουσιάζει έναν εξαιρετικό Havier Bardem στο ρόλο του κακού – ψυχοπαθή και εκδικητικού πρώην πράκτορα της MI6 (για τον οποίο πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται: Δεν θα μπορούσε να γίνει έτσι και ο James με τόσα που περνάει;).

Ο ίδιος ο Daniel Craig ενσαρκώνοντας τον ήρωα του έχει σχολιάσει: «Πολλές φορές προβληματίστηκα αν παίζω τον “καλό” ή απλά έναν “κακό” που μάχεται στο πλευρό των “καλών”». Τα λόγια του ηθοποιού δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα. Ο καινούργιος James Bond δεν είναι σίγουρα το «καλό παιδί» ή τουλάχιστον δεν το θυμίζει σε πολλά πράγματα, Eίναι όμως αυτό που τον κάνει και ιδιαίτερα γοητευτικό, ελκυστικό στους θεατές που ίσως ψάχνουν στη νέα εποχή του θρυλικού πράκτορα, τον «αντι- ήρωα»…