Ποιητικές Φωτοπορείες | Adalar

Μαρία-Άννα Τανάγια

Είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια Βυζαντινής Φιλολογίας στο ΑΠΘ. Ασχολείται με την ποίηση, της αρέσει η φωτογραφία και κατάφερε να συνδυάσει και τα δύο. Το αποτέλεσμα; Φωτοπορειακό!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Publisher: Ελισσάβετ Χαρταβέλλα

ως το τέσσερα μέτρησα
και σύρθηκα σε χώμα ξένο
και οικείο

Ι. Kinaliada

ν’ αποβάλω
τη σάρκα
να ντυθώ
μια θάλασσα
ή λίγο μπλε
θεϊκό
με κούρασαν
οι περιφερόμενες πληγές
και η ραθυμία
του κόσμου

(να ντυθώ θέλω
τη θάλασσα του νησιού
που ανασαίνει σιωπηρά
μέσα σ’ ένα κόκκινο
κοχύλι)

ΙΙ. Burgazada


θ’ απλωθώ
λίγο λίγο
γύρω σου
θα απλωθώ
στην πολυχρωμία
του λεπτού
όπως
το κύμα στη χούφτα σου

(στην αρμύρα του τοπίου
ξαποσταίνω
κι ας μη σε περπάτησα
ακόμη)

ΙΙΙ. Heybeliada

το νησί με περιπλέει
τους κρυφούς πόθους στα σκούρα μπλε
νερά του
βυθίζει
στα ίχνη της γάτας
αναζητώ
εκείνον τον Ιούλη

υπήρξα κάποτε (θα πω)
αλλιώς υπήρξα

IV. Büyükada


Κάθε που βράδιαζε
χόρευαν οι σκιές
στο σπίτι
με τα μεγάλα παράθυρα
και οι φόβοι
απλωμένοι στις φυλλωσιές
των πλατανιών
φως δεν
άγγιζαν

(το νησί δε
με αναπαύει
έτσι όπως με τις αδιάκοπες
ταλαντεύσεις
των ανέμων
ματώνει τις προσδοκίες)