Βιργινία Διακάκη: «H λογική παίζει πολύ μικρό ρόλο στις αποφάσεις μας όσο σημαντικές και να είναι αυτές»

Μαρία-Άννα Τανάγια

Οι δημιουργίες της, με επιρροές απ’ τη βικτωριανή εικονογραφία, την art nouveau και τις ιαπωνικές αναφορές μου θυμίζουν σκοτεινά παραμύθια για μεγάλους.  Σύμβολα και ζώα, black humor και αγαπημένες ατάκες, αναδεικνύουν μύχιες σκέψεις μας και σκιαγραφούν με έντονα χρώματα την ανθρώπινη φύση. Η δημιουργός των “The Greener Pastures” Βιργινία Διακάκη μου μας ξεναγεί στον κόσμο των υπέροχων πλασμάτων της.

Μαρία-Άννα Τανάγια

Διάβασα σε μια συνέντευξή σου στο ArtCore πως η ενεργός σου ενασχόληση με τη ζωγραφική άρχισε στη Γ Λυκείου όταν αναγκάστηκες να επαναλάβεις για τρίτη φορά την τάξη. Θέλω να θυμηθείς μία από εκείνες στιγμές «βαρεμάρας και καλλιτεχνικής δημιουργίας».

Μια αστεία στιγμή ήταν όταν ο καθηγητής των αρχαίων δεν άντεξε άλλο  να βλέπει μόνο το πάνω μέρος του κεφαλιού μου, ήρθε από πάνω μου και μου τράβηξε το τετράδιο που ζωγράφιζα από τα χεριά. Όταν του ζήτησα να μου το δώσει, εκείνος αρνήθηκε και έτσι άρχισε ένα κυνηγητό γύρω από τα θρανία. Μετά από λίγα λεπτά είχα πάρει πίσω το τετράδιο μου και συνέχιζα να ζωγραφίζω σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Όλα άρχισαν από ένα κομμάτι ξύλο το οποίο βρήκες στο σπίτι. Μου άρεσε πολύ αυτό που γράφεις στην ιστοσελίδα σου: «είναι εντυπωσιακό πως κάτι που μοιάζει ασήμαντο στην αρχή, τελικά παίζει τόσο νευραλγικό ρόλο στη ζωή ενός ανθρώπου». Μίλησε μου για αυτή την πορεία: Από εκείνη τη στιγμή μέχρι σήμερα.

Νομίζω πως δεν έχει τόση σημασία το τι ακριβώς έγινε αλλά το τι έμαθα από αυτό. Κατάλαβα πως πολύ σπάνια τα πράγματα πάνε όπως τα έχεις φανταστεί, όποτε κάνω το καλύτερο που μπορώ, προσπαθώ να μην έχω μια συγκεκριμένη εικόνα για το μέλλον και αφήνω τα πράγματα να συμβούν.

Διάβασα επίσης ότι άρχισες να εργάζεσαι ως σκηνογράφος. Θα ήθελα να θυμηθείς την ημέρα που πήρες την απόφαση να εγκαταλείψεις τη σκηνογραφία και ν’ αφοσιωθείς στη ζωγραφική.

Θυμάμαι συγκεκριμένα την ημέρα. Ήταν τέλος της άνοιξης, μια υπέροχη μέρα που ήμουν σε μια δουλειά που δεν με εξέφραζε έχοντας μόλις κάνει έναν τεράστιο καυγά για ένα σπίρτο που δεν άναβε (όπως έπρεπε) πάνω στο γύρισμα. Μου φάνηκε τόσο σουρεαλιστικά ανούσιο που αν δεν κάνω λάθος την επόμενη μέρα παραιτήθηκα.

Πώς προέκυψαν τα The Greener Pastures; Πώς γεννήθηκε η ιδέα αυτή στο μυαλό σου και ποια ήταν τα πρώτα σχέδια που δημιούργησες;

Δεν κάθισα ποτέ να σκεφτώ και να αποφασίσω τη δημιουργία του Greener Pastures. Δημιουργήθηκε μόνο του σιγά-σιγά και κάποια στιγμή εγώ άπλα συνειδητοποίησα πως είναι εκεί. Τα πρώτα σχέδια υποθέτω πως είναι δυο πίνακες που έχω απέναντι από το κρεβάτι μου αλλά και πάλι, δεν έγιναν με σκοπό να πουληθούν. Έγιναν για να έχω εγώ να βλέπω κάτι που μου άρεσε.

Παρατηρώ τις υπέροχες δημιουργίες σου και μου μοιάζουν σαν σκοτεινά παραμύθια για μεγάλους!  Πόσο μας συγκινούν εμάς τους ενήλικες τα παραμύθια και τι στοιχεία πρέπει να έχουν για να κεντρίσουν την προσοχή μας;

Με όλες τις ιστορίες -είτε είναι παραμύθια είτε όχι- θα πρέπει να μπορούμε να ταυτιστούμε για να μας τραβήξουν την προσοχή. Οι πιο πετυχημένες ιστορίες είναι αυτές που εκφράζουν συναισθήματα και σκέψεις  που ζούνε μέσα σε όλους μας. Νομίζω πως οι ενήλικες που συγκινούνται από τα παραμύθια είναι εκείνοι που ακόμα θυμούνται πώς ένιωθαν παιδιά.

Αγαπώ το μαύρο χιούμορ σου το οποίο χαρακτηρίζει τη δουλειά σου όπως επίσης και οι επιρροές απ’ τη βικτωριανή εικονογραφία, την art nouveau, τις ιαπωνικές αναφορές. Τι μπορεί ν’ αποτελέσει έμπνευση για εσένα; Ποια ερεθίσματα σε παρακινούν στο να δημιουργήσεις;

Αντλώ έμπνευση από τόσο διαφορετικά πράγματα που εκ πρώτης όψης δεν έχουν κάτι κοινό. Μπορεί να είναι μια βυζαντινή εικόνα, ένα κτίριο, ένας άνθρωπος ή μια ετικέτα.  Αυτό όμως  που τα συνδέει είναι η αίσθηση που μου προκαλούν. Δεν μπορώ να την περιγράψω, αλλά είναι πάντα η ίδια.

Χρησιμοποιείς σύμβολα και ζώα ώστε ν’ αποδώσεις ανθρώπινα στοιχεία. Τι έχει συνειδητοποιήσει για την ανθρώπινη φύση με τα ζωώδη της ένστικτα;

Έχω καταλάβει πως η λογική παίζει πολύ μικρό ρόλο στις αποφάσεις μας όσο σημαντικές και να είναι αυτές. Ενδεχομένως και να παίζει ακόμα λιγότερο στις πιο σημαντικές. Η φύση μας είναι άγρια και ενστικτώδης και με όσο πολιτισμό και αν την «ντύσουμε» αυτό δεν αλλάζει.  Προσωπικά αυτό το βρίσκω πολύ γοητευτικό.

Ποιο στοιχείο της προσωπικότητάς σου (κάτι που σε χαρακτηρίζει) θεωρείς ότι σε έχει εξελίξει περισσότερο ως καλλιτέχνιδα;

Νομίζω ότι το πιο χρήσιμο χαρακτηριστικό μου είναι ότι όσο άφορα την δουλειά μου έχω αρκετά μεγάλο αυτοέλεγχο. Όταν δουλεύεις στο σπίτι και περνάς δέκα φορές την μέρα μπροστά από το κρεβάτι σου είναι σημαντικό να μπορείς να του αντιστέκεσαι. Γενικά δεν ξεφεύγω εύκολα από το πρόγραμμα μου.

Πώς φαντάζεσαι τον ιδανικό κάτοχο μιας δημιουργίας σου;

Πριν από λίγο καιρό μου έστειλε ένα μήνυμα κάποιος λέγοντας μου ότι είχε αγοράσει ένα έργο μου και πως κάθε φορά που το κοιτούσε ανακάλυπτε και κάτι καινούργιο. Στις εικόνες μου χρησιμοποιώ σύμβολα και πολλές φορές κρύβω πράγματα μέσα . Ο ιδανικός κάτοχος ενός έργου μου είναι εκείνος που προσπαθεί να το αποκωδικοποιήσει.

Ποιο έργο σου αγαπάς περισσότερο ή είσαι περισσότερο συνδεδεμένη μ’ αυτό;  

Επειδή δεν ζωγραφίζω πράγματα που δεν με αφορούν προσωπικά, αγαπάω πολύ όλα μου τα έργα αλλά περνάω μια περίοδο μεγάλου έρωτα με το πιο πρόσφατο. Το κοιτάω συνέχεια και υπάρχει μια θέση απέναντι από το κρεβάτι μου που το τοποθετώ για όσο είμαι στην κατάσταση που απεικονίζει.

Ποιο έργο κατέχει ιδιαίτερη θέση στο σπίτι σου και γιατί;

Το σπίτι μου είναι γεμάτο από τα έργα μου. Είτε με τα πρωτότυπα είτε σε κορνίζες. Το σύνολο τους είναι αυτό που με κάνει να νιώθω ευτυχισμένη. Μου αρέσει η αίσθηση του να ανοίγω την πόρτα μου και να μπαίνω στον κόσμο μου.

Τέλος, θα ήθελα να μου πεις την καλύτερη συμβουλή που έδωσες στην κόρη σου κι επίσης μια ατάκα της που θα ήθελες ευχαρίστως να την κάνεις quote.

Δεν μου έρχεται στο μυαλό κάποια συγκεκριμένη συμβουλή. Προσπαθώ γενικά να της μάθω ότι όταν συμβαίνει κάτι που δεν μας αρέσει δεν είναι το τέλος του κόσμου και ότι υπάρχουν λύσεις για όλα.

Τις προάλλες κλειστήκαμε στο ασανσέρ. Η Σοφία, που είναι οκτώ,  άρχισε να πανικοβάλλεται και κάποια στιγμή έριξε δραματικά το κεφάλι της προς τα πίσω και φώναξε με όλη της την δύναμη: «Δεν θέλω να τελειώσει έτσι»!! Την θεωρώ κορυφαία ατάκα και απίστευτα φιλοσοφημένη για ένα παιδάκι.

 

Μarianna says: «Τις υπέροχες δημιουργίες της Βιργινίας θα της βρεις στην ιστοσελίδα της, αλλά και στη Fan Page της. Η Μαρίνα Γρυπονησιώτη  μου πρότεινε να κάνω συνέντευξη με τη Βιργινία και την ευχαριστώ θερμά που συμμετείχε ενεργά στη συνδιαμόρφωση της θεματολογίας του περιοδικού. Έχεις κάποιον υπόψη σου που θα ήθελες να ψάξω για να κάνω συνέντευξη; Γράψε μου τις ιδέες σου στην Αίθουσα Σύνταξης».