Λέξεις αλλιώς ιδωμένες | μικρός Θεός

About

Η Ελισσάβετ γράφει στίχους και βγάζει φωτογραφίες, ο Νίκος προσθέτει σκέψεις…και κάπως έτσι προκύπτουν λέξεις, ιδωμένες αλλιώς…  ποιητικές, αυθεντικές και ταξιδιάρικες.

Publishers: Ελισσάβετ Χαρταβέλλα, Νίκος Χαλδαιάκης

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

τα πόδια μου φυτεύτηκαν αιώνες πριν

πιο πέρα από το βόρειο Αιγαίο

στα βάθη της θάλασσας

 

με προσδοκίες μουγγές

φωτογράφιζα το λευκό

έτσι όπως σκοτείνιαζε ο κόσμος

για να υποδεχτεί τον μεγάλο πόνο

 

ώσπου ήρθες στου χρόνου την εγκοπή

με σπασμένα γόνατα από τις κραυγές των ηπείρων

κρατώντας στρείδια στην αριστερή παλάμη

-θύμιζες τάμα

ένας ίσκιος βαρύς ήμουν-

 

τόσο μόνη δεν υπήρξα ποτέ

κι όμως πιο μέσα από τη σάρκα μου

ένας μικρός Θεός έλιωνε

από ευσπλαχνία

-εγώ από ευγνωμοσύνη

το πρόσωπό μου στην καρδιά του

κόλλησα-

 

κι ακόμη

το παγωμένο νερό του καταρράκτη

δεν πρόλαβα να δω,

όμως ένιωσα

την ακινησία της στιγμής

στο παγωμένο μου

βλέμμα

-δε στο είπα ακόμη, αλλά

πλησιάζει η στιγμή που όλα

θα τελειώσουν-

 

(όλα αξίζουν τον κόπο, έλεγες.

όλα; σε ρωτούσα)

[ποιά ευγνωμοσύνη κύλησε αργά στις φλέβες μου απόψε και καθόρισε την απόσταση από το σημείο του τέλους δεν ξέρω/ ο βράχος ακόμη εκεί/ το μόνο παρήγορο/ ότι ίσως εσύ/ θα βρεθείς να τον κοιτάξεις/ ίσως εσύ θα απαλύνεις την τραχύτητα του παγετού/ ίσως όταν το τέλος φαντάζει μια ιδέα/ εσύ θα ξεκινήσεις μια νέα αρχή/ θα ήθελα να ήμουν το όλα/ μέσα στο τίποτα που σου προσφέρω/ σε αγαπώ/ αν αυτό αξίζει/ τότε είναι όλα/ ίσως είναι το τέλος]