Mobile Journalism | Το δικό μου Toolbox σεμινάριο στο Mob

Μαρία-Άννα Τανάγια

Έχω γράψει πολλά κείμενα. Προωθητικά, δελτία τύπου, ρεπορτάζ, συνεντεύξεις. Έχω κάνει μέχρι και ghost writing για ό,τι αντικείμενο μπορείς ή δεν μπορείς να φανταστείς. Κι όμως, τώρα, που πρέπει να γράψω για το σεμινάριο στο οποίο είμαι εισηγήτρια,  κοιτάω εδώ και ώρες τη λευκή οθόνη του word (ενώ εδώ και κανένα δίμηνο έχω μόνιμη εκκρεμότητα στην ψυχαναγκαστική μου λίστα «να γράψω κάτι για το σεμινάριο στο publiSHIT»).

Μαρία-Άννα Τανάγια

Σκέφτηκα διάφορες αρχές κι άλλες τόσες συνέχειες. Να σου πω ότι θα  μπορούσα να μιλάω για ώρες για τη «δημοσιογραφία κινητού», για τους λόγους που θεωρώ ότι αποτελεί έναν νέο τρόπο αφήγησης του περιεχομένου που διαβάζουμε/καταναλώνουμε όλοι διαδικτυακά, για το πόσο χαίρομαι που η αγαπημένη ομάδα του toolbox μου πρότεινε να κάνω αυτό το σεμινάριο, για το πόσο πολύ θέλω η πρώτη ομάδα του σεμιναρίου ν’ αφεθεί και να πειραματιστεί, να γράψει, να φωτογραφίσει, να βιντεοσκοπήσει, να ηχογραφήσει και να δημιουργήσει δικό της περιεχόμενο.

Μετά σκέφτηκα να σου αφηγηθώ μερικές ιστορίες. Εντελώς άσχετες (;) μεταξύ τους. Πάμε;

Ιστορία #1: Απρίλιος 2010. Λίγες μέρες πριν τα γενέθλιά μου, με απολύουν απ’ το ραδιόφωνο που εργάζομαι λόγω οικονομικών περικοπών. Είναι κάτι εντελώς απρόσμενο, προσπαθώ να το πάρω όσο πιο ψύχραιμα μπορώ και αποφασίζω να διαβάσω για να δώσω εξετάσεις για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Δημοσιογραφία και Νέα Μέσα»  στο  ΑΠΘ.

Ιστορία #2:  Νοέμβριος 2011.  Γνωρίζω τον Τόλη. Τον οποίο δεν συμπαθώ καθόλου αρχικά, αλλά αρχίζει και μου απαριθμεί ένα σωρό νέα και μαγικά πράγματα για τα social media τα οποία δεν γνωρίζω αλλά μου δίνει κίνητρο να τα ψάξω αμέσως (προσωπικό milestone: είναι η τελευταία φορά που έβγαλα γρήγορο συμπέρασμα για κάποιον άνθρωπο)

Ιστορία #3: Ιούνιος 2012. Έχω πλέον καταλάβει πως το να δημιουργήσεις μια δική σου ιστοσελίδα δεν είναι δα και κάτι ακατόρθωτο όπως πίστευα και αποφασίζω να κάνω ένα δικό μου ηλεκτρονικό περιοδικό. Ξέρω ότι δεν είμαι καθόλου συνεπής σε ό,τι αφορά τα όνειρά μου (σε αντίθεση με τις υποχρεώσεις μου). Γι’ αυτό, κάνω το περιοδικό case study της διπλωματικής μου για το μεταπτυχιακό (είναι και ο μόνος τρόπος να μπω στη διαδικασία να το δημιουργήσω).

Ιστορία #4: Οκτώβριος 2013. Μετά από μια χρονιά όπου έχουν συμβεί σχεδόν τα πάντα (δέχτηκα να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για το οποίο ταξίδεψα με αυτοκίνητο σε όλα τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας,  βρέθηκα να μη θεωρώ τίποτα δεδομένο και να συνειδητοποιώ ξανά και οδυνηρά πόσο σπουδαίοι είναι οι άνθρωποι που αγαπάμε και πως πρέπει να είμαστε εκεί όταν μας χρειάζονται),  ξεκινάω ένα νέο κεφάλαιο:  Εκπαιδεύτρια στο Δημόσιο ΙΕΚ Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Δημοσιογραφίας. Κι εκεί, ένα φωτάκι ανάβει ξανά στο μικρόκοσμό μου. Συνειδητοποιώ πόσο υπέροχο είναι όχι να διδάσκεις, αλλά να μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου και να προσπαθείς να εμπνεύσεις έναν άλλον άνθρωπο να βρει το δικό του στόχο.

Ιστορία #5: Οκτώβριος 2015. Ο Τόλης με καλεί στο Toolbox Conference. Εκεί συναντώ από κοντά την Έλενα και τη Μένη. Μου κάνει τόσο εντύπωση η ενέργειά τους. Τις γνώριζα εδώ και καιρό από το pillbox, αλλά εκείνο το ζεστό χαμόγελο και η σπίθα στα μάτια τους εκείνο το πρωί Σαββάτου ήταν για εμένα η ουσιαστική γνωριμία μας.  Η μέρα είχε πολλές εκπλήξεις: Μια σειρά ομιλιών από ανθρώπους που θαυμάζω. Που νιώθω ότι είναι σαν να μου δείχνουν το… δρόμο.

Ιστορία #6:  (Νομίζω 2015, αλλά θα σε γελάσω). Λαμβάνω ένα newsletter. Όχι, λαμβάνω το πιο έξυπνο, αστείο και «ανθρώπινο» newsletter που έχω λάβει ποτέ. Και είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που απαντώ πίσω «πόσο τέλειο, μου φτιάξατε τη μέρα». Συντάκτης του, ο Νίκος. Που έχει την Ougk. Και συνεργάζεται με την Έλενα.

Ιστορία #7: Αύγουστος 2016. Έλενα, Μένη, Νίκος. Τρεις άνθρωποι που εκτιμώ πολύ (πώς γίνεται άλλωστε να μην εκτιμάς κάποιον όταν έχεις μοιραστεί φαγητό, σκέψεις, όνειρα και στιγμές γέλιου;) μου προτείνουν να  γίνω #oneofus και να συμμετάσχω στην ομάδα του toolbox  κάνοντας ένα σεμινάριο δημοσιογραφίας που δεν αφορά μόνο δημοσιογράφους.

Εξηγούμαι: Το να μπορείς να δεις το κινητό σου ως ένα πραγματικά χρήσιμο εργαλείο για να βγάλεις μια φωτογραφία, ν’ αφηγηθείς μια ιστορία, να βιντεοσκοπήσεις μια στιγμή, να παράγεις ένα ηχητικό ντοκουμέντο αφορά οποιονδήποτε θέλει να δημιουργήσει δικό του πρωτογενές περιεχόμενο, να το διαδώσει online και κατ’ επέκταση να δημιουργήσει τη δική του «κοινότητα» που θα τον ακολουθεί επειδή γουστάρει αυτό που κάνει.

Θέλω να πειραματιστείς/ουμε με το κινητό. Να δούμε μαζί πώς μπορείς να δημιουργήσεις τις δικές σου ιστορίες. Να σε βοηθήσω να γίνουν πράξη οι σουρεάλ ή μη ιδέες σου. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που θα ήθελα να την αφηγηθούμε μαζί.