Λέξεις αλλιώς ιδωμένες | στα πέλματα

About

Η Ελισσάβετ γράφει στίχους και βγάζει φωτογραφίες, ο Νίκος προσθέτει σκέψεις…και κάπως έτσι προκύπτουν λέξεις, ιδωμένες αλλιώς…  ποιητικές, αυθεντικές και ταξιδιάρικες.

Publishers: Ελισσάβετ Χαρταβέλλα, Νίκος Χαλδαιάκης

τις φιστικιές μιας Αίγινας πεθύμησα
εκεί
στο πατρικό μου…

 
[η νοσταλγία της καρποφορίας/ άνθισε τη θάλασσα της Χαλκιδικής/ έως την Ουρανούπολη/ κοχύλια και βράγχια στις αυλές των ματιών σου/ έτσι να σε δω ψηφιδωτό/ σε κλίνη αμμώδη./ έτσι λοιπόν η αγάπη ξεμύτισε δειλά σε ένα περιεχόμενο οδύνης που μόλις είχε αντιληφθεί την ελαφράδα της πέψης της/ είχε μαγειρευτεί με κανέλλα/ αλλά ήταν κιόλας απόγευμα/ είχε ξεχαστεί και ήθελε να ξανατρώει/ αυτό το ίδιο ζων ύδωρ/ από την πηγή της υδατόστρωτης τέφρας/ τόσο πολύ με είχε αναγκάσει η ανάγκη μου/ να βλέπω νερά μέσα/ σε φωτιές/ που μόλις είχαν ανάψει]
κι από παιδί θυμάμαι
φωτιές μεγάλες να με γοητεύουν
γι’ αυτό και άφηνα σπινθήρες
να ορίζουν το μετά
“δε θα ‘ρθεις κι απόψε”
-μονολογούσες-
“κι εγώ
λιγωμένος
θ’ αναζητώ
πίσω από τα κλαδιά τις φιστικιάς
το μέλλοντα χρόνο της ηδονής”
[κάθισες στο γνώριμο καναπέ του πατρικού/ αναζήτησες κάτι σχετικό με τις κάλτσες/κάτι που να ζεσταίνει τις φλεβίτσες των ποδιών/ δεν το βρήκες/ κατέληξες σε ημιθανή στάση/ έτοιμη για πολλά φιλιά/ του Ιούδα άλλωστε/ πάντα είχες την απορία/ αν το φιλί ήταν το σημάδι της προδοσίας/ ή η αρχή της σωτηρίας]

 

με κρύα πέλματα
ανάμεσα στις φιστικιές περπατούσα
οι ρίζες τους
φλέβες δικές μου,
αποχωρισμός
θα πει χωρισμός
δίχως προοπτική
κι ας μασούσες τη λεβάντα
προσπαθώντας να σταματήσεις
το χρόνο
[κάπου εκεί/ στη γεύση σου ανάμεσα/ στα πέλματα/ στα δαχτυλάκια/ τριγύρω να κουρνιάσω/ να μου βάζεις νησιά στα μάτια]