Star Trek Into the Darkness | Το διάστημα, το σκοτάδι και η περιπέτεια σε ένα θερινό σινεμά…

Ιωάννα Δανδέλια

Κάθε πράγμα στον καιρό του…λέει η λαϊκή θυμοσοφία και μάλλον όχι τυχαία. Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα καλύτερο από μια ταινία περιπέτειας και φαντασίας με στοιχεία εντυπωσιασμού, ειδικών εφέ και καλογυρισμένων σκηνών δράσης για να ξορκίσει κανείς την υψηλή θερμοκρασία της θερινής ραστώνης στα αγαπημένα καθίσματα των θερινών σινεμά.

Ιωάννα Δανδέλια

Για τρίτη και πλέον εβδομάδα στις αίθουσες των τρισδιάστατων προβολών και στους ανοικτούς καλοκαιρινούς κινηματογράφους, η ταινία “Star Trek Into the Darkness”, διεκδικεί με αξιώσεις τη θέση της στις καλύτερες ίσως, επιλογές γι’ αυτό το καλοκαίρι. Η ταινία ακολουθώντας την πεπατημένη της πρώτης απόπειρας των παραγωγών να ζωντανέψουν το θρυλικό διαστημόπλοιο και τα ταξίδια του το 2009, παρουσιάζει τη συνέχεια της πορείας της πρωταγωνιστικής ομάδας μετά την Ακαδημία μέσα από συγκρούσεις, δυνατές φιλίες, θανάσιμους κινδύνους, έντονα συναισθήματα και φυσικά φουτουριστικά σκηνικά.

Ο παρορμητικός μεν, γενναίος δε και κατά τα λοιπά εξαιρετικά γοητευτικός Τζέιμς Κερκ, ο ορθολογιστής και πάντα μετρημένος σε λόγια και πράξεις Σποκ, η εντυπωσιακά όμορφη και πολυτάλαντη Οχούρα μπλέκουν σε νέες περιπέτειες όταν καλούνται σε μια άκρως μυστική αποστολή να εντοπίσουν και να συλλάβουν έναν εχθρό – αποστάτη που έχει εξαπολύσει μια ολέθρια επίθεση στην καρδιά της Ομοσπονδίας και στο στρατιωτικό της κέντρο. Μήπως όμως τελικά δεν είναι έτσι; Ποιος είναι ο εχθρός τελικά; Ποιο μυστικό βρίσκεται καλά κρυμμένο στις προθέσεις αυτών που κινούν τα νήματα και δίνουν τις εντολές; Η ανατροπή στο σενάριο είναι φυσικά στα συν της ταινίας, όπως επίσης και οι καλογυρισμένες σκηνές δράσης. Τα εφέ σε σύγκριση με αυτά του 2009 είναι πολύ καλύτερα, τα σκηνικά σίγουρα αισθητά βελτιωμένα με τη σκηνοθεσία και τις ατάκες των πρωταγωνιστών να υστερούν στο σύνολο μιας γενικά αξιόλογης κινηματογραφικής προσπάθειας.

Φωτεινή εξαίρεση ο Βουλκάνιος Σποκ που είναι ίσως από τους πιο προσεγμένους αισθητικά και σεναριακά εξωγήινους στην κινηματογραφική τους πορεία. Βοηθάει, βέβαια, και το γεγονός ότι είχε μητέρα από το ανθρώπινο είδος και πατέρα εξωγήινο αλλά και το γεγονός της αισθηματικά έντονης σχέσης του με την Οχούρα που δεν κρύβει το θαυμασμό και την τρυφερότητα της γι’ αυτόν τον κατά άλλα συμπαθή υπέρμαχο της ψυχρής λογικής, των υπολογισμών και των πιθανοτήτων. Και είναι ίσως αυτές του οι ιδιότητες που τον βοηθούν να «κλέψει» την παράσταση από τους συμπρωταγωνιστές του. Ο κύριος Σποκ, λοιπόν, επιβεβαιώνει αυτούς που υποστηρίζουν πως η λογική και το μυαλό με λίγη δόση συναισθήματος κερδίζουν τη μυϊκή δύναμη και κάθε εμπόδιο που φαίνεται αξεπέραστο.

Οι φανατικοί οπαδοί των αντίστοιχων ταινιών του είδους αλλά και της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς θα αναπολήσουν παλιές εικόνες και μνήμες μιας εποχής που η κινηματογραφική αστροπύλη «ζωντανεύει» ξανά. Αν δεν είδατε ακόμη την ταινία, επιλέξτε την ως μια αφορμή για καλοκαιρινή έξοδο, το ταξίδι άλλωστε του “Εντερπράϊζ” μόλις ξεκίνησε!

Υ.Γ.: Τα γυρίσματα για την τρίτη κατά σειρά ταινία φημολογείται πως έχουν ήδη ξεκινήσει προκειμένου οι παραγωγοί να πολλαπλασιάσουν στο μέγιστο την εισπρακτική επιτυχία της δεύτερης τους απόπειρας που δικαιολογημένα «πέρασε από το σκοτάδι στο φως» και ξεπέρασε την πρώτη τους προσπάθεια…