Λέξεις αλλιώς ιδωμένες | Θάλασσα

About

Η Ελισσάβετ γράφει στίχους και βγάζει φωτογραφίες, ο Νίκος προσθέτει σκέψεις…και κάπως έτσι προκύπτουν λέξεις, ιδωμένες αλλιώς… Απολαύστε το!

Publishers: Ελισσάβετ Χαρταβέλλα, Νίκος Χαλδαιάκης

i. ξεχάστηκα στη θάλασσα

1 (1)

 

δίπλα στο κύμα
αποκοιμήθηκα
μέσα στο μικρό μου βαρκάκι
χειμώνας εδώ ποτέ δε φτάνει
κι αυτές οι προσδοκίες σου
σα μανιτάρια μεγαλώνουν
στη ζωή μου
το ξέρω,
όσο η πατούσα μου θα προσπαθεί
να σε διαγράψει
τόσο ανεξίτηλα μέσα μου
θα χαράζεσαι

[προσπαθώντας να σε ξεχάσω/έμεινα ολοένα και πιο μέσα σου/μέσα στην υγρή και
άγονη ξηρότητα των χειλιών που έδιναν στις κόρες μου /μια κάποια
διαστολή/καταφύγιο να προσπεράσει η τρικυμία/να σιγάσει ο παφλασμός/να
εμφανιστεί επιτέλους/ο όρμος ο κρυφός/ο όρος ο αλατόμητος/ο βράχος της
υπομονής/κραταίωμα ισχυρό και προπύργιο/επί των ποδών σου /ο λόγος μου
ανοίγει σαν ρόδι/ που σκάει στην κλειστή σου πόρτα]

ii. με ξέχασες στη θάλασσα

2 (1)

λίγο ευκάλυπτο μάζεψε
τώρα που θα πας στον τόπο
που πιο μέσα από το μέσα μας
ανασαίνει
και μη λησμονήσεις
αυτή τη φορά, πάρε μαζί σου
τις δαγκωματιές του στερημένου
οργασμού σου

[τι ειρωνεία/ο κισσός που τον τοίχο σου γλύφει/δεν προδίδει της χλόης το γοερό
αναφιλητό/της ευφροσύνης την εκπλήρωση/αλλά της ερημίας μας τον τόπο/που
πάντοτε ξεχασμένος μας συναντά/στις επισκέψεις/με λικέρ/πικρό χωρίς
σοκολατάκι/αλλά μειδιώ/ξέρεις γιατί/το ξέρεις βαθειά/ μέσα στον υγρό μας
τόπο/πως /έτσι και αλλιώς/μια αλυσίδα/μας δένει/βαθειά/στη θάλασσα/εκεί όπου
το υστέρημα/περισσεύει]

iii. με ξέχασε η θάλασσα
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

μιλούσα χρόνια τώρα
στων ψαριών τη γλώσσα
προτού στον κόσμο ταξιδέψω
μιλούσα
στων ψαριών τη γλώσσα
ώσπου έγινα πρόσφυγας
λαβωμένος μικρός Οδυσσέας των θαλασσών
κι ο κόσμος έπλυνε τα χέρια του
αμαρτία ουκ έχει
πια

[εκείνο το απόγευμα/δεν ήθελα να σε αποχωριστώ/μα και ο χρησμός δεν
αποκοιμιόταν/σαν ξωτικό ονειροπαρμένο/σαν την χαμένη ψυχή μου/σαν ένα μικρό
καβούρι/που άλλαξε γνώμη ξαφνικά και κρύφτηκε/σε εκείνη την ακρογιαλιά/
άνθισαν οι κάκτοι/ χειμώνα καιρό/ και τρώγαμε φραγκόσυκα με μέλι/ μες τη
νεροποντή/ δεν τα είδα/ αλλά έφυγαν γιατί ερχόσουν/ακριβώς όπως η
θάλασσα/που είδε και έφυγεν/αλλά δεν σε ξέχασε/μάλλον τα ύδατα
φοβήθηκαν/γιατί και εσύ /νερό/με τα νερά αποκοιμιέσαι]