Άρθρα

Ιωάννα Παπαχατζάκη | Μία καλλιτέχνιδα που επιμένει να  βλέπει την πολύχρωμη πλευρά της ζωής

Πριν λίγο καιρό, έλαβα το εξής μήνυμα απ’ την Ξανθίππη Πασχαλίδου: «Θα ήθελα να σου προτείνω μία σπουδαία γυναίκα για συνέντευξη: τη Γιάννα Παπαχαντζάκη απ’ το Ηράκλειο Κρήτης. Πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, κινείται ελάχιστα, αλλά δε σταματά να κάνει οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς: από θεατρικούς αυτοσχεδιασμούς, ζωγραφική, χορό, ψυχόδραμα… Μόλις ολοκληρώθηκε μια τοιχογραφία της σε συνεργασία μ’ έναν φίλο ζωγράφο στην περιοχή της Αγίας Τριάδας, στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Τέχνη καθ΄ οδόν» που διοργάνωσε ο Δήμος Ηρακλείου. Θα είναι καταπληκτική συνέντευξη».  Ύστερα από περίπου μιάμιση ώρα κουβέντας με την Ιωάννα, έκλεισα συγκινημένη κι εντελώς ενθουσιασμένη το τηλέφωνο. Τους λόγους θα τους διαπιστώσεις διαβάζοντας τις απαντήσεις της.

Μαρία-Άννα Τανάγια

Read more

Φιλανθρωπική έκθεση με πορτρέτα… «φυλακισμένων»!

Μία περίεργη ιδέα, 32 εβδομάδες, 40 «φυλακισμένοι»:  Το Locked, η πρώτη εταιρεία με δωμάτια απόδρασης που δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη, φιλοξένησε και φέτος το πρότζεκτ του δημοσιογράφου Ευθύμιου Σαββάκη, με προσωπικότητες της πόλης να «φυλακίζονται» για δεύτερη season κάθε Τετάρτη και να απολαμβάνουν την πιο περίεργη συνέντευξη που έχουν δώσει ποτέ.

Read more

Πάρε συνέντευξη απ’ τη συγγραφέα Θάλεια Ψαρρά και κέρδισε το βιβλίο της «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ» που κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις Ψυχογιός!

Οι εκδόσεις «Ψυχογιός» παρουσιάζουν το πρώτο βιβλίο της Θάλειας Ψαρρά που τιτλοφορείται «Τα λαβωμένα σ’ αγαπώ» και σου χαρίζουν δύο αντίτυπα του συναρπαστικού αυτού μυθιστορήματος με επίκεντρο έναν έρωτα στη σκιά μιας βεντέτας και φόντο την Κρήτη.

Read more

Javier Labourt | Ο «τρελός» ψυχολόγος του World Party μιλά για το Μπουένος Άιρες και τους νέους φίλους του στην Ελλάδα

Μαρία-Άννα Τανάγια

Αν είσαι φανατικός του World Party τον γνωρίζεις ήδη και χαμογελάς καθώς τον θυμάσαι να μιλά «άπταιστα» ελληνικά και να γίνεται κολλητός με τον Γιώργο Μαυρίδη και τον Σάκη Τανιμανίδη. Αν έχεις χάσει… επεισόδια οφείλω να σου τον συστήσω: Ένας «τρελός» ψυχολόγος από το Μπουένος Άιρες γίνεται εν μία νυκτί «super star» στην Ελλάδα συμπρωταγωνιστώντας στο World Party που διαδραματίστηκε στην πατρίδα του και φόρτωσε τρέλα και βαλίτσες για να ακολουθήσει τους παλαβούς νέους φίλους του στην Παταγονία. Tον βρήκα στο Facebook, δέχτηκε με χαρά να  απαντήσει στις ερωτήσεις μου.  Άλλωστε, ο Javier είναι ένας αυθεντικός πρεσβευτής της YOLO φιλοσοφίας και η συνέντευξη που ακολουθεί το επιβεβαιώνει περίτρανα!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Πες μου κάποια πράγματα για το μέρος που γεννήθηκες. Τι θυμάσαι από την παιδική σου ηλικία;

Γεννήθηκα πριν 33 χρόνια σε ένα προάστιο του Μπουένος Άιρες. Έζησα σε μια όμορφη περιοχή, παρέα με πολλούς φίλους. Θυμάμαι να κάνουμε ποδήλατο και να τριγυρνάμε στους δρόμους. Μία ανάμνηση που έχω και νομίζω πως με επηρέασε πολύ ήταν το Μουντιάλ του 1990 που έγινε στην Ιταλία. Μετά από ένα μήνα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Εθνική Ομάδα της Αργεντινής τα είχε πάει πολύ καλά, άρχισα να παρακολουθώ και να παίζω πολύ ποδόσφαιρο. Έγινα φανατικός κι έκτοτε η κύρια ασχολία της παιδικής μου ηλικίας ήταν να παίζω ποδόσφαιρο με τους φίλους μου. Παίζαμε κάθε μέρα μετά το σχολείο, σε ένα γήπεδο. Φίλοι κι άλλα παιδιά από τη γειτονιά, διαφόρων κοινωνικών τάξεων να γίνονται ένα και απλά να διασκεδάζουν. Κατά κάποιον τρόπο, νομίζω πως το ποδόσφαιρο μου χάρισε τους αδελφικούς φίλους της παιδικής μου ηλικίας. Μόνο αυτό κάναμε όλη τη μέρα!

 

Τι σημαίνει για εσένα το Μπουένος Άιρες; Ποιο θεωρείς ως το πιο συναρπαστικό στοιχείο των ανθρώπων που ζουν εκεί;

Το Μπουένος Άιρες είναι μια απίστευτη πόλη! Μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα και έχει ένα πολύ ενδιαφέρουσα αύρα! Το 1900, η Αργεντινή κατοικήθηκε από ευρωπαίους μετανάστες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μία μίξη της λατινικής και της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Έχει τέλεια εστιατόρια και bar, αλλά το δικό μου αγαπημένο στοιχείο είναι η καλλιτεχνική σκηνή. Μου αρέσει να παρακολουθώ συναυλίες από διεθνείς ή τοπικές μπάντες. Περίπου ένα μήνα πριν, πήγα στην τοπική εκδοχή του φεστιβάλ «Lollapalooza», όπου είδα τους Robert Plant, Jack White, Pharrell Williams και πολλούς άλλους γνωστούς μουσικούς. Ωστόσο, θα ακούσεις παντού καλή μουσική από τοπικές μπάντες σε διάφορα σημεία της πόλης. Μου αρέσει να πηγαίνω σε διάφορα μέρη και απλά να αφήνομαι στις μουσικές που ακούω. Επιπλέον, απολαμβάνω να πηγαίνω στο θέατρο, ειδικά σε όσα έργα είναι αστεία και σε κάνουν να γελάς. Είμαι κλόουν και λατρεύω την κωμωδία. Το Μπουένος Άιρες είναι γεμάτο με παραστατικές τέχνες.

Ποια είναι τα «must things to do» για έναν εναλλακτικό ταξιδιώτη στο Μπουένος Άιρες;

Σίγουρα να παρακολουθήσει έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Είμαστε τόσο παθιασμένοι μ’ αυτό: Φωνάζουμε, χοροπηδάμε, πανηγυρίζουμε, είναι φοβερή αίσθηση! Υπάρχει επίσης μια περιοχή που ονομάζεται San Telmo. Είναι εντελώς γραφική και αποπνέει την αίσθηση του παλιού Μπουένος Άιρες. Κατά τη  διάρκεια της εβδομάδας, αν ο καιρός είναι καλός, μπορείτε να επισκεφτείτε το Tigre. Είναι ένα προάστιο, όπου ξεκινά ο ποταμός και μπορείτε να επισκεφτείτε το  νησί. Είναι απίστευτο συναίσθημα κι έχεις την αίσθηση ότι είσαι πολύ μακριά από τον πολιτισμό αν και απέχει μόλις 45 λεπτά με το τρένο από την πόλη!

Πώς αποφάσισες να γίνεις ψυχολόγος;

Όταν ήμουν 18 ετών και είχα μόλις τελειώσει το Λύκειο άρχισα να σπουδάζω Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δεν ήταν μια εντελώς συνειδητή απόφαση, ήμουν νέος και δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα. Ύστερα από ένα μήνα σπουδών, άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά το μέλλον μου και πιο συγκεκριμένα το τι θα ήθελα να κάνω επαγγελματικά. Έτσι, ύστερα από μόλις δύο μήνες παράτησα τις σπουδές μου. Τότε ήταν το διάστημα που άρχισε μια διαδικασία βαθιάς σκέψης. Χρειαζόμουν να σκεφτώ ποιος είμαι στα αλήθεια και τι είναι αυτό που πραγματικά μου αρέσει. Ήξερα ότι είχα πάντα την περιέργεια να καταλάβω πώς αισθάνονται, δρουν ή σκέφτονται οι άνθρωποι γύρω μου. Μου άρεσε ανέκαθεν να μιλάω και να συνδέομαι με τους ανθρώπους, ένιωθα ότι είχα ενσυναίσθηση, καθώς μπορούσα εύκολα να μπω στη θέση του ανθρώπου με τον οποίο μιλούσα. Έτσι, αποφάσισα να σπουδάσω Ψυχολογία.  Νομίζω ότι αυτή η αλλαγή στις σπουδές μου ήταν η πρώτη «κρίση», η οποία με βοήθησε να ωριμάσω και να καταλάβω καλύτερα τον εαυτό μου και να έρθω κοντά στην ανθρώπινη μου υπόσταση.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στη δουλειά σου; Και αντίστοιχα το πιο δύσκολο κομμάτι;

Θ’ αρχίσω από το πιο δύσκολο: Να βοηθήσεις κάποιον ασθενή που δεν μπορεί να βοηθηθεί. Σε αυτή την περίπτωση η βοήθεια και κάθε παρότρυνση για αλλαγή είναι μικρή. Σε ορισμένες περιπτώσεις συνειδητοποιείς ότι είναι απλά αδύνατον να βοηθήσεις κάποιον. Τότε απογοητεύομαι στα αλήθεια, αλλά είναι καλό να είσαι ειλικρινής και να πεις στον ασθενή ότι δεν μπορείς να τον βοηθήσεις εσύ, αλλά μπορείς να του προτείνεις κάποιο άλλο είδος βοήθειας. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να χτίσεις μια «συμμαχία» με τον ασθενή σου. Την ονομάζουμε «θεραπευτική συμμαχία» και σημαίνει ότι και οι δύο είμαστε στην ίδια ομάδα, με τους ίδιους στόχους. Εγώ είμαι απλά ο «προπονητής» σε αυτή την προσπάθεια αλλαγής.

 

Είδα ότι έχεις ποστάρει στο Facebook προφίλ σου αυτό το video. Μίλησέ μου για την εμπειρία σου στις καταδύσεις.

Τον Ιανουάριο του 1997, όταν ήμουν 14 ετών πήγαμε οικογενειακό ταξίδι στο νησί Maui, στη Χαβάη για να επισκεφτούμε τη θεία μου. Δεν ξέρω καν πώς το σκέφτηκε ο μπαμπάς μου και μου πρότεινε: «θέλεις να μάθεις να κάνεις καταδύσεις»; Έμοιαζε πολύ «cool», γι’ αυτό και είπα ναι και αρχίσαμε οι δύο μας τα μαθήματα. Η πρώτη μας κατάδυση ήταν μοναδική εμπειρία. Είναι τόσο διαφορετικός και μαγευτικός ο κόσμος του βυθού. Τόσο γαλήνιος. Έτσι, από πολύ μικρός έγινα φανατικός της κατάδυσης, ενώ ακολούθησαν και οι αδερφές μου. Πλέον είναι οικογενειακή μας συνήθεια: κάθε χρόνο επισκεπτόμαστε και κάποιο άλλο σημείο κατάδυσης στον κόσμο: έχουμε ταξιδέψει σε Χαβάη, Μεξικό, Μπελίζ, Ονδούρα, Γκαλαπάγκος, Ινδονησία και Ταϋλάνδη.  Μετρώ στο ενεργητικό μου πάνω από 170 καταδύσεις. Πριν από λίγα χρόνια αγόρασα μια υποβρύχια κάμερα και άρχισα να κινηματογραφώ και να μοντάρω τα δικά μου βίντεο!  Τον περασμένο Μάρτιο ταξιδέψαμε στα νησιά Raja Ampat στη δυτική Παπούα της Ινδονησίας, πιθανότατα ο top προορισμός για κατάδυση. Ήταν απλά απίστευτο. Έχω υλικό για βίντεο τουλάχιστον 20 ωρών! (γελάει)

Τι σε συναρπάζει περισσότερο στις καταδύσεις;

Η ανακάλυψη ενός εντελώς διαφορετικού κόσμου: του βυθού. Έχεις μια εντελώς διαφορετική επαφή με τη φύση και έχεις τη δυνατότητα να εξερευνήσεις και να δεις πώς είναι η θαλάσσια ζωή. Μπορείς να έρθεις πρόσωπο με πρόσωπο με καρχαρίες, φάλαινες, διάφορα ψάρια. Είναι απίστευτη αίσθηση!

Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας μια αξέχαστη στιγμή από μία κατάδυση, μια ιστορία που ενδεχομένως θα διηγείσαι στα παιδιά σου;

Λατρεύω τους καρχαρίες! Είναι τα πιο απίστευτα πλάσματα στη γη. Θα σας διηγηθώ λοιπόν μια αξέχαστη στιγμή, την αγαπημένη μου «στιγμή με καρχαρίες» στα νησιά Γκαλαπάγκος στο Εκουαδόρ. Πρόκειται για ένα μοναδικό μέρος με μεγάλη βιοποικιλότητα. Εμείς κάναμε κατάδυση στο Gordon Rock προκειμένου να εντοπίσουμε σφυροκέφαλους καρχαρίες. Επί 25 λεπτά τους ψάχναμε. Και ξαφνικά εμφανίζονται! Και κολυμπούν ανά ομάδες, ήταν περισσότεροι από 20. Ήταν τόσο εντυπωσιακό θέαμα: τόσο πολλοί καρχαρίες, τόσο μεγάλοι σε μέγεθος να κολυμπούν τόσο κοντά σου. Δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ.

 

11039306_10153114075247419_2740610390271320855_n

Ασχολείσαι όμως και ως dj. Μίλησε μου γι αυτό.

Άρχισα να ασχολούμαι χάρη στο πάθος μου για τη μουσική. Από παιδί ήθελα να ανακαλύψω νέα είδη και καλλιτέχνες. Με το διαδίκτυο είχα ακόμα μεγαλύτερη πρόσβαση σε νέο υλικό κι έτσι πάντα μου άρεσε να βρίσκω κομμάτια και να τα βάζω στους φίλους μου να τα ακούσουν. Μεγαλώνοντας αγόρασα κάποιους βασικούς μίκτες κι άρχισα να προσπαθώ. Άρχισα να παίζω σε πάρτι φίλων μου ή σε διάφορες εκδηλώσεις. Πριν μερικά χρόνια παρακολούθησα ένα εντατικό course για επαγγελματίες το οποίο μου έδωσε την ώθηση που χρειαζόμουν! Αγόρασα νέους μίκτες και άρχισα να παίζω πιο επαγγελματικά. Αλλά και πάλι δεν το βλέπω ως επάγγελμα, είναι μια ευχαρίστηση, παίζω σε πάρτι, τη μουσική που θέλω χωρίς δεσμεύσεις!

10687017_10153149657357419_7141022733630351563_n

Τι μουσική προτιμάς να παίζεις και ποιο κομμάτι θα αφιέρωνες στους έλληνες φαν σου;

Μου αρέσει η ηλεκτρονική dance μουσική, ειδικά η tech house και η deep house. Επίσης, μου αρέσει να παίζω remix ροκ κομματιών ή mashups. Έχω ένα δικό μου στυλ, το DJLAB Style (αυτό είναι το καλλιτεχνικό μου όνομα): Κάνω τον κόσμο να χορεύει! Το τραγούδι που θα ήθελα να αφιερώσω στους έλληνες φίλους μου είναι: Όταν αισθάνεστε απογοητευμένοι ή νιώθετε εντελώς αποκομμένοι από τα όνειρά σας, θυμηθείτε ότι: You Only Live Once! Νομίζω ότι καταλάβατε για ποιο τραγούδι μιλάω!

Πες μου για την εμπειρία σου στα γυρίσματα του World Party. Τι έμαθες κατά τη διάρκεια των δυο επεισοδίων;

Έμαθα ότι η Ελλάδα και η Αργεντινή είναι «δίδυμες» χώρες. Ύστερα από τις τόσες ώρες κουβέντας και ταξιδιού με τα παιδιά και αφού μοιραστήκαμε τις σκέψεις και τις εντυπώσεις μας για την Ελλάδα και την Αργεντινή συνειδητοποίησα πόσο μοιάζουν αυτές οι δύο χώρες. Έμαθα επίσης ότι έχω 4 αδέρφια στην Ελλάδα: Το Γιώργο, τον Σάκη, τον Τέο και τον Γιώργο junior, δηλαδή όλη την ομάδα του World Party! Φυσικά, έμαθα τη φιλοσοφία «You Only Live Once». Είναι απίστευτο, γιατί νιώθω ότι ταίριαξε τόσο πολύ στον τρόπο που πάντα ζούσα: να δοκιμάζω νέες εμπειρίες, να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους, να ταξιδεύω!

 

11150772_10153196532902419_1845296228035228699_n

Ως ψυχολόγος, τι έμαθες για την ελληνική κουλτούρα και προσωπικότητα ύστερα από τη συνεδρία με τον Γιώργο και τον Σάκη;

(γελάει) Ύστερα από τη συνεδρία, ήμουν πλέον πεπεισμένος ότι είναι τρελοί! Και για να μιλήσουμε και σοβαρά, έμαθα ότι οι Έλληνες έχουν βαθιές φιλίες όπως κι εμείς. Μπορεί να διαφωνείτε, να συζητάτε, να προσβάλλετε το φίλο σας, αλλά τον αγαπάτε και τον θεωρείτε αδελφό για μια ζωή. Αυτό έμαθα από εκείνους: ότι ο δεσμός τους είναι άρρηκτος, αν και διαφωνούν πολύ! Νομίζω ότι οι περισσότεροι Έλληνες είναι σαν κι εκείνους:  Παθιάζονται με τις απόψεις τους, δεν τους ενδιαφέρει αν μαλώσουν ή αν συζητήσουν και σίγουρα δε φοβούνται να πουν αυτό που σκέφτονται σε όσους αγαπάνε διότι είναι απολύτως βέβαιοι για τη φιλία τους.

Τι σημαίνει «YOLO» για εσένα;

Όπως προείπα, το YOLO ήταν το μότο μου πριν καν μάθω ότι υπάρχει. Πάντα ζούσα με αυτόν τον τρόπο. Μου αρέσει να ταξιδεύω, να αποκτώ εμπειρίες, να δοκιμάζω διαφορετικά πράγματα. Αυτό κάνει τη ζωή σου πλουσιότερη και φυσικά σε βοηθά να ωριμάσεις ως άνθρωπος.  Άπαξ και συνειδητοποιήσεις ότι έρχεσαι σε αυτόν τον κόσμο για να ζήσεις και να αποκτήσεις εμπειρίες, η ζωή σου δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Αυτό σημαίνει για εμένα YOLO: Προσπάθησε να αποκομίσεις το καλύτερο από την κάθε στιγμή της ζωής σου.

Έχεις έρθει στην Ελλάδα;

Όχι, ποτέ. Σχεδιάζω όμως να έρθω τον επόμενο Αύγουστο για να συναντήσω τους φίλους μου στη Θεσσαλονίκη και μετά να επισκεφτώ τις υπέροχες παραλίες σας!

Όπως πιθανότατα γνωρίζεις η Ελλάδα βιώνει μια δύσκολη οικονομική κρίση, ενώ όλα τα ΜΜΕ τονίζουν πως υπάρχει ο φόβος της χρεοκοπίας. Ξέρεις, διάφοροι πολιτικοί και δημοσιογράφοι ισχυρίζονται ότι σε μια τέτοια περίπτωση «Η Ελλάδα θα γίνει Αργεντινή». Πώς βιώσατε, αλήθεια, τη χρεοκοπία στη χώρα σου;

Η χρεοκοπία συνέβη το Δεκέμβριο του 2001 και δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ εκείνες τις ημέρες. Υπήρχε κοινωνική αναταραχή, άνθρωποι έμπαιναν σε σούπερ μάρκετ και καταστήματα και απλώς έπαιρναν ό,τι ήθελαν. Επικρατούσε απόλυτο χάος. Ήμουν 19 ετών και θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να πάρω το μισθό μου από τον τραπεζικό μου λογαριασμό. Οι τράπεζες ήταν κλειστές, υπήρχε μια γενικευμένη αβεβαιότητα. Το οικονομικό χάος οδήγησε και σε πολιτικό χάος καθώς ο εκλεγμένος πρόεδρος έπρεπε να παραιτηθεί. Κανείς δεν ήθελε να αναλάβει την ευθύνη της χώρας. Κατά τη διάρκεια εκείνων των ημερών θυμάμαι ότι καθόμουν σπίτι κι έβλεπα τηλεόραση προσπαθώντας να ενημερωθώ όσο περισσότερο μπορώ για την κατάσταση. Πολλοί άνθρωποι καταστράφηκαν οικονομικά και κοινωνικά μετά από εκείνες τις ταραγμένες ημέρες. Εκείνη την περίοδο ζούσα με τους γονείς μου, οπότε δεν το βίωσα τόσο άσχημα, ωστόσο για πάρα μα πάρα πολλούς ανθρώπους οι οικονομικοί όροι άλλαξαν. Η χώρα είχε λιγότερα χρήματα και πάρα πολλοί άνθρωποι έχασαν τις οικονομίες τους. Ήταν πραγματικά λυπηρό. Μια τόσο μεγάλη κρίση, ως συνήθως, τη βιώνουν περισσότερο όσοι δεν έχουν οικονομική άνεση.

Πώς είναι σήμερα η οικονομική κατάσταση;

Σαφώς καλύτερα σε σύγκριση με εκείνες τις χαοτικές στιγμές, αλλά υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης. Έχουμε ένα πολύ υψηλό ποσοστό πληθωρισμού, οι τιμές ανεβαίνουν, οι μισθοί πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτές τις αυξήσεις. Έχουμε μια χώρα που παράγει τόσα πολλά τρόφιμα κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε. Μπορούμε να τα πάμε καλύτερα, είναι ανάγκη να τα πάμε καλύτερα. Διαθέτουμε τα μέσα, ελπίζω να τα καταφέρουμε!

Μιλάς ελληνικά πολύ καλά. Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες φίλους σου!

(γελάει) «Έμαθα» ελληνικά από τους φίλους μου στο World Party, κάποιες βασικές φράσεις. Εκείνοι γελούσαν πολύ, η προφορά μου είναι αστεία. Ωστόσο, θα το προσπαθήσω: Αγαπώ την Ελλάδα, θέλω να την επισκεφτώ σύντομα!

Marianna says: «Δες τα επεισόδια του World Party με συμπρωταγωνιστή τον Javier στην Αργεντινή εδώ και στην Παταγονία εδώ και ακολούθησε τον Γιώργο και τον Σάκη στο Facebook για να μαθαίνεις τα πάντα για τα συναρπαστικά ταξίδια τους».

 

 

Μανώλης Αντωνιάδης |  O παππούς έχει κέφια!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Ήμουν 40 ημερών κι εκείνος ερχόταν κάθε πρωί για να με πάει στη γιαγιά επειδή η μαμά δούλευε, μια τελετουργία την οποία ακολουθούσε αδιαμαρτύρητα για τα επόμενα τρία τουλάχιστον χρόνια. Ήμουν τεσσάρων ετών κι εκείνος κάθε Δευτέρα με πήγαινε βόλτα στην πλατεία Αριστοτέλους και με κερνούσε πορτοκαλάδα στο café Άννα-Μαρία (κάνοντας πάντα λογοπαίγνιο με το δικό μου όνομα). Είμαι κοντά 32 ετών κι έτσι και δεν περάσω μια βδομάδα να τον δω και να του πω τα νέα μου γκρινιάζει ότι «θα ξεχάσει τη φάτσα μου». Είναι ο ήρωας μου: Γιατί μου δίδαξε ήθος και αξίες που τις κρατώ ως φυλαχτό. Είναι το πρότυπό μου: Γιατί ήταν πάντα φιλότιμος, εργασιομανής μέχρι αηδίας, γενναιόδωρος, δίκαιος, δραστήριος και φύσει αισιόδοξος. Είναι ο αγαπημένος μου παππούς που σε λίγες μέρες μπαίνει στα 80 και μου χαρίζει μια συγκινητική συνέντευξη.

Μαρία-Άννα Τανάγια

 

Πες μου δυο λόγια για το μέρος που γεννήθηκες.

Γεννήθηκα το 1936 στον Κολινδρό Πιερίας. Ο Κολινδρός ήταν μία από τα καλύτερες κωμοπόλεις της Ελλάδας, με δήμο, υποδιοίκηση και πολύ καλή περιφέρεια. Είχαμε γύρω στους 6.000 κατοίκους. Θυμάμαι το ταχυδρομείο, τα δύο δημοτικά σχολεία και τα γυμνάσια, τις δύο ενορίες μας. Έχει σπουδαία ιστορία αυτός ο τόπος και τον θυμάμαι πάντα με πολύ γλυκές αναμνήσεις.

Ώσπου ξέσπασε ο Εμφύλιος…

Ήμουν στην Πέμπτη Δημοτικού όταν άρχισε ο ανταρτοπόλεμος. Έτσι τον λέγαμε εμείς. Τον πατέρα μου τον φυλάκισαν σε ένα μοναστήρι. Θυμάμαι να πηγαίνω ξυπόλητος για να τον δω. Δεν μπορώ να σου περιγράψω τη φτώχεια και την ταλαιπωρία μας. Παίρναμε μια φέτα ψωμί από κάτι θείες και γλύφαμε τα καζάνια μπας και χορτάσουμε.

Από πότε άρχισες να δουλεύεις;

Από 11 χρονών πουλούσα γλυκά έξω από την εκκλησία με έναν ταμπλά. Όταν πήγα Ε’ δημοτικού άρχισα να δουλεύω ως τσιράκι σε ένα κουρείο. Σκούπιζα,  καθάριζα και βοηθούσα το αφεντικό και τον υπάλληλο. Ακριβώς απέναντι από το κουρείο βρισκόταν η διοίκηση χωροφυλακής. Το μεσημέρι που έφευγε το αφεντικό άρχισα να ξυρίζω κρυφά όλους τους χωροφύλακες για να μάθω την τέχνη.

Και πότε έγινες «επαγγελματίας» κουρέας;

Το 1951, όταν ήμουν 15 ετών, ο δήμαρχος και ο διοικητής του Κολινδρού μου άνοιξαν κουρείο. Δύο χρόνια αργότερα έχασα τον πατέρα μου και έκτοτε ως προστάτης οικογενείας ανέλαβα τη μάνα μου και τις δύο αδερφές μου.

Τη γιαγιά πώς την ερωτεύτηκες;

Η γιαγιά ήταν από την Κατερίνη, αλλά η μάνα της ήταν Κολινδρινή κι έτσι ερχόταν να δει τη γιαγιά της. Ήταν 13 ετών όταν την είδα πρώτη φορά: Πανέμορφη και αρχοντική. Την ερωτεύτηκα αμέσως. Εγώ ήμουν 17 τότε. Στα 20 μου αρραβωνιαστήκαμε, παντρευτήκαμε κάναμε τρία παιδιά και τα πρώτα χρόνια ζήσαμε στον Κολινδρό.

Στη Θεσσαλονίκη πότε ήρθατε;

Το 1967 αποφασίζω να πάρω γυναίκα και παιδιά και να ξεκινήσω από το μηδέν στη Θεσσαλονίκη. Δεν είχα τίποτα: Ούτε ένα ποτήρι, ούτε μισή κουβέρτα. Μέσα σε 10 ημέρες τα δημιούργησα όλα από την αρχή. Κι εδώ κουρέας ήμουν, στα Λουτρά «Ναδίρ» του Ευτυχιάδη.

Τα θυμάμαι αμυδρά, μπορείς να μου τα περιγράψεις;

Το «Ναδίρ» βρισκόταν επί της πλατείας Αριστοτέλους και είχε:  ντους καθαριότητας, καθαριστήριο και κάτω κουρείο και κυλικείο που διαχειριζόμουν εγώ. Εκείνη την εποχή –το 1967- τα περισσότερα σπίτια δεν είχαν ντουζ. Κι έτσι εξυπηρετούσαμε χιλιάδες άτομα την ημέρα που έρχονταν για να κάνουν το μπάνιο τους.  Έζησα τόσα χρόνια στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Η αγορά έσφυζε από ζωή. Κάθε μέρα γινόταν κοσμοσυρροή στο Καπάνι, στο Μοδιάνο, στη Βαλαωρίτου, στη Βασιλέως Ηρακλείου. Να μη σου πω για Εγνατία και Τσιμισκή. Τώρα πια κατεβαίνω πάσει θυσία κάθε Δευτέρα για να κάνω βόλτα στα μέρη που έζησα και δούλεψα τόσα χρόνια.

Πες μου την ιστορία με εκείνον τον τύπο που είχε κατάστημα με γραβάτες.

Λοιπόν, είχα έναν πελάτη που πουλούσε γραβάτες. Τις έφερνε από Ιταλία και τις πουλούσε 50 και 70 δραχμές, αλλά δεν τις αγόραζε κανείς. Του πρότεινα, λοιπόν, να τις πουλήσει έναντι 300 δραχμών και εκείνος ξεπούλησε σε μια βδομάδα!

Έκανες όμως κι άλλη μια αρχή ξανά…

Ναι, παραμονή Πρωτοχρονιάς του ’91 μας ανακοίνωσαν ότι τα λουτρά κλείνουν γιατί ο χώρος δόθηκε για να ανοίξει το γνωστό κατάστημα παιχνιδιών. Δεν πτοήθηκα. Πήγα και δούλεψα παρέα με την κόρη μου –είναι κομμώτρια- στη Θεαγένους Χαρίση μέχρι να βγω σε σύνταξη.

 

DSCN0016

Το επάγγελμα του κουρέα τείνει να εξαφανιστεί πάντως.

Λίγοι κουρείς έχουν μείνει. Η μόδα επέβαλλε την κομμωτική, αλλά και στα κομμωτήρια υπάρχει μεγάλη κρίση και αθέμιτος ανταγωνισμός. Έχει χαλάσει η πιάτσα με τις πολύ χαμηλές τιμές. Πλέον, ο κάθε επαγγελματίας δε σέβεται τον ανταγωνιστή του, δεν υπάρχει ενιαίος τιμοκατάλογος ούτε συνέπεια στους όρους του σωματείου.

Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που θέλει να είναι καλός επαγγελματίας;

Θα πρέπει να είναι καλός τεχνίτης. Να είναι συνεπής πρώτα απ’ όλα απέναντι στον εαυτό του. Να σέβεται τον πελάτη και να στέκεται δίπλα του. Να εκτιμά πάντα τους ανταγωνιστές του. Εκείνοι είναι που θα τον κάνουν καλύτερο.

Ας περάσουμε και στα προσωπικά. Είσαι 60 χρόνια μαζί με τη γιαγιά. Ποιο είναι το μυστικό για να μείνεις τόσα πολλά χρόνια με έναν άνθρωπο;

Να κάνεις υποχωρήσεις. Να ξέρεις πότε πρέπει να κάνεις πίσω. Κι ο ένας και ο άλλος. Και να βρίσκεις τρόπους να αναζωογονείται η σχέση. Εγώ έλειπα πολλές ώρες από το σπίτι λόγω δουλειάς. Άφησα όμως τη γιαγιά σου να γυρίσει τον κόσμο, πήγε 2 φορές Αμερική, πήγε μόνη της Βιέννη και σε πολλά ακόμα μέρη.

Ποιο ταξίδι που κάνατε θα επαναλάμβανες ευχαρίστως;

Κάναμε και μαζί πολλά ταξίδια. Θα ήθελα να ξαναπάω στη Σμύρνη. Μου θυμίζει το πώς ήταν η Θεσσαλονίκη την πρώτη φορά που ήρθα για να μείνω εδώ.

 

DSCN0026

Τρία παιδιά, τέσσερα εγγόνια και πριν λίγο καιρό απέκτησες και δισέγγονο. Τι άλλο θα σε έκανε ευτυχισμένο;

Να δω τις οικογένειες όλων των εγγονών μου. Να είμαι δίπλα στα παιδιά μου και να τα βοηθάω όπως και όσο μπορώ. Ο γονιός δεν ησυχάζει ποτέ, ακόμα και όταν τα παιδιά του γίνονται 50 χρόνων.

Ύστερα από 70 χρόνια σχεδόν δουλειάς δεν κουράστηκες;

Είναι δυνατόν; Κάθε πρωί σηκώνομαι στις 5.30! Περπατάω μια ώρα και μετά πηγαίνω στο κομμωτήριο για να βοηθάω την κόρη μου. Δεν μπορώ να μείνω χωρίς αντικείμενο ή χωρίς στόχο. Έχω τρέλα πάνω μου. Σε λίγες μέρες μπαίνω στα 80 και συνεχίζω απτόητος. Ξέρεις τι λένε; Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια. Κι εγώ θέλω να πεθάνω όρθιος.

Τι σε φοβίζει;

Τίποτα απολύτως. Κανένας δεν πρέπει να φοβάται. Όταν έχεις θέληση και ενέργεια όλα λύνονται. Περάσαμε φτώχειες, κακουχίες, δημιουργηθήκαμε ξανά και ξανά από το μηδέν και προχωράμε.  Αυτό είναι η ζωή και πρέπει να σεβόμαστε τη ρότα της.

Alex meets…Sahite Gaye

 Αλεξάνδρα Σιδερίδου

«Πάμε Σενεγάλη»; Κάθε φορά που κάνω μια συνέντευξη, νιώθω ότι με τις λέξεις του ο κάθε καλεσμένος μού «ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της χώρας του» κι εγώ ενθουσιασμένη τρέχω να την ανακαλύψω! Αυτή τη φορά σε καλώ να ταξιδέψουμε μαζί στη Σενεγάλη, μέσα από τις λέξεις και τις εικόνες του Sahite Gaye, υποψήφιου διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο Ρεν ΙΙ της Γαλλίας.

Αλεξάνδρα Σιδερίδου

 

Read more

Alex meets…Anna Usova

 Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Είναι νέοι από όλο τον κόσμο, ζουν, σπουδάζουν, διασκεδάζουν στη Γαλλία και μας απαντούν σ΄ένα…αλλιώτικο ερωτηματολόγιο! Η Άννα είναι η νέα μου φίλη! Είναι από τη Ρωσία, τελείωσε το τμήμα Δημοσιογραφίας και δούλεψε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδα στην Αγία Πετρούπολη! Στα 24 της βρέθηκε στη Γαλλία για να κάνει το μεταπτυχιακό της στην Πληροφορία και Επικοινωνία και να δοκιμάσει τον εαυτό της στο εξωτερικό!

Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Read more

Alex meets… Ramy Ben Romdhane

 Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Είναι νέοι από όλο τον κόσμο, ζουν, σπουδάζουν, διασκεδάζουν στη Γαλλία και μας απαντούν σε ένα…αλλιώτικο ερωτηματολόγιο! Αυτήν τη φορά, συνάντησα το Ράμυ από την Τυνησία, μεταπτυχιακό φοιτητή και Αντιπρόεδρο του συνδέσμου Erasmus Student Network (ESN) Rennes sans frontières.

Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Read more

Alex meets…Brigitte Theil

 Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Είναι νέοι από όλο τον κόσμο, ζουν, σπουδάζουν, διασκεδάζουν στη Γαλλία και μας απαντάνε σε ένα…αλλιώτικο ερωτηματολόγιο! Αυτήν την εβδομάδα συνάντησα την Mπριγγίτε, μια γλυκιά Γερμανίδα με τα πιο όμορφα μεγάλα γαλανά μάτια που είδα ποτέ και με βλέμμα που αποπνέει απόλυτη ηρεμία.

Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Read more