Νιλέτα Κοτσίκου |[imatioθii]

Μαρία-Άννα Τανάγια

Αρχιτέκτονας, επίδοξη φωτογράφος (και δημοσιογράφος θα συμπλήρωνα), δημιουργός ενός  project που μυρίζει φρεσκάδα και μας κέντρισε αμέσως την προσοχή. Η Νιλέτα Κοτσίκου τρυπώνει στους χώρους δημιουργικών ανθρώπων, «ψαχουλεύει» την ντουλάπα τους, κάνει ερωτήσεις και τους φωτογραφίζει,  αποτυπώνοντας με εξαιρετική καλαισθησία το προσωπικό τους στυλ!  Είναι η σειρά μας να ρωτήσουμε!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Θα ήθελα ένα μίνι βιογραφικό σου. Είδα ότι έχεις σπουδάσει Αρχιτεκτονική. Θέλεις να μου πεις κάποια πράγματα για την προ «imatioθikiς» εποχή;

Σπούδασα Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στη συνέχεια έφυγα για την Βαρκελώνη, όπου και έκανα το Master μου. Βέβαια, δεν ξέρω αν ποτέ θα σταματήσω να σπουδάζω, μιας και γέμισα τα καλοκαίρια μου με σύντομα courses σε Αμερική και Ελλάδα και τον τελευταίο χρόνο έχω ξεκινήσει το Διδακτορικό μου στην σχολή Αγρονόμων Τοπογράφων του ΕΜΠ.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την «imatioθiki»;

Υπήρχε από τότε που χάζευα αντίστοιχα sites του εξωτερικού και σε συνδυασμό με την αγάπη μου για τον χώρο, την περιέργειά μου, αλλά και την άρνησή μου να μένω άπραγη, πέρασε τελικά από την ιδέα στην πράξη.

Πώς θα περιέγραφες το concept με 50 το πολύ λέξεις σε κάποιον που δεν το έχει υπόψη του;

Πρόκειται για ένα site / αρχείο, το οποίο παρουσιάζει ανθρώπους δημιουργικούς ή νέες επιχειρήσεις στον προσωπικό τους χώρο, τον επαγγελματικό τους χώρο ή τον χώρο που τους εκφράζει.

Με τι κριτήριο επιλέγονται τα άτομα που θα φιλοξενηθούν και θα συμμετάσχουν στο project;  Τι ιδιαίτερο πρέπει να έχει κάποιος για να φιλοξενηθεί;

Φωτογραφίζω και παρουσιάζω στην «imatioθiki» ανθρώπους και επιχειρήσεις που θεωρώ ότι έχουν καλή αισθητική, που έχουν πραγματικά κάτι να πουν, είτε με τη δουλειά τους, είτε με την προσωπικότητά τους και που αντιπροσωπεύουν μια γενιά που εν μέσω κρίσης, δεν παύει να δημιουργεί και να προσπαθεί να φτιάξει ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.

Πόσες ώρες/ημέρες διαρκεί η φωτογράφιση;

Ένα post διαρκεί δύο ημέρες. Η φωτογράφιση και η συνέντευξη γίνεται τη μια και την επόμενη θα ασχοληθώ με το editing των φωτογραφιών, με τη συνέντευξη και την εισαγωγή που θα προσθέσω εγώ η ίδια, αλλά και το ανέβασμα όλων αυτών τόσο στο site, όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ποιο είναι το πιο περίεργο που έχει συμβεί κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης;

Κάθε φωτογράφιση έχει και τα περίεργά της και την πλάκα της. Περίεργο δεν μπορώ να πω ότι μου έχει τύχει, αλλά μου έχουν τύχει πολλά αστεία. Αν το άτομο που φωτογραφίζω είναι χαλαρό, μπορεί η όλη διαδικασία να καταλήξει τρομερά διασκεδαστική!

Ποια είναι η αγαπημένη σου συνέντευξη;

Δε θα ξεχώριζα κάποια, γιατί θεωρώ κάθε άτομο που έχω φωτογραφίσει και παρουσιάσει, αξιόλογο και τρομερά συναρπαστικό. Μια συνέντευξη που νομίζω ότι πήγε ιδιαίτερα καλά ήταν με την Λυδία. Πρέπει να μιλούσαμε για 2 ώρες και ήταν τόσο δύσκολο να διαλέξω τι θα βάλω τελικά στο site. Μια δεύτερη που με δυσκόλεψε κάπως, αλλά σίγουρα είναι από τις ποιο ενδιαφέρουσες, ήταν με τον Στάθη-Αλέξανδρο.

Ποιον θα ήθελες να συμπεριλάβεις στο project, αλλά δεν έχει τύχει ακόμη να τον προσεγγίσεις;

Θα ακουστεί ίσως αστείο, αλλά θέλω τόσο πολύ να φωτογραφίσω τον κ. Σκαρμούτσο. Δεν ξέρω γιατί μου έχει κολλήσει, μάλλον ξέρω δηλαδή, γιατί στο μυαλό μου στο τέλος θα μου φτιάξει ένα τέλειο γεύμα και εγώ θα φύγω χαρούμενη και φουσκωμένη από εκεί. Αλλά η μαγειρική μου αρέσει τρομερά και θέλω να ξεκινήσω να παρουσιάζω περισσότερους ανθρώπους από τον χώρο αυτό. Ε, και ο κύριος Σκαρμούτσος νομίζω θα έκανε μια καλή imatioθiki.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο fashion icon όλων των εποχών κατά τη γνώμη σου;

Το μεγαλύτερο fashion icon είναι ο εαυτός μας και οι φίλοι μας. Δεν πιστεύω στα icons. Υποστηρίζω πιο δυναμικές διαδικασίες επιρροής στο ντύσιμο, αλλά και γενικότερα.

Τι πρέπει να έχει η ιματιοθήκη μας για να ξεχωρίζουμε στιλιστικά και να έχουμε το δικό μας προσωπικό στυλ;

Μάλλον αυτοπεποίθηση. Γιατί τότε θα μπορούμε να επιλέγουμε τα πράγματα που πραγματικά μας αρέσουν και να φοράμε αυτά που θέλουμε και όχι αυτά που αρέσουν στους άλλους.

Ποιο είναι το δικό σου αγαπημένο κομμάτι που έχεις στην ντουλάπα σου και δεν το  αποχωρίζεσαι;

Νομίζω τα αθλητικά μου παπούτσια. Και κάποια σανδάλια δερμάτινα για το καλοκαίρι. Δέχομαι μεγάλο πόλεμο και για τα δύο. Τα αθλητικά μου δέχονται κακόβουλα βλέμματα, ιδιαίτερα όταν τα φοράω με φουστάνια. Και τα πέδιλα γιατί τα θεωρούν κάπως αστεία – κυρίως τα αγόρια. Αλλά εκεί έρχεται η αυτοπεποίθηση (και η αναισθησία μου μάλλον) που έλεγα παραπάνω, και τέλος καλό, όλα καλά.

Το ωραιότερο σχόλιο που έχεις λάβει για την «ιματιοθήκη» είναι…

Αυτό σίγουρα δεν μπορώ να το ξεχωρίσω. Σίγουρα με τιμάει πολύ αν κάποιος που θαυμάζω μου πει έναν καλό λόγο για τις φωτογραφίες μου ή αυτό που κάνω γενικότερα, αλλά είναι απίστευτα όμορφο να λαμβάνεις καλά λόγια από ανθρώπους για αυτό που κάνεις. Γιατί είναι πραγματικά σημαντικό το γεγονός ότι κάποιος μπαίνει στο κόπο και στέλνει ένα μήνυμα απλά για να σου πει: «Ξέρεις κάτι; Μου αρέσει αυτό που κάνεις. Συνέχισε έτσι»!  Είναι ευλογία και ταυτόχρονα καύσιμα για να συνεχίσεις να προχωράς.

Το πιο τρελό σου όνειρο σχετικά με την «ιματιοθήκη» είναι…

Να ταξιδεύω για να φωτογραφίζω ανθρώπους σε άλλες πόλεις και άλλες χώρες.

Αυτή τη στιγμή που απαντάς στις ερωτήσεις, το πιο αγαπημένο κομμάτι που φοράς είναι το…

Δεν φοράω τα αθλητικά μου, άρα τίποτα. Τίποτα δεν είναι αναντικατάστατο 😉

Marianna says: «Μπες αμέσως στην imatioθiki να δεις την εξαιρετική δουλειά της Νιλέτας»!