Πηνελόπη Κουρτζή | Συνέντευξη με αφορμή τα «Δεκατρία Μπαλώματα»

Μαρία-Άννα Τανάγια

Οι εκδόσεις Ψυχογιός παρουσιάζουν το βιβλίο της Πηνελόπης Κουρτζή «Δεκατρία Μπαλώματα». Αυτή ήταν και η αφορμή που έψαχνα για να γνωρίσω μια πολύ αγαπητή συγγραφέα, να μάθω για τη ζωή της και φυσικά για το νέο της μυθιστόρημα που άρχισα να διαβάζω και είναι συναρπαστικό!

Μαρία-Άννα Τανάγια

 

 

Θα ήθελα να θυμηθείτε μια έντονη παιδική σας ανάμνηση απ’ τον τόπο καταγωγής σας, την Άρτα.

Παρόλο που έχω πολλές, θα διαλέξω να μοιραστώ μαζί σας μία από τις πιο έντονες, το να καθόμαστε με τα ξαδέρφια μου στον κήπο της γιαγιάς μου, κάτω από ένα δέντρο Κουμ κουάτ που είχε και να παίζουμε. Θυμάμαι πως είχε και μια παλιά κούνια που κρεμόταν από το δέντρο που την χαζεύαμε και δεν την χρησιμοποιούσαμε πια και θυμάμαι έντονα που κόβαμε τα Κουμ Κουατ και τα τρώγαμε χωρίς καν να τα πλύνουμε.

Σπουδάσατε Βιοτεχνολογία, δραστηριοποιείστε στον επιχειρηματικό χώρο. Πώς προέκυψε η ανάγκη έκφρασης μέσω της συγγραφής;

Πάντα την είχα την ανάγκη της συγγραφής και ήξερα πως αργά ή γρήγορα θ’ ασχοληθώ! Όμως αγαπούσα πολύ αυτό που σπούδαζα και γι’ αυτό συνέχισα για αρκετό καιρό τις σπουδές μου και δούλεψα και σε αντίστοιχους τομείς. Σχεδόν πάντα έκανα  παράλληλα βέβαια και τα δύο απλώς κάποια στιγμή ήρθε η ώρα για εμένα ν’ ασχοληθώ πιο έντονα με τη συγγραφή.

Ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη μόλις ολοκληρώσατε το βιβλίο «Κουμ κουάτ- εκεί όπου ρίζωσε η αγάπη»; Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που το διάβασε;

Ο πρώτος άνθρωπος που το διάβασε ήταν ο σύζυγος μου, που πάντα διαβάζει πρώτος τα γραπτά μου καθώς είναι αρκετά αυστηρός και εμπιστεύομαι τη γνώμη του! Όταν ολοκλήρωνα το Κουμ κουατ, ήμουν ιδιαίτερα φορτισμένη και συγκινημένη και σ’ έναν βαθμό δεν ήθελα να το αποχωριστώ με τίποτα, έτσι για αρκετό καιρό έσβηνα και έγραφα μέσα στο βιβλίο!

Μιλήστε μου για το νέο σας μυθιστόρημα «Δεκατρία Μπαλώματα». Απ’ τα σχόλια που λαμβάνετε, υπάρχει κάποιο που σας συγκίνησε ιδιαίτερα;

Τα δεκατρία μπαλώματα είναι ένα βιβλίο για το οποίο διάβαζα χρόνια και το οποίο δούλευα δυο χρόνια σχεδόν καθώς ήταν ένα δύσκολο απλό πλευράς έρευνας βιβλίο. Πρόκειται για ένα κοινωνικό και ιστορικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στη Μυτιλήνη κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και λίγο μετά την απελευθέρωση. Είναι μια ρομαντική ιστορία μίας κοπέλας που γεννιέται από ένα μεγάλο παράνομο έρωτα και έτσι ως νόθα προσπαθεί να κερδίσει όλα αυτά που δικαιούται από την οικογένεια της και να επιβιώσει με τον τρόπο που επιθυμεί. Αυτό την οδηγεί στο να μπαλώνει αλληγορικά πάντα τα δύσκολα της ζωής της και τις δυσκολίες που την βρίσκουν. Όσον αφορά στα σχόλια, με συγκινεί κάθε σχόλιο που δέχομαι καθώς είναι όλα πολύ θετικά. Αυτό που τελευταία με συγκίνησε πολύ ήταν μίας αναγνώστριας που μου έγραψε πως το τελείωσε το βράδυ και το επόμενο πρωί το ξανάρχισε γιατί ήθελε να ξαναζήσει την ιστορία…

Έχετε διακριθεί σε διαγωνισμούς ποίησης, έχετε γράψει θεατρικά έργα. Ξεχωρίζετε κάποια στιγμή που σας κάνει να νιώθετε περισσότερο περήφανη;

Κάθε φορά είναι σαν η πρώτη φορά δεν ξέρω γιατί μου συμβαίνει αυτό. Είναι μεγάλη η αγωνία και η δουλειά πίσω από κάθε έργο που με το που βγαίνει στη δημοσιότητα η χαρά μου είναι  τεράστια. Ξεχωρίζω παρόλα αυτά ιδιαίτερα και κάθε φορά που το θυμάμαι νιώθω να με πλημμυρίζει περηφάνια, την πρώτη φορά που έδωσα στον πατέρα μου ένα από τα γραπτά μου και το ύφος του που περιείχε τόση συγκίνηση!

Διαβάζω στο βιογραφικό σας ότι έχετε ταξιδέψει αρκετά. Ποιο ταξίδι σας θυμάστε με ιδιαίτερη νοσταλγία και ποιος είναι ο προορισμός που θέλετε να επισκεφτείτε κάποια στιγμή στη ζωή σας;

Θυμάμαι με νοσταλγία ένα ταξίδι μου στο Μόναχο κάποια Χριστούγεννα που είχε πολύ χιόνι και μία  υπέροχη ατμόσφαιρα, ένα καλοκαίρι στην Ιταλία και τη Συρία που την είχα γυρίσει όλη πριν καταστραφούν σχεδόν τα πάντα εκεί. Θα ήθελα πολύ να επισκεφτώ την Αργεντινή, έναν προορισμό που ακόμα δεν έχω πάει!

Ποιο είναι το πιο τρελό σας όνειρο που δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα;

Να σκεφτώ. Ωραία ερώτηση! Νομίζω πως θα πω σε αυτήν τη φάση ένα καλοκαίρι με το σύζυγο μου να κάνουμε το ταξίδι του Υπερσιβηρικού και μετά να συνεχίσουμε χωρίς πρόγραμμα μέχρι να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής!

Έχοντας ολοκληρώσει ένα βιβλίο, υπάρχει ήδη η «ιστορία» για το επόμενο;

Ναι, ήδη το γράφω και έχω αρχίσει και το αγαπώ ήδη και αυτό πολύ!

 

*Contest Alert: Πάρε μέρος στο διαγωνισμό με δώρο δύο αντίτυπα του βιβλίου εδώ!