Rain Room | Το Λονδίνο «ελέγχει» τη βροχή!

Εύη Βουλγαρίδου

Το τελευταίο μήνα στο Λονδίνο παρατηρώ κάτι περίεργο. Σε πολλές συζητήσεις πια, η λέξη «βροχή» παραδόξως έχει αρχίσει να συνοδεύεται από πολλά γελάκια και χαμόγελα… Όταν ρωτάς γιατί, η απάντηση είναι η ίδια. «Πόσες φορές σε έχει πετύχει μια καταιγίδα στη μέση του δρόμου και παρακάλεσες να μπορούσες να την κάνεις να σταματήσει; Τώρα μπορείς»!

Εύη Βουλγαρίδου

Είναι το Rain Room, ένα δωμάτιο 100 τ.μ. συνεχούς καταρρακτώδους βροχής, μέσα στο οποίο καλείται το κοινό να περιηγηθεί και να νιώσει πώς είναι να τη σταματάει. Είναι μια σουρεαλιστική εμπειρία και το πιο κοντινό που θα φτάσει κάποιος στο να γίνει ένας σύγχρονος Μωυσής που χωρίζει στα δύο τα νερά της θάλασσας.

Τα εύσημα για τη μεγάλη και φιλόδοξη αυτή εγκατάσταση ανήκουν στους Random International. Μια διεθνούς φήμης ομάδα καλλιτεχνών που αποτελείται από τους Hannes Koch, Florian Ortkrass και Stuart Wood. Εξαιρετικά γνωστή για την ιδιαίτερη της προσέγγιση στην ψηφιακά βασισμένη σύγχρονη τέχνη, δημιουργεί πειραματικά έργα που διανθίζονται μέσα από τη διάδραση τους με το κοινό.

Έχουμε φτάσει, λοιπόν, και μας καλωσορίζει μια τεράστια ουρά από ανυπόμονο κόσμο που περιμένει κι αυτός να μπει. Μας ενημερώνουν ότι ο μέγιστος χρόνος αναμονής για να μπούμε είναι 2 ώρες. Λογικό, αν συνυπολογίσεις ότι η είσοδος είναι δωρεάν.

Να ΄μαστε λοιπόν να περιμένουμε στη σειρά να…μας βρέξουν. Οι ώρες περνούν μονότονα. Την πλήξη διαταράσσει μόνο το αξιοσημείωτο γεγονός ότι βλέπουμε παρέες να μπαίνουν μέσα στο Rain Room και μετά άντε ξανά στην ουρά για να μπουν και πάλι! Ήρθε η ώρα να μπούμε και εμείς. Νιώθω σαν παιδάκι έτοιμο να ξετυλίξει το δώρο του.

Περνώντας την είσοδο, το πρώτο που νοιώθεις είναι η υγρασία και το πρώτο που ακούς είναι ο ήχος του νερού. Ακολουθούμε το σκοτεινό διάδρομο, ώσπου ένας δυνατός λευκός προβολέας κάνει τη βροχή ορατή, σα μια μαζική ντουζιέρα μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Βλέπουμε τις χιλιάδες σταγόνες νερού που υποτίθεται θα αντιδράσουν στην ύπαρξη του σωμάτων και των κινήσεων μας. Οι επισκέπτες ενημερώνονται ότι μπορούν να διαλέξουν είτε να παρατηρήσουν το θέαμα από μακριά, είτε να περάσουν μέσα από τη βροχή, δείχνοντας την εμπιστοσύνη τους στο πείραμα.

Φυσικά και θα τους εμπιστευτούμε. Κάνουμε το πρώτο βήμα μέσα στη βροχή. Δε βρεχόμαστε. Οι σταγόνες σταματούν να πέφτουν όπου βρισκόμαστε. Ανάμεσα σε μένα και στους άλλους που περπατούν εντυπωσιασμένοι από την περίεργη υπερδύναμη που τους χαρίστηκε για λίγο, η βροχή πέφτει μανιωδώς και είναι δύσκολο να πιστέψω ότι και αυτοί παραμένουν ανέπαφοι. Βρέχει και βγάζω τη φωτογραφική μου χωρίς άγχος. Ποιος να το λέγε… Είναι περίεργο, αλλά τόσο συναρπαστικό συναίσθημα να οδεύεις ολοταχώς μέσα στη βροχή γνωρίζοντας ότι θα σταματήσει. Νιώθω ότι κάποιος παίζει με το προαίσθημα και το ένστικτο μου. Είναι μια εμπειρία που χαρίζει μια αλλόκοτη αίσθηση εξουσίας που γίνεται αντιληπτή μόνο άμα βιωθεί από πρώτο χέρι.

Κοιτώντας από πάνω, η παρουσία μου δημιουργεί έναν αδιάβροχο κύκλο στο ταβάνι που με ακολουθεί παντού. Σκέφτομαι: «επιτέλους το γνωστό μαύρο συννεφάκι έφυγε για λίγο και αντικαταστάθηκε από μια αόρατη ομπρέλα! Μήπως μπορώ να την αγοράσω»;; Ωραία θα ήταν.

Αλλά η «αόρατη ομπρέλα» έχει την εξήγησή της: 3D κάμερες με αισθητήρες είναι τοποθετημένες στο ταβάνι του δωματίου. Έτσι κάθε άνθρωπος που εισέρχεται μέσα στο συγκεκριμένο χώρο των 100τ.μ. αναγνωρίζεται. Με την παρουσία μας και μόνο ελέγχουμε τη βροχή. Η αίσθηση του να περπατάς μέσα σε μια καταιγίδα διαστάσεων ενός δωματίου και να παραμένεις στεγνός ήταν απερίγραπτη. Ειδικά στο Λονδίνο που περνάς τη μισή σου ζωή βρεγμένος ως το κόκαλο ή στις καλύτερες περιπτώσεις κάτω από ομπρέλες και αδιάβροχα ήταν σαν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Σε λίγο πρέπει να βγούμε. Δεν θέλω, ωραία είναι! Φεύγουμε και κατευθυνόμαστε να πάμε να πάρουμε στο μετρό. Πάλι βρέχει…

* Οι πόρτες του Rain Room θα είναι ανοιχτές για όσους θέλουν να κάνουν ένα «ντουζάκι» μέχρι τις 3 Μαρτίου στην Curve Gallery, Barbican Center στο Λονδίνο.

Marianna says: «Η Εύη Βουλγαρίδου (vouavi@hotmail.com) κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη και ζει και εργάζεται στο Λονδίνο ως αρχιτέκτων. Θα μας στέλνει ανταποκρίσεις, θα τις περιμένουμε με ανυπομονησία»!