Los diarios de Madrid | Ημέρα 4η

About

Η Κ. κάνει βαλίτσες και φεύγει Μαδρίτη για δύο εβδομάδες κι εμείς ζηλεύουμε παράφορα. Για να αισθανθούμε κάπως καλύτερα, μας στέλνει καθημερινή ανταπόκριση (τώρα αυτό ήταν όντως για καλό;). Η Χριστίνα Νεδέλκου μένει Θεσσαλονίκη και αναλαμβάνει να λινκάρει όλες τις πληροφορίες για τις Μαδρίτη (ηρωίδα!). Εμείς, μένει να ταξιδέψουμε, έστω και νοερά!

Publisher: Κ.

Buenos dias! Τι κακό και αυτό, να ξυπνάς με θόρυβο χειρότερο από το ξυπνητήρι. Ανακαινίζουν την πολυκατοικία. Πανέμορφη πολυκατοικία, με ξύλινη εξώπορτα, κάτι τεράστιους παλιούς καθρέπτες στην είσοδο, ξύλινη κουπαστή και σκάλες που τώρα μυρίζουν λάκα και χρώμα. Και μια ανεξήγητη κατανομή διαμερισμάτων – κάποια παλιά κάποια καινούργια- σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς έμοιαζε κάποτε. Και κάθε πρωί θόρυβος από όλες τις πλευρές! Πάντως πανάκριβα τα σπίτια στο κέντρο της πόλης!

Ετοιμάζομαι γρήγορα και παίρνω το δρόμο για το σταθμό Atocha. Μετά από μισή ώρα περπάτημα, γρήγορο καφέ στο μπαρ (ευτυχώς είναι μια τόσο ηλιόλουστη μέρα) μπροστά μου ξεπροβάλει το υπέροχο, μεγαλειώδες, καταπληκτικό κτίριο του σταθμού των τρένων.

Σήμερα πάω ταξίδι στο Toledo – μόλις 30’ από Μαδρίτη. Κόσμος πολύς, οι θέσεις στα περισσότερα τρένα κλεισμένες οπότε θα μείνω παραπάνω απ’ όσο υπολόγιζα. (Το εισιτήριο Madrid- Toledo 20 ευρώ μετ’ επιστροφής). Θέλω να δω τον καθεδρικό ναό, χρειάστηκαν 3 αιώνες για να ολοκληρωθεί, το Museo de Santa Cruz για να θαυμάσω έργα του El Greco, το Casa y Museο de El Greco, ίσως το Alcazar…Ίδωμεν.

Και ενώ κάθισα, επιτέλους, στην αναπαυτική θέση του τρένου της επιστροφής οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν σωστή απόφαση να έρθω σήμερα Toledo. Γιατί δεν μπορούσε να έχει καλύτερο καιρό. Κυρίως όμως γιατί άξιζε. Επίσης, σήμερα ένιωσα αληθινή τουρίστρια. Είπα να δοκιμάσω ένα από αυτά τα ανοιχτά στην οροφή λεωφορεία που κυκλοφορούν στις διάφορες τουριστικές πόλεις και κάνουν τον γύρο των αξιοθέατων! Κόστισε 20 ευρώ για 2 ώρες ξενάγηση. Όχι και άσχημα, αν αναλογιστεί κανείς ότι συμπεριλαμβάνει το εισιτήριο για τον καθεδρικό ναό!

Μα τι μέρος είναι αυτό! Το ιστορικό κέντρο είναι πανέμορφο, σχεδόν παραμυθένιο! Είτε το δεις από το λεωφορείο, είτε το περπατήσεις – βέβαια είναι αρκετά κουραστικό, ανηφόρες, κατηφόρες, στενά δρομάκια, πολύς κόσμος και βέβαια ίσως και να χαθείς αν δεν προσέξεις. Το Toledo με τον Catedral Primada Santa Maria είναι το κέντρο του ισπανικού καθολικού κόσμου, μαζί με τη Sevilla. Την επόμενη βδομάδα, και δη την ημέρα του Corpus Santo πλημμυρίζει από πιστούς!

Η ξεναγός μας, η Alejandra, φοβερή, με διάθεση και υπομονή, μια εξηγούσε στα ισπανικά μια στα αγγλικά (ήμασταν και πολλοί, εγώ, λατινοαμερικάνοι, Άγγλοι και κάτι ακόμα), μας γέμισε πληροφορίες, ιστορία και κατάφερε να μας κάνει να νιώσουμε, έστω και για λίγο, Ισπανοί. Ή κάτι τέτοιο.

Την υπόλοιπη μέρα την πέρασα περπατώντας, φωτογραφίζοντας, ψάχνοντας. Κάπου εκεί έχασα και κανά δυο δρόμους, έκανα και κάτι κύκλους… Συνοψίζοντας λοιπόν: πανοραμική βόλτα με ξενάγηση, καθεδρικός, Museo de El Greco, Museo de Santa Cruz… Είμαι φοβερή! Παρόλο που ρώτησα, δε βρήκα ποτέ την εκκλησία του Santo Tome (στο εσωτερικό της υπάρχει ένα έργο του El Greco), θα ήταν η κούραση και η πείνα. Επίσης δεν πλήρωσα εισιτήριο στο Santa Cruz -όπου κάποια σημαντικά έργα του El Greco έλειπαν για μια έκθεση στο Τόκιο.

Α, κόντεψα να ξεχάσω το σημαντικότερο! Εδώ έχουν ένα γλυκό, το mazapan, το οποίο λογικά είναι πολύ διάσημο. Όπου και να πας ξεπροβάλουν μπροστά σου μαγαζάκια που το πουλάνε. Φυσικά και έφαγα γλυκό.

Ακολούθησε τσιμπολόγημα σε ένα μπαρ- φαγάδικο το οποίο αποδείχτηκε μέγα λάθος γιατί δεν γεύτηκα μπριζολίτσα που την παινεύονται –για αυτή δε θυμάμαι λεπτομέρειες…

Αχ κουράστηκα τελικά και παραλογίζομαι, οι σκέψεις μου δεν έχουν σειρά. Θέλω απεγνωσμένα να πάω σπίτι, να κάνω ένα μπάνιο, να ξεκουρ… έλα ποιον κοροϊδεύω. Θα βγω και πάλι. Έξοδος με Ε και μια φίλη της, Ελληνίδα κι αυτή. Ίσως τα ξαναπούμε το βράδυ αργά… Διαφορετικά αύριο, ξημερώνει μια νέα μέρα!

Y. Γ. 1 Δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να δοκιμάσω το κινέζικο κομμωτήριο παρακάτω. Λούσιμο & ίσιωμα μαλλιού μόνο 10 ευρώ, τιμή ευκαιρίας σου λέω. Αναπαυτικότατη καρέκλα λουσίματος, το απαραίτητο μασαζάκι από ένα ξανθομάλλικο κινεζάκι και έτοιμη. Δεν το συζητώ, η συνεννόηση ήταν απίστευτη, ίσως και γελοία, αλλά τα καταφέραμε.

Υ. Γ. 2 Πάμε για κρασί στη Chueca – περιοχή κολλητά με το Malasagna- στο Stop Madrid, τυπικό ισπανικό μαγαζί. Η Ε θέλει να με μυήσει στην αυθεντική ισπανική διασκέδαση. Λοιπόν, ωραίο δε λέω, όμως καθώς προχωράς στο βάθος και σε βάζουν να καθίσεις στα βαρελοτράπεζα να σου και το πλακάκι στον τοίχο. Ω ναι, λευκά πλακάκια μπάνιου, λεπτομέρεια, βέβαια, που δε μετράει σε αυτά τα μέρη!

Τελικός απολογισμός: 2 μπουκάλια λευκό κρασί, ένα canapes me jamon και chorizo, (πάλι φαί!!) και ελιές – σύνηθες συνοδευτικό εδώ! Ε, να μην πάμε και κάπου αλλού; Επιστρέφοντας σπίτι σταματήσαμε σε ένα άλλο μπαρ, στην τύχη, για ένα τελευταίο ποτήρι κρασί με πατατάκια. Πολλά πατατάκια. Σχεδόν αηδία. Τα είπαμε όλα. Με δυνατή φωνή και ματιά όλο λάμψη από το πίνε πίνε. Και τώρα που γράφω δεν είμαι και στα καλύτερα μου…

Υ. Γ. 3 Εγώ είμαι η Κ., 31, φαρμακοποιός. Η φίλη μου είναι η Ε. Κ. Αγαπημένη, από το πανεπιστήμιο, που για 8 μήνες διαμένει στη Μαδρίτη.

Marianna says: «Διάβασε τις εντυπώσεις της Κ. από τις προηγούμενες ημέρες στη Μαδρίτη εδώ» ! 

 

Στα links η Χριστίνα Νεδέλκου! (Την ευχαριστούμε τόσο, μα τόσο πολύ!)