Los diarios de Madrid | Ημέρα 12η

About

Η Κ. κάνει βαλίτσες και φεύγει Μαδρίτη για δύο εβδομάδες κι εμείς ζηλεύουμε παράφορα. Για να αισθανθούμε κάπως καλύτερα, μας στέλνει καθημερινή ανταπόκριση (τώρα αυτό ήταν όντως για καλό;). Η Χριστίνα Νεδέλκου μένει Θεσσαλονίκη και αναλαμβάνει να λινκάρει όλες τις πληροφορίες για τις Μαδρίτη (ηρωίδα!). Εμείς, μένει να ταξιδέψουμε, έστω και νοερά!

Publisher: Κ.

Ε- ε- έρχεται!! Σήμερα καταφθάνει από την Ελλάδα και η Ι, η τρίτη της παρέας, για το τριημεράκι. Σε λίγο θα πάμε να την παραλάβουμε από το αεροδρόμιο και μετά… ε, τα κλασσικά. Μπόλικες βόλτες, λίγο (ποιόν κοροϊδεύω) φαγητό, ατελείωτες συζητήσεις και βέβαια, υπάρχει στο πρόγραμμα και η περιφορά της Μεγάλης Παρασκευής. Ευτυχώς η Ι έχει ξανάρθει οπότε η «τουριστική» μας βόλτα δε θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη.

Πρώτη στάση το Mercado de San Miguel. Κάποτε πουλούσαν λαχανικά, ζαρζαβατικά, ψάρια, κρέας. Τώρα αυτά δεν υπάρχουν και τη θέση τους έχουν πάρει μαγαζάκια που πουλάνε κρασί και όλα τα καλούδια του κόσμου. Αρκετά για να χορτάσουν το στομάχι μας και να γευτούμε αρώματα και γεύσεις της Ισπανίας! Δεν χρειάζεται να πω πως είχε πάρα-μα-πάρα-πολύ κόσμο!

Ο καιρός μας τα χάλασε σήμερα, πάει ο ήλιος. Αεράκι, αρκετό κρύο και ψεκάσματα βροχής. Ούτε που μας νοιάζει! Τριγυρνάμε, ανακαλύπτουμε, χαζεύουμε, μιλάμε, γελάμε και πάλι πεινάμε. Μια γρήγορη στάση στο Museo del Jamon για τσιμπολόγημα. Λίγο jamon με queso manchego και πάλι από την αρχή. Τελικά αποφασίζουμε να πάμε Calle Mayor γιατί από εκεί θα περάσει ο επιτάφιος του καθεδρικού ναού.

Ευτυχώς αυτή τη φορά πιάσαμε καλή θέση, την καλύτερη θέση, πρώτη σειρά! Φάγαμε λίγο κρύο, πόνεσε λίγο η μέση μας (α, ρε μας πήραν τα χρόνια) αλλά άξιζε! Είναι φοβερή η εμπειρία, οι τελετουργίες και τα έθιμά τους είναι τόσο διαφορετικά από τα δικά μας! Σήμερα οι «κουκουλοφόροι» φοράνε κόκκινες κουκούλες, συνοδεύονται από τη Βασιλική -υποθέτω -φρουρά και μπάντα που παίζει εμβατήρια, όχι τόσο πένθιμα όσο τα δικά μας, περισσότερο ως επιβλητικά θα τα χαρακτήριζε κανείς.

Μοιάζει με τη χτεσινή περιφορά. Έπειτα ξεπροβάλει ο Ιησούς σταυρωμένος, πάλι πάνω σε μια ειδική εξέδρα και εξίσου βαριά. Την κουβαλούσαν σίγουρα 50 άτομα ντυμένα με μωβ χιτώνες. Και αυτός ο βηματισμός τους, εξαιρετικός. Και να σου και υπεύθυνος που έδινε οδηγίες για να πάρουν μια στροφή. Δεν μπορών να περιγράψω πόσο θεαματικό ήταν όλο αυτό. Και να μην ήθελες κάτι σε έπιανε. Ένας συναισθηματισμός! Ένα δέος! Ακολουθούσαν οι επίσημοι –υποθέτω – και οι μαυροφορούσες σπανιόλες με τις δαντέλες στο κεφάλι και τέλος ο κόσμος! Αξέχαστη εμπειρία.

Η συνέχεια γνωστή. Φαγητό. Πού να πάμε τώρα; Ευτυχώς η Ε θυμήθηκε μια ταβέρνα κάπου κοντά στην del sol, λίγο πιο πάνω, λίγο πιο κάτω, όχι αυτό το στενό το άλλο και να σου το El Buscon! Μα τι εξαίσιες μυρωδιές. Και επιτέλους να πάμε μια τουαλέτα, να πιούμε λίγο νερό. Και λίγη μπύρα και κρασί και sangria. Φάγαμε, ήπιαμε, σκάσαμε. Πήραμε και τα κομπλιμέντα μας και φύγαμε χαμογελαστές και ευτυχισμένες για το σπίτι. Αμ δε… Μια τελευταία μπύρα στο μπαρ- γκαλερί Kikekeller -υπέροχο μέρος, ακόμα πιο υπέροχοι αυτοί που δουλεύουν εκεί, σκέτο οφθαλμόλουτρο – νομίζω ήταν ό,τι χρειαζόταν. Μόνο η I έχει βγει off και φυσιολογικό το βρίσκω. Την τρέχουμε όλη μέρα και η ώρα είναι 2! Άντε να πάμε σπίτι να κοιμηθούμε. Αύριο θα έχει εξίσου φορτωμένο πρόγραμμα! Όνειρα.

Υγ. Εδώ κάπου θα ήθελα να αναφερθώ σε κάτι που μου έκανε εντύπωση όλο το διάστημα που βρίσκομαι εδώ. Στην περιοχή που μένω, αλλά και γενικά στη Μαδρίτη, υπάρχουν πολλές ιερόδουλες από το πρωί κιόλας. Όχι τόσο καλά ντυμένες, διαφόρων ηλικιών – κυρίως 40 και άνω – και αρκετά άσχημες. Όμως δεν ενοχλούν κανέναν και κανείς δεν έχει πρόβλημα. Κάθονται ήσυχες και οι πελάτες τις προσεγγίζουν κανονίζοντας χαμηλόφωνα τη «συναλλαγή». Θέλησα να τις φωτογραφίσω, αλλά σεβάστηκα την ανωνυμία τους.

Υ. Γ. Εγώ είμαι η Κ., 31, φαρμακοποιός. Η φίλη μου είναι η Ε. Κ. Αγαπημένη, από το πανεπιστήμιο, που για 8 μήνες διαμένει στη Μαδρίτη.

Marianna says: «Διάβασε τις εντυπώσεις της Κ. από τις προηγούμενες ημέρες στη Μαδρίτη εδώ» !