Let’s talk about wine | The Anama Concept

Ιωάννα Υποδηματοπούλου

Ένα τραπέζι γιορτινό τελείωσε. Μια ακόμα Κυριακή που γέμισε από συγγενείς και φίλους. Κάποια χαμόγελα που ξέρεις ότι είναι δώρα σπάνια και πολύτιμα. Ακριβά, και γι’ αυτό αξίζουν το καλύτερο. Έχοντας πάντα στο μυαλό μου ότι μέσα από τη δουλειά μου μπορώ να βρω το διαφορετικό και να τους το προσφέρω, φέτος είμαι πολύ υπερήφανη που θα το έχουν. Μια μετακίνηση προς το σαλόνι, μια συντροφιά γύρω από το τζάκι και τα ποτήρια που άφησα στο τραπέζι τους διεγείρουν την περιέργεια.

Ιωάννα Υποδηματοπούλου


Τα ποτήρια για τον επιδόρπιο οίνο ήταν στολισμένα με χειροποίητα στολίδια φτιαγμένα από εμένα. Καμάρωνα που τα κρατούσανε και τα κοιτούσαν με προσοχή. Γεμισμένα μέχρι τη μέση, περίμεναν να πάρει και ο τελευταίος το ποτήρι του, για να έχουν όλοι την ίδια μυρωδιά γύρω τους.

«Η ιστορία που θα σας πω είναι συνυφασμένη μ’ αυτό το ποτήρι που κρατάει ο καθένας σας. Δεν είναι τυχαίο, δεν είναι απλό, είναι διαφορετικό, είναι σπάνιο, όσο και ο καθένας μας».

(Πάντα έχουμε την συνήθεια, όποτε είμαστε όλοι μαζί, να λέει ο καθενας την ιστορία που τον σημάδεψε μέσα στη χρονιά. Και φέτος η δική μου έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο).

«Δοκιμάστε όλοι από μια γουλιά και θα ξεκινήσω ένα παραμύθι που είναι τόσο αληθινό όσο και αυτό που δοκιμάζετε. Μια φορά κι έναν καιρό στα αρχαία χρόνια, στο νησί της Αφροδίτης, υπήρχε ένα τοπικό κρασί που ονομαζόταν Νάμα. Σήμερα είναι γνωστό ως Κουμανδαρία και παράγεται από τις γηγενής ποικιλίες Ξυνηστέρι που είναι λευκή και Μαύρο που είναι ερυθρή. Η συγκεκριμένη δε βγαίνει κάθε χρόνο, αλλά περνάει 2 χρόνια σε καινούργια βαρέλια. Είναι οίνος φυσικώς γλυκύς και αυτό σημαίνει ότι το γλεύκος του έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σάκχαρα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ζύμωσή του διακόπηκε με φυσικές μεθόδους και συγκεκριμένα με λιάσιμο, εξ ου και δεν επιτρέπεται να προστεθεί αλκοόλη ή άλλες ουσίες πλην του διοξειδίου του θείου. Σας είπα ότι δοκιμάζετε κάτι σπάνιο κι αυτό γιατί το κτήμα ξεκίνησε τον πρώτο τρύγο του το 2007. Ο μούστος έμεινε δύο χρόνια στο βαρέλι κι έκανε το ντεμπούτο του στην αγορά το 2009 με μόλις 723 φιάλες. Μπορείτε φυσικά να φανταστείτε πόσο δύσκολα έβρισκες αυτό το μπουκάλι…
Ο τρύγος του 2008 παρουσιάστηκε στο κοινό το 2010 με δυνατότητα 1.312 φιαλών. Η χρονιά του 2009 βγήκε στη σκηνή της οινικής αγοράς μ’ άλλον αέρα, καθώς γνώριζαν πλέον ότι δύο χρόνια κάτι διαφορετικό κοιμάται στα βαρέλια. Το 2011 εμφανίστηκε κάτι πολυπόθητο και όχι άδικα. Πλέον οι φιάλες ήταν 1.512 και το κοινό του μεγαλύτερο. Πίνουμε τη χρονιά 2010 που ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2013 με αριθμό φιαλών 1.881».

(Με παρακολουθούσαν και έβλεπα ότι σέβονταν την κάθε μου λέξη αλλά και το ποτήρι που κρατούσαν. Το να είσαι γευσιγνώστρια κρασιών μέσα σε μια οικογένεια είναι ευθύνη και πλέον βλέπω τους κόπους μου να ανταμείβονται καθώς τα μαθήματα μου έπιασαν τόπο. Καταλαβαίνουν τι τους λέω, έχουν σωστές απορίες επί του θέματος και επιπλέον απαιτούν να πίνουν τα καλύτερα. Αυτή τη φορά το έχουν και το εκτιμούν).

«Κάθε χρονιά έχει τη φιάλη της σχεδιασμένη από την αρχή με διαφορετικό τρόπο. Με υλικά που αποπνέουν πολυτέλεια και με σεβασμό στο περιβάλλον. Με μικρό φελλό και σχεδιασμό μόνο γι’ αυτό το μπουκάλι, με φυσικό κερί μέλισσας για να καλυφθεί και να μην μπαίνει ο αέρας και με μετάξι που τυλίγει τον λαιμό του μπουκαλιού. Καταλαβαίνεις ευθύς ότι τα χέρια σου κρατούν κάτι εξαιρετικό. Το ξεχωριστό είναι πως ΚΑΘΕ φιάλη είναι αριθμημένη με το χέρι και το νούμερο χαράζεται πάνω σε ασήμι. Ο κύκλος από ξύλο της Κύπρου είναι κομμένος με λέιζερ ειδικά στα μέτρα της φιάλης και διατηρεί τη λιτότητα που εμπνεύστηκαν οι δημιουργοί του. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι χάρη σ’ αυτό το concept κατάφεραν να κερδίσουν βραβείο σχεδιασμού από το “Design and design” το 2011».

Αυτή η ομάδα δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του και αν προσέξει κανείς μέσα στην επίσημη σελίδα της θα αντικρύσει το νούμερο 002 για κυρίαρχο. Καθόλου τυχαία, μιας το The Anama concept αποτελείται από δύο άτομα κυρίως: τον έλληνα Λευτέρη Μοχιανάκη που είναι ο οινολόγος, γενικός διευθυντής και ο εμπνευστής αυτού του οινικού αποτελέσματος και το alter ego του την Κύπρια Χριστίνα Αποστόλου, σχεδιάστρια της φιάλης και η creative director της ομάδας. Αν και έχουν παρουσιάσει μόλις τέσσερις φορές τη δουλειά τους, κυρίως στην Κύπρο, έχουν καταφέρει να κερδίσουν 3 βραβεία το Μάιο του 2011 (silver Decander για το The anama concept του 2008), το Μάιο του 2013 (για το the anama concept του 2009 κέρδισαν Decanter commended), όπως επίσης την ίδια χρονιά κέρδισαν για το The anama concept Του 2010 Bronze Decanter».

(Ηρεμία… Τους αρέσουν οι πληροφορίες, το ξέρω πολύ καλά. Είναι το πανωφόρι που τυλίγει το ποτήρι που πίνουν. Ο μύθος που ξέρω ότι θα τον φέρουν στα μέτρα τους για να μπορούν να τον μεταδώσουν και αλλού).

«Καταρχάς διαλέγουμε τη φιάλη The Anama Concept 2010. Είναι ένας επιδόρπιος παραδοσιακός οίνος φυσικώς γλυκύς. Το κρασί του 2010 είναι μια χρονιά που όσο έμεινε στο βαρέλι, άκουγε τους ήχους από τη μελωδία που συνέθεσε ο μουσικός Γιάννης Χατζηλοίζου ειδικά για το The anama concept. Απόψε διάλεξα ένα ποτήρι με αρκετά ψηλό πόδι και στόμιο στενό κλειστό για να εγκλωβίζει όλα τα αρώματα του. Το πρώτο που θέλω να κοιτάξετε είναι η όψη του. Αυτή η χρονιά τού έδωσε ένα χρώμα περίεργο, σχετικά λαμπερό όταν το κοιτάς στο φως και έντονο πορφυρό μέσα στο σκοτάδι που ακόμα όμως έχει μέσα του τη λάμψη. Με χρώμα σκούρο δαμασκηνί και ανταύγειες έντονο μωβ, με ένταση που παίζει σε όλες τις αποχρώσεις από το απαλό λιλά μέχρι το πορφυρό και μια δόση λαμπερό χρυσού. Μύτη πολύπλοκη, έντονη, ενδιαφέρουσα, που θέλει ώρα για να ξεχωρίσεις τα κυρίαρχα αρώματά της, αλλά που ξέρεις ότι δε θα περάσει απαρατήρητη. Μετά την πρώτη επαφή, η δεύτερη οσμή είναι κάτι λεπτό και ντελικάτο που θα μπορούσε να χωρέσει σε μικρό μπουκάλι και να γίνει άρωμα κανονικό. Μετά την πρώτη συνάντησή του μαζί του, γνωρίζεις αμέσως την κανέλα, τη σοκολάτα, τα γλυκά μούρα, φραγκοστάφυλα, σταφίδες, κράνα, αλλά κι εκείνη την ελαφριά υπόσχεση ότι κρύβει κάτι από βανίλια που γίνεται δροσερή πνοή για να συνεχίσεις να το ανακαλύπτεις. Όταν μπαίνει στο στόμα δεν σε απογοητεύει. Συνεχίζει να κρατάει τη ζέστη από τα έντονα αρώματα που σου έδωσε, αλλά πλέον παίζει και με την οξύτητα. Δροσερή, για να ισορροπεί με τα υπολειμματικά σάκχαρα ώστε να έχεις την ευκαιρία ν’ ανακαλύψεις την κρυμμένη σοκολάτα, τους έντονους καβουρδισμένους ξηρούς καρπούς, την καραμέλα και τα υπερώριμα δαμάσκηνα, τα κόκκινα και τα μαύρα μούρα. Μια ιδέα από πορτοκάλι και ξύσμα του, μαρμελάδες και ώριμα φρούτα αλλά και μανταρίνι πάνω στην σόμπα, κράνα που έχουν λιαστεί, σταφίδα που έχει ωριμάσει, ενώ με το πέρασμα του αέρα που τις δούγιες του βαρελιού άφησε ένα ελαφρύ κάψιμο και μια ιδέα από βανίλια. Ένα κρασί γλυκό, θερμό, με τανίνες υπαρκτές μεν αλλά που συνυπάρχουν μέσα από την ωρίμανση και μια δομή που αν ήταν σαν σκάλα, θα έχει σίγουρα πολλά σκαλοπάτια για να φτάσεις στο τέρμα της. Μαλακό μέσα στο στόμα που παίζει ευχάριστα με τον ουρανίσκο σου και σε γυρίζει πίσω στα παιδικά σου χρόνια μέσα από τα αρώματα που βγάζει αλλά και σε ταξιδεύει ένα βήμα μπρός, προς το μέλλον καθώς όσο το αφήνεις γίνεται καλύτερο. Ακόμα και μια ολόκληρη νύχτα να αφήσεις το ποτήρι σου, το πρωί θα έχει κρατήσει όλη την ένταση των αρωμάτων του στην σωστή δόση που πρέπει να έχουν για να τα ξανά νιώσεις. Με επίγευση μακρά, γλυκιά και συνάμα εκρηκτική, ενδιαφέρουσα και υποσχόμενη και με τόνους καραμέλας βρασμένης, ζαχαρούχου βρασμένου και κανέλας, περιμένω σίγουρα την εξέλιξη του. Μπορείς να το κρατήσεις 40 χρόνια, αρκεί κάθε 10 να γίνεται αλλαγή του φελλού. Αν το δοκιμάσεις τώρα είναι σαν μια κόρη μικρή που θα σου δώσει τη δροσιά της αλλά και υποσχέσεις για το καλύτερο που μπορεί να δώσει. Σε μια δεκαετία για μένα ίσως αρχίζει να δίνει την πραγματική του διάσταση, γι’ αυτό αξίζει να το κρατήσεις. Φυσικά πίνεται στους 15 ºC μόνο του αλλά συνοδεύει και λευκά γλυκά , φρούτα ώριμα, και ξηρούς καρπούς, καθώς και σοκολάτες με γεύσεις».

-Και το τέλος ποιο λες ότι είναι σ’ αυτό το παραμύθι;

«Πριν το τέλος να σου πω ότι έχει υπάρξει σαν φιάλη ένα ζευγάρι σκουλαρίκια από ανακυκλωμένο χαρτί, και ένα μονό σκουλαρίκι αυτή την φορά με τον φελλό του μόνο και κουμπιά κοντά στο χρώμα του κρασιού the anama concept cork earrings only for me από τα Stekia Pantou. Έχει καλλιτεχνική υπόσταση όπως ορίστηκε από την αρχή η υπόστασή του στο μυαλό των δημιουργών του. Να υπάρχει για πάντα και παντού. Αν ήμουν λοιπόν η κυρία Κλωκλώ θα σου έλεγα τα λόγια της αλλιώς. Κοίταξε με, αγόρασέ με, δίχως σκέψη κράτησέ με. Και για μένα θέλω να κλείσει αυτό το παραμύθι με την φράση « Και ήπιαν αυτοί καλά και εμείς μια από τα ίδια» για όσους θελήσουν να το ψάξουν και να το γευτούν».

Καλές Οινικές Απολαύσεις!

⃰ Η Ιωάννα Υποδηματοπούλου είναι Τεχνολόγος Γεωπόνος απόφοιτη του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Γευσιγνώστρια κρασιών με σεμινάρια στην Genius in Gastronomy. Αρθρογράφος με στήλη για το αμπέλι στην ηλεκτρονική γεωπονική σελίδα Γεωπονική Πύλη και διοργανώτρια εκδηλώσεων με θέμα το κρασί στο εξωτερικό.

  • στεκια παντου

    χρόνια πολλά δημιουργική χρονιά με αισιοδοξία όνειρα και έντονα συναισθήματα