Κατερίνα Μπέη | Ένα τετράδιο ευτυχίας με πολλές «σημειώσεις»

Κατερίνα Μπέη

Με αφορμή το νέο μου βιβλίο «το τετράδιο της ευτυχίας» μοιράζομαι μερικές σκέψεις που προέκυψαν μέσω μιας ηλεκτρονικής κουβέντας.

Κατερίνα Μπέη Συγγραφέας

Το «κλικ» και η στροφή από τη Νομική προς τη Δημοσιογραφία

Πήγα στη Νομική, διερευνητικά, χωρίς να έχω στο μυαλό μου πως θα γίνω αναγκαία δικηγόρος.  Η συγγραφή υπήρχε πάντα σαν ενδεχόμενο -σε όποια μορφή (περιοδικά, σενάρια, βιβλία)- και το επεδίωξα αμέσως μόλις τέλειωσα με τις σπουδές μου.

Η μέρα της σύλληψης του πρώτου μυθιστορήματος

Βαριόμουν, έκανα ζάπιγκ, κι έπεσα  σε μαγειρικές εκπομπές, ταξίδια, ένα τηλεπαιχνίδι που μοίραζε εκατομμύρια και μια ρομαντική κομεντί κι αναρωτήθηκα τι ιστορία θα έβγαινε αν τα συνδυάσω… Έτσι, στο πρώτο μου βιβλίο, η ηρωίδα δουλεύει σ’ έναν εκδοτικό οίκο που βγάζει βιβλία με συνταγές μαγειρικής κι όταν κερδίζει ένα λαχείο αποφασίζει να ξοδέψει τα λεφτά της σε ταξίδια ψάχνοντας τον έρωτα σ’ όλο τον κόσμο…

Περί άγχους μη χαθεί η έμπνευση 

Δεν πιστεύω στην έμπνευση πιστεύω στην συνέπεια… Ιδέες έχουμε όλοι, άλλες μέρες πιο εύκολα, άλλες πιο δύσκολα… Το θέμα είναι ν’ ασχολείσαι καθημερινά μ’ αυτό που γράφεις, να το έχεις συνέχεια στο μυαλό σου, να το δουλεύεις, ακόμη κι αν βαριέσαι και να μην περιμένεις να σε «φιλήσει» η Μούσα… Αν είσαι από πάνω του, θα έρθουν και οι ιδέες…

Σενάρια για κινηματογράφο, θέατρο, τηλεόραση. Κείμενα σε περιοδικά. Τι πρέπει να έχει ένα project για να το αναλάβει;

Από τη στιγμή που κάνω αυτή τη δουλειά επαγγελματικά, έχω χωρίσει μέσα μου τις δουλειές σε δύο κατηγορίες: σ’ αυτές που κάνω επειδή με ενθουσιάζουν κι αυτές που κάνω για να ζω. Της πρώτης κατηγορίας είναι συνήθως αυτά που ξεκινώ εγώ, επειδή  έχω μια ιδέα που με απασχολεί ή με ενθουσιάζει, είτε βιβλίο είναι είτε σενάριο… Αλλά αυτές είναι κι οι «ευκολίες» μου.

Ωστόσο, και της δεύτερης κατηγορίας, από τη στιγμή που θα αναλάβω μια δουλειά, ψάχνω να βρω λόγους για να μ’ αρέσει ή έστω να με εξελίξει. Ακόμη και δουλειές που μπορεί να με δυσκολέψουν, αντί να δυσανασχετώ, προτιμώ να τις βλέπω σαν προκλήσεις που μου μαθαίνουν κάτι καινούριο.

Η αφορμή για το «τετράδιο της ευτυχίας»

Ήθελα να μιλήσω για την κατάσταση που ζούμε τα τελευταία χρόνια, τις ματαιώσεις και τις δυσκολίες που όλοι αντιμετωπίζουμε, αλλά μέσα από τα «αθώα» μάτια της ηρωίδας, που ζώντας πολλά χρόνια στο εξωτερικό, έχει ωραιοποιήσει την εικόνα της Ελλάδας και οι σημερινές συνθήκες της είναι εντελώς ξένες… Αν σε αυτό προσθέσουμε και το σοκ που συνεπάγεται, το reunion με τους  παλιούς της συμμαθητές, η ηρωίδα ουσιαστικά προσγειώνεται σαν εξωγήινος σ’ έναν άλλο πλανήτη.  Κι ενώ το περιβάλλον που αντιμετωπίζει είναι εντελώς δυσοίωνο και ζοφερό, το τρόπος που αντιμετωπίζει ό,τι της συμβαίνει είναι αισιόδοξος.

j_jjjjjj_3

Με ποιον ήρωα του βιβλίου θα πήγαινε για ποτό

Θα έκανα αυτό που κάνει κι η ηρωίδα μου: θα έβγαινα μ’ όλους τους παλιούς συμμαθητές, έναν-έναν γιατί πάντα με απασχολούσε ο «απολογισμός» μετά από χρόνια και μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον να «μπαίνεις» στις ζωές των ανθρώπων -πολλά χρόνια αφού τους συνάντησες τελευταία φορά- και να βλέπεις πώς τους φέρθηκε ο χρόνος και πώς φέρθηκαν κι εκείνοι στον εαυτό τους, κατά πόσο πρόδωσαν τις «προδιαγραφές» τους, κατά πόσο άλλαξαν ή εξελίχτηκαν.

Τα συναισθήματά της ως αναγνώστρια του «τετραδίου της ευτυχίας»

Ως αναγνώστρια δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική, μπορώ όμως να σας πω τι θα ήθελα να νιώσει ο αναγνώστης, ποιος είναι ο λόγος που έγραψα το βιβλίο. Αν και οι συνθήκες που περιγράφονται είναι αντίξοες και η ηρωίδα βγαίνει από τη βολή της, επειδή αυτοσαρκάζεται συνέχεια και πάντα πάνω που πάει να την πάρει από κάτω βρίσκει τρόπο να βλέπει τα πράγματα αλλιώς και να χαμογελάει-έστω και πικρά- ιδανικά θα ήθελα κι ο αναγνώστης να προβληματίζεται, να χαμογελάει και να ταυτίζεται μαζί της… Τουλάχιστον κάπως έτσι ένιωθα όταν το έγραφα…

Ποια ηθοποιός θα ήθελε να ενσαρκώσει την Αριάδνη

Δεν το είχα σκεφτεί, αλλά πολλές… (λέω ξένες).  Η Αν Χάθαγουεη, η Νάταλι Πόρτμαν η Πενέλοπε Κρουζ…

Το πολυπόθητο μυστικό που μας κάνει ευτυχισμένους

Όπως λέει και η ηρωίδα, η ευτυχία είναι θέμα οπτικής… Το ίδιο γεγονός μπορεί κάποιος να δει το αρνητικό και κάποιος το θετικό.

Το θέμα είναι να προσπαθούμε να βλέπουμε την καλή όψη των πραγμάτων και να εκτιμάμε και να αγαπάμε ό,τι έχουμε. Γενικά να «παίζουμε» με τη ζωή, να μην αφήνουμε να περνούν ευκαιρίες  για εμπειρίες και να μην μένουμε σε αδράνεια, από το φόβο της αποτυχίας…

Marianna says: «Μάθε περισσότερα για το «τετράδιο της ευτυχίας» και πάρε μέρος στο  διαγωνισμό με δώρο δύο αντίτυπα του βιβλίου εδώ»