Άρθρα

Το πρώτο Athens Rocks φέρνει για τελευταία φορά στην Ελλάδα τους Slayer!

Ένα γήπεδο, μια ιστορία, ένα νέο φεστιβάλ στην καρδιά της Αθήνας! Το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, «Απόστολος Νικολαΐδης», ανοίγει ξανά τις πύλες του, για να υποδεχθεί τους Slayer στην τελευταία τους εμφάνιση στην Ελλάδα, στο πρώτο Athens Rocks Festival!

Read more

Ημερολόγια ενός συμπρωτευουσιάνου #13 | Αποστολή στην πρώτη μέρα του Ejekt Festival

Κωστής Κοτσώνης*

Προσωπικά, ήδη από τις αρχές του έτους περίμενα με αγωνία την ανακοίνωση των συγκροτημάτων για το φετινό Ejekt Festival. Κάτι το μεγάλο σούσουρο που έγινε με την περσινή εμφάνιση των Muse, κάτι η ελπίδα ότι φέτος θα μπορούσα και εγώ να ροβολήσω προς Αθήνα μεριά, είχα πολλούς λόγους για να παρακολουθώ με αγωνία τις εξελίξεις στο θέμα.

Κωστής Κοτσώνης*

Read more

1st Welcome Student Day στη Θεσσαλονίκη με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη!

Την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου, στην Αποθήκη 8, Λιμάνι Θεσσαλονίκης, από τις 18:30μμ, σας προσκαλούμε όλους σε ένα μουσικό φεστιβάλ με την μεγάλη συναυλία της Ελεωνόρας Ζουγανέλη, live Dj και τα μουσικά συγκροτήματα της πόλης, οι The Gang και οι The Jesterdays.

Φωτεινή Βελεσιώτου | Το τραγούδι για εμένα δεν είναι αυτοσκοπός. Αν σταματήσω να το γουστάρω, θα φύγω

Μαρία-Άννα Τανάγια

Το ραντεβού μας δόθηκε στο Μύλο. Περιμένοντας, το τηλέφωνο του χώρου δεν έχει σταματήσει να χτυπά από άτομα που θέλουν να μάθουν αν υπάρχουν διαθέσιμα τραπέζια. Η συναυλία είναι ήδη sold out. Μαθαίνω ότι ειδικά για τη συναυλία έρχεται μια κοπέλα από τη Γερμανία προκειμένου να γιορτάσει τα γενέθλιά της ακούγοντας εκείνη. Εκείνη μπήκε μέσα φουριόζα και με κέφια, αστειευόμενη με τους μουσικούς της. Μιλήσαμε λίγο πριν την εμφάνισή της και εν μέσω soundcheck, λόγος που μας ανάγκασε να τα πούμε έξω. Βγαίνοντας, συνάντησε τους πρώτους που περίμεναν να μπουν, τους υποδέχτηκε θερμά, ρώτησε αμέσως για κοινούς τους φίλους. Αντιλαμβάνομαι την οικειότητα και τη βαθιά σχέση που αναπτύσσει με το κοινό της. Δε θέλω να την καθυστερήσω πολύ. Της ζητώ να μου πει σύντομα κάποιες ιστορίες…

Μαρία-Άννα Τανάγια

Read more

Crossover vol. I Οι Plastic Flowers στο μπαρ | Κέρδισε προσκλήσεις!

Μετά την πρώτη sold out συναυλία, το Crossover, ο νέος θεματικός κύκλος συναυλιών του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης που δίνει βήμα στην «άλλη» μουσική, συνεχίζεται δυναμικά φιλοξενώντας ένα ακόμη αγαπημένο συγκρότημα της πόλης στο μπαρ του Μ2, στον πρώτο όροφο του εντυπωσιακού φουαγιέ. Πάρε μέρος στο διαγωνισμό και κέρδισε 2 διπλές προσκλήσεις!

Read more

Μαρία Μαρκεσίνη | Από κλασική πιανίστα… jazz performer

Μαρία Μαρκεσίνη

Ως κλασική πιανίστα και jazz performer, συχνά με ρωτούν πώς συνδυάζω αυτά τα δύο είδη μουσικής και αν τελικά μπορείς στο εξωτερικό να κάνεις ελεύθερα και jazz και κλασική μουσική και gospel, χωρίς ταμπέλες και περιορισμούς.

Μαρία Μαρκεσίνη http://www.mariamarkesini.com/

Read more

Γιώργος Εμμανουήλ Λαζαρίδης | Οι συναυλίες που θα θυμάται για μια ζωή

 

About

Με αφορμή το Crossover και τη δημιουργία της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης MOYSA, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης Γιώργος Εμμανουήλ Λαζαρίδης ανατρέχει πίσω στο χρόνο και διηγείται τις πέντε συναυλίες που τον σημάδεψαν εξηγώντας το λόγο που θα τις θυμάται για μια ζωή. Αυτές είναι οι ιστορίες τους.

Πρέπει να ήμουν περίπου 19 ετών. Μόνιμος κάτοικος Λονδίνου, φοιτητής στην Ακαδημία και επαγγελματίας καθώς παράλληλα έδινα ρεσιτάλ πιάνου. Θυμάμαι δύο γεγονότα τα οποία μου άλλαξαν τη θεώρηση του τι σημαίνει να είσαι επί σκηνής και να παίρνεις μαζί σου το κοινό. Και πώς αυτό μεταφράζεται στην προετοιμασία, αλλά και στην ανθρώπινη διάσταση, στην ευάλωτη και ενεργειακά πολύ έντονη κατάσταση που βρίσκονται ακόμα και μεγάλες προσωπικότητες όταν είναι στη σκηνή.

Είχα την τύχη να σπουδάζω με τον Alfred Brendel. Είχαμε καλλιεργήσει μια στενή φιλική σχέση, εκτός Ακαδημίας, η οποία είχε και πολλά δύσκολα σημεία.  Ήταν μια ιδιάζουσα προσωπικότητα που  ενώ είχε ακαδημαϊκότητα και φοβερά δομημένο τρόπο σκέψης –είναι ένα είδος  Wikipedia για όποιον θέλει να καταλάβει πώς είναι δομημένο ένα μουσικό έργο- δεν μπορούσε να μεταδώσει με λόγια όλη αυτή τη γνώση. Μαλώναμε συχνά, γιατί εγώ ήμουν ένα παιδί που είχε μια πορεία πίσω του και ήθελε να επικοινωνήσει με το δάσκαλό του.

Πήγαινα συχνά σπίτι του και τον άκουγα την ώρα που μελετούσε. Μια φορά, λοιπόν, με κάλεσε στοχευμένα.  Επί μία  βδομάδα πήγαινα καθημερινά στο σπίτι του και ήμουν μέσα στο στούντιο του την ώρα που προετοιμαζόταν για μια συναυλία στο Festival Hall. Ήταν μια απίθανη εμπειρία γιατί -όντας ακροατής- μου γεννήθηκαν πάρα πολλές απορίες.  Αυτό που άκουγα ήταν τόσο υπογραμμισμένο. Κάθε μουσική φράση ή απόφαση σαν να ήταν μεγεθυμένη  εκατό φορές. Την ώρα που το άκουγα δε μου έβγαζε κανένα νόημα.

Στο τέλος της βδομάδας πήγα στο ρεσιτάλ του –όλο Schubert- στο Festival Hall. Μου ζήτησε να μην πάω στην πρόβα. Έχοντας στο μυαλό μου, λοιπόν, όλη την εμπειρία της βδομάδας, παρακολούθησα μία από τις  ωραιότερες συναυλίες πιάνου στη ζωή μου. Για εμένα ήταν καταπληκτική γιατί κατάλαβα ότι η μουσική προετοιμασία σ’ έναν μεγάλο χώρο όπως αυτός είναι ίδια με εκείνη ενός ζωγράφου όταν δημιουργεί έναν πίνακα από τόσο κοντά ξέροντας ότι ο θεατής θα το δει από απόσταση: Η πινελιά που θα δεις από τα 20 εκατοστά, σου φαντάζει άσχετη με το υπόλοιπο, αν όμως πας 100 μέτρα πιο μακριά αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχει λόγος.

 

Ένα άλλο παρόμοιο παράδειγμα που θα θυμάμαι είναι ένα ρεσιτάλ πιάνου του Murray Perahia, τον οποίο έτυχε να παρακολουθήσω σε συναυλία του πάνω στη σκηνή. Δε θα ξεχάσω ποτέ την ενέργεια που ένιωσα έχοντας τόσο κοντά αυτόν τον άνθρωπο που είναι μια τεράστια προσωπικότητα στο αντικείμενό του, σε απόσταση 3 μέτρων και από πίσω του ένα κοινό 2.000 ατόμων.

Ήταν σαν να βλέπω τη διαδικασία στην οποία καλούμουν να συμμετέχω ενεργά τόσο συχνά ως πιανίστας. Ήμουν από την απέναντι πλευρά του πιάνου, σαν να ήμουν από την άλλη πλευρά του καθρέπτη: μπορούσα να δω τα χέρια του, να νιώσω την κίνηση. Να καταλάβω πώς αυτός ο άνθρωπος με την τόση εμπειρία ίδρωνε με τον ίδιο τρόπο που ιδρώνουμε όλοι ενώ τα χέρια του έτρεμαν όπως όλων μας. Ήμουν τόσο κοντά του κι ένιωσα πώς συγκεντρωνόταν, τον τρόπο που τον συνέπαιρνε η έμπνευση και πώς είχε ροή όλο αυτό. Ήταν φοβερό σχολείο.

Καθώς πέρασαν οι δεκαετίες, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τη σπουδαιότητα της συνύπαρξης των νέων μουσικών ορχήστρας με επαγγελματίες μουσικούς. Αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με τη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων MOYSA. Ένα παιδάκι το οποίο ακόμα δεν έχει καταλάβει τις δονήσεις της σκηνής ξαφνικά θα βρίσκεται σ’ ένα σύνολο με παρόμοια όργανα και θα συνεργάζεται με ανθρώπους που είναι 20 και 30 χρόνια μεγαλύτεροι.

Μια άλλη εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη ήταν η εκδήλωση που κάναμε με το έργο Music Circus του John Cage. Το ίδιο έργο είχε παρουσιαστεί και στο Μουσικό Χωριό, αλλά στο Μέγαρο απέκτησε άλλο νόημα. Στην πλατεία ενός χωριού μπορεί πιο εύκολα να φανταστεί κανείς μια κατάσταση όπου 20, 30 διαφορετικού τύπου ensemble και μουσικά σχήματα συνυπάρχουν και κάνουν μια κοινή συναυλία παίζοντας διαφορετικά κομμάτια ο καθένας ταυτόχρονα. Είναι σαν να πηγαίνεις σε μια έκθεση ζωγραφικής που αντί για πίνακες έχεις ολοκληρωμένες συναυλίες.

Είναι μια ιδιοφυής σύλληψη, η οποία μετατρέπει τη μουσική πράξη σε κοινωνικό γεγονός. Είναι σαν να μπαίνεις σε ένα δάσος γεμάτο ξωτικά που όλα έχουν  τη θέση τους κι έχουν κάτι να πουν. Είναι φοβερή αίσθηση. Στο μουσικό χωριό έγινε σ’ ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Το να συμβεί στο Μέγαρο Μουσικής σ’ έναν χώρο που δεν είχε βαπτιστεί έως εκείνη τη στιγμή με αυτού του είδους το ρόλο είχε άλλο χρώμα.

Εκείνη την ημέρα αισθάνθηκα ότι έσπασαν πάρα πολλές γνώριμες πρακτικές. Μπήκαν θετικά ερωτηματικά για  τον τρόπο που μπορούμε να λειτουργούμε όλοι μας και αναρωτηθήκαμε αν μπορεί αυτό να είναι η επόμενη μέρα στην καθημερινότητά μας. Και αποδείχτηκε στο χρόνο ότι μπορούσε και μπορεί. Από τότε έχουμε κάνει πάρα πολλά πράγματα με αυτή τη λογική και προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή τη σύμπτυξη, τη συνεργασία διαφορετικών ειδών τέχνης κάτω από την ίδια στέγη.

Μια πολύ συγκινητική συναυλία στην οποία βρέθηκα και είχα την τιμή να βοηθήσω να δημιουργηθεί ήταν μια συναυλία progressive rock που κάναμε εδώ στο Μέγαρο σε συνεργασία με τα Δημήτρια. Φιλοξενήσαμε ένα από τα θρυλικά, αλλά όχι τόσο εμπορικά και γνωστά συγκροτήματα στον κόσμο, τους After Crying και κάναμε μια συναυλία σε συνεργασία με τη συμφωνική ορχήστρα του Δήμου . Θα μου μείνει αξέχαστη γιατί από μικρός ήμουν θαυμαστής της progressive rock. Θεωρώ ότι είναι μια από τις πιο υγιείς και ειλικρινείς εκφράσεις της κλασσικής μουσικής στο ροκ περιβάλλον κι έχει κλασική δομή χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά μέσα. Ήταν μια μοναδική εμπειρία να νιώθω να παράγονται αυτοί οι ήχοι και αυτές οι δομές μπροστά μου.

 

 

Πέμπτη συναυλία-σταθμός: Πρόσφατα βρέθηκα στη Ρώμη για να συναντήσω τους εκπροσώπους από το El Sistema της Ιταλίας. Μ’ αυτή την ευκαιρία μπόρεσα και άκουσα μια συναυλία της ορχήστρας του El Systema της Βενεζουέλας, όχι τη Simon Bolivar, αλλά του Carakas. Πραγματικά ήταν σκέτη έμπνευση. Να ξέρεις την ιστορία  αυτού του συστήματος, να βλέπεις τα παιδιά που το αντιπροσωπεύουν μπροστά σου να παίζουν μουσική μ’ αυτόν τον τρόπο και να φαντάζεσαι πώς θα ήταν η ζωή τους αν δεν ήταν μέλη αυτής της προσπάθειας. Ήταν ίσως από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ζωής μου. Επειδή κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση με την προσπάθεια που κάνουμε με την καινούργια ορχήστρα του Μεγάρου ήταν για εμένα ακόμα ένα σπουδαίο σχολείο.

 

 

Crossover Megaro | Κέρδισε προσκλήσεις για το live των Lifelike Portrait στο μπαρ Μ2!

About

Τι είναι το Crossover Megaro; Γιατί θα ενθουσιαστείς με το live των Lifelike Portrait; Πώς θα κερδίσεις προσκλήσεις; Γιατί θα συναντηθούμε όλοι στο μπαρ Μ2; Βρες τις απαντήσεις στο κείμενο που ακολουθεί!

 

 

Σάββατο βράδυ. Την ώρα που ένα αγόρι –πιστό στο δόγμα «support your local band»- ξεκινά το bar hopping προκειμένου ν’ ανακαλύψει την μπάντα για την οποία θα μιλάει αύριο όλη η πόλη, μια comme il faut κυρία επιστρέφει σπίτι της ικανοποιημένη από το θέαμα που μόλις παρακολούθησε στο Μέγαρο Μουσικής.

Δύο παράλληλα σύμπαντα… Τουλάχιστον, μέχρι κάποιος να τολμήσει να τα συνδέσει με τρόπο ανατρεπτικό, δημιουργικό,  και αν μη τι άλλο δελεαστικό. Με τρόπο που, φευ, οι τόσο διαφορετικοί «κόσμοι» και «φυλές» αυτής της πόλης θα βρουν ένα κοινό σημείο αναφοράς απαλλαγμένο από ταμπέλες και στερεότυπα για να καταλήξουν στο αυτονόητο πως η μουσική είναι μία και είναι για όλους.

square_redbutton

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης το τόλμησε. Γύρισε τέρμα το… διακόπτη με τον οποίο διαχωρίζουμε όλοι την κλασική και την… άλλη μουσική και μας καλεί σε έναν θεματικό κύκλο συναυλιών που τιτλοφορείται Crossover και είναι τόσο διασκεδαστικό και φιλόδοξο όσο φαντάζεσαι!

Στην πρώτη έκδοση του εγχειρήματος, τρία γνωστά συγκροτήματα της πόλης κατεβαίνουν από το stage και διακτινίζονται στο μπαρ του κτηρίου Μ2, επαναενορχηστρώνουν τις μουσικές τους και ετοιμάζονται για τρία ιδιαίτερα live που θα ακουστούν δυνατά.

603832_406059379557968_6772823189668275797_n

 

About Lifelike Portrait

Γιώργος Βασίλας Συνθέσεις, κιθάρα
Ηλίας Πετρίδης Πλήκτρα
Γιάννης Μπέλλος Μπάσο
Μπάμπης Πετσίνης Τύμπανα
Ραχήλ Τραγούδι

 

Επιμέλεια Κύκλου Crossover Μαρίνα-Αιμιλία Κοντού

Κέρδισε προσκλήσεις

Το Σάββατο 14 Μαρτίου οι ταλαντούχοι Lifelike Portrait υπόσχονται ένα live που θα συνδυάσει τον ηλεκτρικό ήχο της cinematic pop με visual στοιχεία. Εσύ μπορείς να κερδίσεις 2 διπλές προσκλήσεις, με την υπόσχεση ότι θα βγάλεις έστω 2 φωτογραφίες από τη στιγμή του live για να μου στείλεις… ανταπόκριση!

Δήλωσε συμμετοχή, αφού πρώτα κάνεις like στη Fan Page του Crossover και περάσεις μια βόλτα από το tumblr!

Συμπλήρωσε τα στοιχεία σου:

Τα ονόματα των νικητών θα προκύψουν μετά από κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 13 Μαρτίου! Οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω email όπου θα λάβουν και περισσότερες πληροφορίες.