Παραλήρημα της Παρασκευής vol. 5 | Γιατί γράφεις είπαμε;

Αναστασία Μπούφτα

Είναι βραδάκι, έχω ήδη ευχαριστηθεί μια γεμάτη μέρα με καφέ και φωτογράφιση, φαγητό, κρασί (αγαπάμε το κρασάκι κι ας φέρνει πονοκέφαλο), ακούω μουσικούλα και είμαι(;) έτοιμη για ένα ακόμα παραλήρημα! (Όταν περάσει η επήρεια του κρασιού θα πέσει λογοκρισία!)

Αναστασία Μπούφτα MAnnequin Collection Designerhttps://www.etsy.com/shop/TheMAnnequin

Όταν μου πέταξε η Μελίνα την ιδέα να γράψω, γούρλωσα τα μάτια μου (αφού είχαν στριφογυρίσει καμιά δεκαριά φορές) και αναφώνησα: «Πας καλά; Τι στο καλό να γράψω; Θα φάμε ντομάτες» (βλέπετε, η Μελίνα είναι η γλυκούλα της ομάδας και τα λέει χαριτωμένα, εγώ πάλι είμαι η ξινούλα και τα λέω απότομα!) Ο βαθμός μου στο μάθημα της έκθεσης ήταν 12 και σιχαίνομαι ακόμα και τη σύνταξη ενός απλού SMS. Το να πρέπει ξαφνικά να γράψω ολόκληρο κείμενο και μάλιστα να μιλήσω για τον εαυτό μου, μου έφερε χειρότερο πονοκέφαλο κι από αυτόν που μου φέρνει το κρασί.

Παρόλα αυτά, βρέθηκα να γράφω και (τρομάζω που το παραδέχομαι) μου αρέσει κιόλας. Γιατί το κάνω; Γιατί θεωρώ πως είναι απαραίτητη η επαφή στη δουλειά μου. Δε με ενδιαφέρει το να προσφέρω ψυχρά και απρόσωπα ένα προϊόν. Θέλω να ξέρω για ποιον εργάζομαι κάθε φορά και αντίστοιχα θέλω και αυτή που με εμπιστεύεται να γνωρίζει ποια είμαι. Με ενθουσιάζει το γεγονός ότι «ντύνω» μια ιδιαίτερη στιγμή ή την καθημερινότητα κάποιας γυναίκας και θέλω οι γυναίκες που ντύθηκαν, ντύνονται ή σκοπεύουν να ντυθούν με κάτι από τα χεράκια μου να γνωρίζουν ότι έχουν ανθρώπους απέναντι τους, εμένα και το Μελινάκι φυσικά (Και τα υποκοριστικούλια με ζορίζουν, αλλά τα χρησιμοποιώ για το fun!).

Όταν νιώθω ότι μια πελάτισσα είναι δυσαρεστημένη από το αποτέλεσμα, είμαι η πρώτη που στεναχωριέται (δε θέλω να προσφέρω κάτι λιγότερο από αυτό που υποσχέθηκα), όπως, αντίστοιχα, όταν ακούω θετικά σχόλια από μια πελάτισσα φουσκώνω από ευχαρίστηση και υπερηφάνεια. Χαιρόμαστε και οι δυο πάρα πολύ όταν λαμβάνουμε φωτογραφίες από τις κοπέλες που αγόρασαν τα ρούχα και κάθε σχόλιο αρνητικό ή θετικό μας δίνει τροφή για σκέψη και θέληση για να συνεχίζουμε και να βελτιωνόμαστε.

Εγώ, δυστυχώς, με τις δημόσιες σχέσεις δεν το’ χω καθόλου, γι’ αυτό υπάρχει το αφεντικούλι Μελινάκι (όπως δηλώνει της αρέσει να με διοικεί, οπότε πάω με τα νερά της!) όμως θέλω και πρέπει να δίνω το «παρών». Δε μιλάω πολύ (σε αυτούς που δεν γνωρίζω, διαφορετικά δεν το κλείνω το ρημάδι!), γι’ αυτό γράφω! Και με την ευκαιρία έχω να πω, ότι είμαστε εδώ για όποιον έχει κάτι να πει, να σχολιάσει ή να ρωτήσει!

Δε γράφω άλλο γιατί με μαλώνουν!

 


*Στον ελεύθερο μου χρόνο μου αρέσει να παίζω με το photoshop, οπότε σας παρουσιάζω: Το αφεντικούλι και την ταπεινή υπαλληλίσκο, τη γλυκούλα και την ξινούλα, το κοτόπουλο και την κουκουβάγια ή πολύ απλά τη Μελίνα και τη Νατάσα!

 

Marianna says: «Το Παραλήρημα επιστρέφει την επόμενη Παρασκευή. Έως τότε,  δες τη MAnnequin Collection σε Facebook,  Instagram αλλά και στο Etsy και εμπνεύσου! Αν θέλεις να μοιραστείς την ιστορία σου ή να γράψεις για κάτι που απασχολεί, σε περιμένω εδώ»