Πάνος Ασημακόπουλος | Kolaz-ista!

Πάνος Ασημακόπουλος

Το  παρατσούκλι μου υιοθετήθηκε από μια φίλη δημοσιογράφο την Βάγια Ματζάρογλου, κάνοντας μια παρουσίαση της δουλειάς μου για το περιοδικό SOUL. Το βρήκα ευφάνταστο, δημιουργικό και πρωτότυπο κι έτσι από  τότε με ακολουθεί. Είναι ένας τίτλος που μόνο έτσι θα μπορούσε να χαρακτηρίσει την δουλειά μου. Δεν είναι ούτε Γραφιστική, ούτε ζωγραφική. Είναι ένας συνδυασμός Μικτής Τεχνικής  των παραπάνω με μια δόση τρέλας και δημιουργικότητας που με καλύπτει απόλυτα.

Πάνος Ασημακόπουλος

Τελειώνοντας τις σπουδές μου στο Graphic Design, εργάστηκα σε δημιουργικά γραφεία, σε δισκογραφική εταιρία και σαν ενδυματολόγος σε τηλεοπτικό σταθμό, αλλά πάντα υπήρχε ένα κενό… Δημιουργικά.  Αυτό καλύφθηκε όταν άρχισα να πειραματίζομαι με διάφορες τεχνικές στα εικαστικά, μέχρι που ολοκληρώθηκε ανακαλύπτοντας το Κολάζ. Άλλωστε, ως χαρακτήρας δεν μπόρεσα ποτέ να χωρέσω σε τίτλους και ταμπέλες. Πάντα με «στένευαν»!  Τίποτα συμβατικό δεν μου δίνει ελευθερία και έκφραση, οπότε ήταν για   εμένα μονόδρομος ο τρόπος που θα εκφραζόμουν.

Η έμπνευση

Παίζει ίσως τον σημαντικότερο ρόλο στη ζωή μου, αλλά και στη ζωή κάθε δημιουργικού ανθρώπου, με ό,τι κι αν ασχολείται. Ας μην γελιόμαστε… χωρίς έμπνευση δε θα υπήρχε η ομορφιά γύρω μας. Και δε μιλώ μόνο για  αισθητική ομορφιά, αλλά και για εσωτερική. Αυτή που δεν αναγνωρίζεις με τα μάτια. Αυτή που όταν ακούς ένα τραγούδι σε μεθάει χωρίς να έχεις πιεί σταγόνα, που σε κάνει να ερωτεύεσαι χωρίς να έχεις ανταλλάξει κουβέντα και που τελικά δεν μπορείς να εξηγήσεις με λέξεις, παρά μόνο αν την αποτυπώσεις και την εκφράσεις με το δικό σου μοναδικό τρόπο. Έτσι μόνο ένα έργο θα είναι αληθινό, εκφραστικό και υποκειμενικό. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα στη δημιουργία. Είναι ανεξάντλητη και στιγμιαία. Για αυτό και «όμορφη» με όποια μάτια κι αν την δεις.

Ταλέντο VS γνώση

Είναι αμφίδρομα και αλληλοσυμπληρώνονται. Προσωπικά κλίνω προς ταλέντο. Είναι προσωπική έκφραση, που θες δεν θες θα σε σπρώξει να την εξωτερικεύσεις, αλλιώς θα σε καταπιεί. Η γνώση είναι επίσης πολύ σημαντική, αλλά όχι για την έκφραση συναισθημάτων. Ίσως αναγκαία για άλλα πράγματα αλλά για εμένα άγνωστη με την δημιουργικότητα. Μας σπρώχνουν από πολύ μικρή ηλικία στο να καταπιούμε όση περισσότερη γνώση μπορούμε. «Θα μας χρειαστεί», λένε… αλλά τελικά ό,τι τρως σε μεγάλες ποσότητες έρχεται η στιγμή που θες να το «αποβάλεις».  Το ζητούμενο δεν είναι να γίνουμε όλοι ίδιοι. Δεν έχει γούστο αυτό. Στην διαφορετικότητα κρύβεται η ομορφιά που λέγαμε…!

 

Είναι η τέχνη για όλους;  

Είναι. Θέλει και ρώτημα; Τόσα έργα έχουν γραφτεί στο βωμό των συναισθημάτων. Τόσα δράματα έχουν παιχτεί κρυφά, τόση ομορφιά έχει αποτυπωθεί σε έναν καμβά ή ένα χαρτί ανά τους αιώνες. Δεν μπορεί τόση τρέλα και ενθουσιασμός να εκφραστούν αλλιώς. Βλέπεις πολύ κόσμο να μένει ασυγκίνητος αντικρίζοντας ένα έργο τέχνης; Κι ας μην μπορεί να το εξηγήσει. Μιλάει κατευθείαν στο μέσα μας.

Άρα κατά αυτή την έννοια, ναι,  η Τέχνη είναι για όλους. Και θα πρέπει να είναι προσιτή σε όλους.  Μόνο μπροστά μπορεί να σε πάει. Ποτέ πίσω. Εκτός αν μπορέσουμε κάποια στιγμή να κάνουμε το νερό να κυλάει ανάποδα… μέχρι τότε ας το αφήσουμε στη ροή του να μας παρασύρει.

Marianna says: «Ο Πάνος δεν κάνει ποτέ σχέδια για το μέλλον. Το αφήνει απλά να έρθει και να τον εκπλήξει! Μέχρι τότε μπορείτε να δείτε δείγμα δουλειάς του στο Facebook,  στην ιστοσελίδα του, αλλά και στην gallery που ακολουθεί»!