Σοφία Νικολιδάκη | «Οι ενήλικες έχουν περισσότερο ανάγκη τα παραμύθια. Απλώς,  μερικές φορές είναι… μεγάλοι για να το παραδεχτούν»!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Η Αλεξάνδρα ήταν ενθουσιασμένη και ανένδοτη: «Πρέπει να γνωρίσεις τη Σοφία Νικολιδάκη και νατης κάνεις συνέντευξη, έχει γράψει ένα τέλειο παραμύθι για παιδιά, το «Γράμματα στον Άγιο Βασίλη». Χριστούγεννα, χωρίς μαγεία και παραμύθι δεν υφίστανται οπότε ακολούθησα στωικά τη συμβουλή της, η οποία ήταν η αφορμή να γνωρίσω μια υπέροχη περίπτωση ανθρώπου.

Σοφία Νικολιδάκη, λοιπόν. Μ’ ένα εντυπωσιακό βιογραφικό που περιλαμβάνει πτυχία Παιδαγωγικής και Φιλοσοφικών και Κοινωνικών σπουδών, μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη φιλοσοφία της εκπαίδευσης, με πλούσια επαγγελματική εμπειρία ως νηπιαγωγός σε σχολεία, αλλά και ως επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας και με μια έντονη εθελοντική δράση απ’ την οποία αναδύεται η αγάπη της για την εκπαίδευση, αλλά και τα παιδιά. Μ’ ένα νέο «στοίχημα» κι ένα υπέροχο χριστουγεννιάτικο παραμύθι που σκέφτομαι πολύ σοβαρά να το χαρίσω στην Αλεξάνδρα για να την ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που ακολουθεί!

Μαρία-Άννα Τανάγια

 

Πώς θα συστηνόσουν σε μια παρέα που μόλις γνώρισες;

Λογικά θα έλεγα… «Γεια, με λένε Σοφία»! (Μετά θα περίμενα να με ρωτήσουν κάτι για να μιλήσω περισσότερο!). Για την επαγγελματική μου πορεία… είμαι εκπαιδευτικός, έχω κάνει αρκετές σπουδές που μου άρεσαν, ασχολούμαι αρκετά με τη «Φιλοσοφία με Παιδιά» και γράφω ιστορίες για μικρούς και μεγάλους με χιούμορ και κάποιες δόσεις φιλοσοφίας!

Πώς προέκυψε η ιδέα για το παραμύθι «Γράμματα στον Άγιο Βασίλη»; Θα ήθελα να θυμηθείς τη στιγμή που το πήρες απόφαση κι άρχισες να γράφεις.

Όλα άρχισαν από ένα παιχνίδι μ’ ένα «μαγικό εάν»! Τι θα γινόταν εάν… ο γάιδαρος έστελνε γράμμα στον Άγιο Βασίλη; Αυτός έκανε την  αρχή. Έπειτα έγινε ένας χαμός δημιουργικός στο μυαλό μου. Άρχισε να ξεπηδά το ένα γράμμα μετά το άλλο. Τα ζωάκια, ανάλογα με το χαρακτήρα τους, άρχισαν να ζητούν τα πιο περίεργα πράγματα απ’ τον Άγιο Βασίλη,  πάντα με τρόπο κωμικό. Τόσα πολλά ήταν τα γράμματα που δε χώρεσαν όλα στο βιβλίο. Ακολουθεί και β’ τόμος προσεχώς…

Πώς θα περιέγραφες την ιστορία του παραμυθιού σ’ ένα παιδί;

Α, το έχω κάνει πολλές φορές! Τους λέω ότι «σ’ αυτό το βιβλίο έχουν μαζευτεί γράμματα για τον Άγιο Βασίλη, όχι όμως από παιδάκια, αλλά από ζωάκια: Ζήλεψαν κι έστειλαν κι εκείνα γράμματα! Τι να θέλουν άραγε; Πάμε να το ανακαλύψουμε»;

 

15592139_10154779533144909_751561051_n

Ποιο «γράμμα» έγραψες πρώτο; Μπορείς να θυμηθείς και να μοιραστείς μαζί μας τα συναισθήματα που είχες όταν ολοκλήρωσες αυτό το πρώτο γράμμα;

Το γράμμα του Γαϊδάρου! Τιμής ένεκεν, έγινε  γραμματόσημο στο εξώφυλλο του βιβλίου! Όταν το έγραψα, ένιωσα εκείνο το παράξενο συναίσθημα της έκπληξης και της άγριας χαράς για δημιουργία. Ένιωσα ότι «κάτι έχουμε εδώ». Ένιωσα ότι είχα μια καλή ιδέα στο μυαλό μου η οποία άρχισε να ξετυλίγεται μόνη της σαν κουβάρι! Την ακολούθησα…

Θα ήθελα να θυμηθείς τη στιγμή που κράτησες στα χέρια σου το πρώτο εκτυπωμένο αντίγραφο του βιβλίου σου. Πώς ένιωσες; Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις σου;

Ευγνωμοσύνη, χαρά, συγκίνηση…! Είναι περίεργη αίσθηση να βλέπεις τυπωμένη μια ιδέα σου. Κοιτάω τρυφερά το βιβλίο, το χαϊδεύω και το προσέχω σαν να είναι… my precious!

Είδα ότι έχουν αρχίσει οι παρουσιάσεις του παραμυθιού. Υπάρχει κάποιο σχόλιο αναγνώστη που σε συγκίνησε ή σου έκανε περισσότερο εντύπωση;

Θυμάμαι δυο σχόλια: Ένα από έναν ενήλικο αναγνώστη κι ένα από ένα παιδί. Ο ενήλικας είπε πολύ καλά λόγια για το βιβλίο, ότι σέβεται το παιδί ως αναγνώστη, ότι έχει χιούμορ, ότι διαβάζεται σε πολλά επίπεδα και ότι σε κάθε ανάγνωση ανακαλύπτεις κάτι καινούριο. Είναι συγκινητικό ένας άνθρωπος που δε σε γνωρίζει να λέει όμορφα πράγματα για κάτι που έχεις γράψει. Θυμάμαι και ένα σχόλιο ενός 5χρονου παιδιού όταν διάβαζα το γράμμα του χρυσόψαρου, άρχισε να γελάει πολύ! «Αχ… κυρία», είπε σχεδόν με συμπόνια. «Το χρυσόψαρο ξέχασε να ζητήσει δώρο! Ο Άγιος Βασίλης πρέπει να του στείλει μυαλό!»

15645490_10154785699879909_1522095897_n

 

Σε ποιον θα χάριζες εσύ το βιβλίο σου (όχι απαραίτητα σε παιδί);

Σε… δημόσια βιβλιοθήκη για να μπορούν να διαβάσουν το βιβλίο και να το ευχαριστηθούν πολλά μικρά και μεγάλα παιδιά!

Πόσο ανάγκη έχουν τα παιδιά τα παραμύθια; Τι γίνεται μ’ εμάς τους «μεγάλους»; Έχουν «χώρο» στην καθημερινότητά μας;

Θ’ ανατρέξω στην αυθεντία του Αϊνστάιν ο οποίος λέγεται ότι σε ερώτηση σχετικά με το τι να διαβάζουν τα παιδιά για να γίνουν έξυπνα απάντησε «Διαβάζετε στα παιδιά παραμύθια». Τα έχουν ανάγκη! Οι ενήλικες; Αυτοί τα έχουν ανάγκη περισσότερο! Απλώς μερικές φορές είναι… μεγάλοι για να το παραδεχτούν! Ενήλικες και παιδιά έχουμε ανάγκη τα παραμύθια με τον ίδιο τρόπο… όχι για να τα «χάψουμε» αλλά για να ψυχαγωγηθούμε και να αντλήσουμε έμπνευση, ηρεμία, χαρά και όρεξη για δημιουργία.

Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο σχετικά με την πορεία των «Γραμμάτων»;

Δυστυχώς τα νόμπελ λογοτεχνίας δε δίνονται σε παιδικά βιβλία… εκτός κι αν τα «Γράμματα στον Άγιο Βασίλη» κάνουν την αρχή! Θα είμαι ευχαριστημένη να μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και να γίνει… κλασικό!

15380647_1193315644092941_5935172680336877452_n

Τελικά ο Άγιος Βασίλης θα φέρει τα δώρα σε όλα τα ζωάκια;

Ε, ναι! Άγιος που φέρνει δώρα είναι, να μη φέρει; Από του χρόνου μάλιστα θα έχει περισσότερη δουλειά…!

Και… τι θα ζητήσεις εσύ από τον Άγιο Βασίλη;

Αυτά ακριβώς που ζήτησαν ο Λάκι (Lucky) το σκυλάκι και η γατούλα Νιαουρίτα!

 

15645738_10154785705384909_1513406828_n

Marianna says: «Μάθε περισσότερα για το βιβλίο της Σοφίας Νικολιδάκη εδώ»!