Λέξεις αλλιώς ιδωμένες | Απώλεια

About

Η Ελισσάβετ γράφει στίχους, ο Νίκος προσθέτει σκέψεις, η Μιχαέλα πρόσθεσε τη φωτογραφία…και κάπως έτσι προκύπτουν λέξεις, ιδωμένες αλλιώς… Απολαύστε το!

Publishers: Ελισσάβετ Χαρταβέλλα, Νίκος Χαλδαιάκης
Φωτογραφίες: Μιχαέλα Φωτιάδου

…Απώλεια ψυχική μου διαπερνά το σώμα,
μα τόσο κοντινή είναι η σκιά σου,
που μόλις χάνεται στου ονείρου μου την αυγή…

ήταν σκληρό το κλείσιμο των ματιών σου
μέσα μου
γι’ αυτό
στάλαξε λίγη κατανόηση στην αδυναμία μου
μικρό παιδί πάντοτε είμαι
και παίζω
με τις λέξεις που δεν
πρό(σ)φερες

…Ξυπνώ και συγκροτώ σημείο αισθήσεως,
που με βυθίζει ολοένα και πιο ψηλά στον ουρανό της γαλήνης,
που μου χαρίστηκε ως δώρον ανεκτίμητον…

ξύπνησα
σαν από καιρό κοιμώμενη
ήρθε η στιγμή να επιλέξω
ανάμεσα στο θέλω και στο πρέπει
αυτό που θέλω πρέπει, θα πω
τελεία
και
σιωπή

…Περπάτημα σε αγκάθια,
που αντίς να αγκυλώνουν τα άκρα μου,
τα διεγείρουν σε χορό και πέταγμα,

περπάτημα επί θαλάσσης…

τη θάλασσα μη μου στερείς!
άπλωσε στο σώμα μου
αρμύρα
και σκέπασέ με
με κοχύλια‧
το μικρό
πορφυρό όμως
κράτησέ το
-τις νύχτες να αιματώνω-

…Τι είναι αυτό που με συνέχει
σε ήρεμη και ευθεία διαδρομή
προς αυτόν και μόνον το σκοπό και στόχο μου,
που έτσι απλά θέλω να αποποιηθώ…

φεύγεις και έρχεσαι
έρχεσαι και φεύγεις
με ανασαίνεις και με
μεθάς
ώσπου
ένα λεπτό
πριν τα μεσάνυχτα
άνθρωπο
με
ορίζεις

…Μέθη γλυκιά και γέλιο
μες τα αναφιλητά και κλάματα μου εκδηλώνει,
έτσι απλά,
την απρόσμενη έλευση της νύχτας…

1655334_224018191119360_394653561_n