Παραλήρημα της Παρασκευής 8 | Στο γράψιμο και στο ράψιμο είμαι εγώ! (Γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς)

Αναστασία Μπούφτα

Μετά από ένα τεράστιο διάλειμμα, αποφάσισα να επανέλθω! Σε αυτή τη φάση είμαι χαρούμενη, αφού μόλις τελείωσα μια συλλογή που πραγματικά με κάνει να χαμογελάω όταν τη βλέπω (Μια φωνή μου ψιθυρίζει: «Νάρκισσε, εσύ; Πρόσεχε τα νερά της πηγής μόνο») και έχω όρεξη για γράψιμο.

Αναστασία Μπούφτα MAnnequin Collection Designerhttps://www.etsy.com/shop/TheMAnnequin

Μετά από ένα τεράστιο διάλειμμα, αποφάσισα να επανέλθω! Σε αυτή τη φάση είμαι χαρούμενη, αφού μόλις τελείωσα μια συλλογή που πραγματικά με κάνει να χαμογελάω όταν τη βλέπω (Μια φωνή μου ψιθυρίζει: «Νάρκισσε, εσύ; Πρόσεχε τα νερά της πηγής μόνο») και έχω όρεξη για γράψιμο.

 

Στο θέμα μας λοιπόν! Έχουμε εμπεδώσει ότι ο σχεδιασμός και το ράψιμο ρούχων, ξεκίνησε σαν αγαπημένο χόμπι και έγινε δουλειά. Ε, το γράψιμο ξεκίνησε σαν χόμπι και χόμπι θα παραμείνει, εδώ που τα λέμε. Ποιο είναι το κοινό τους; Πρόκειται για δύο τρόπους έκφρασης και σ’ αυτό δε χωράει προσποίηση. (Αλλιώς τζάμπα ο κόπος).

Το ότι γράφω ό,τι μου κατέβει είναι, φαντάζομαι, ολοφάνερο. Στο ράψιμο είναι το ζόρι… Έχω βαρεθεί να ακούω τα εξής:

«Ράψε κάτι πιο σέξι».

«Ράψε κάτι πιο οικονομικό» (σόρι που δεν μπορώ να ανταγωνιστώ αυτό που κάνει ρίμα με το ΜΑΡΑ, δυο χέρια έχω μόνο!)

«Ράψε αντρικά» (αυτό το λέει συνήθως άντρας και στο καπάκι ζητά να γίνει και το μοντέλο!)

«Ράψε παιδικά».

«Ράψε ράσα» (εντάξει, αυτό μου το είπανε για πλάκα!)

«Ράψε βραδινές τουαλετίτσες» (μαμάκα μου, σ’΄αυτό σχεδόν λιποθύμησα)

Ε λοιπόν, όχι! (Σπάνια θ’ αρνηθώ κάτι σε κάποια πελάτισσα και αυτό θα συμβεί κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου, οπότε αυτό πάει για τους υπόλοιπους, που δεν έχουν πάντα δίκιο).

Θα ράψω ό,τι γουστάρω! Τι θα πει «ράψε σέξι»; Π.χ. για μένα ένα ντύσιμο σέξι μπορεί να μην αφήνει τίποτα ακάλυπτο και αντίστοιχα ένα σούπερ μίνι, να είναι χαριτωμένο και αθώο!

Αν ήθελα να κάνω ό,τι μου λένε οι άλλοι, δε θα έπαιρνα το ρίσκο να κάνω αυτή τη δουλειά μόνη μου (ε και με το Μελινάκι φυσικά!) ή να τρώω τα νιάτα μου πάνω απ’ τη ραπτομηχανή, θα έκανα κάτι άλλο πιο ασφαλές αλλά και πιο βαρετό ίσως.

Θα μου πει κανείς: «Ε, ράβε τότε ό,τι γουστάρεις και μείνε να το κοιτάς»! Δεν ξέρω αν το θυμάμαι καλά αυτό που θα πω τώρα, αλλά σ’ ένα σεμινάριο που παρακολούθησα κάποτε μου είχε κάνει εντύπωση αυτό (με δικά μου λόγια θα το πω και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε): «Κάνε αυτό που εσύ χρειάζεσαι, γιατί όπως το έχεις εσύ, όλο και κάποιος άλλος θα το έχει ανάγκη. Μένει, απλά, να βρεις το κοινό σου».

Οπότε κι εγώ δηλώνω γυναίκα νέα, κοντή και με δημιουργικές ανησυχίες και ψάχνω το κοινό μου! Πού θα πάει, θα το βρω!

Υ.Γ.: Για κάποιο λόγο στις φωτογραφίσεις ανακαλύπτω γκάτζετ που λειτουργούν τέλεια σαν φωτοστέφανα! Εδώ, παίζω με το φακό στην τελευταία φωτογράφιση της συλλογής MAnnequin.

 

Marianna says: «Το Παραλήρημα επιστρέφει την επόμενη Παρασκευή. Έως τότε,  δες τη MAnnequin Collection σε Facebook,  Instagram αλλά και στο Etsy και εμπνεύσου! Αν θέλεις να μοιραστείς την ιστορία σου ή να γράψεις για κάτι που απασχολεί, σε περιμένω εδώ»