Ξενάγηση στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

 

Μαρία-Άννα Τανάγια

Έπρεπε να σβηστεί απ’ τη λίστα μου το «πρέπει να δω από κοντά αυτό για το οποίο μιλούν με διθυραμβικά λόγια όλοι». Γι’ αυτό, στην πρόσφατη επίσκεψή μου, έκλεισα διαδικτυακά τη δωρεάν ξενάγηση μου στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Και αυτό που έζησα ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Μαρία-Άννα Τανάγια

Μεσημέρι Παρασκευής. Ακριβώς στις 12.00. Εγώ, δύο ζευγάρια συνταξιούχων, ένα νέο ζευγάρι και δύο κοπέλες. Με άλλα λόγια, το ιδανικό γκρουπ συνοδοιπόρων για την ξενάγηση που περίμενα εδώ και μέρες.

Εμείς και μια γλυκύτατη ξεναγός, η οποία μας μίλησε για το όραμα του αρχιτέκτονα  Renzo Piano, το γραφείο του οποίου κέρδισε τον κλειστό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό.

Υποθέτω πως η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή, ωστόσο εμένα μου έκανε εντύπωση ότι του έκανε τόσο εντύπωση το όνομα της περιοχής που φιλοξενεί την έκταση (του μετέφρασαν επ’ ακριβώς την Καλλιθέα ως “Bella Vista”) που φρόντισε να οραματιστεί και να υλοποιήσει ένα ύψωμα ώστε να είναι όντως καλή η θέα που προσφέρει ο χώρος σε κάθε επισκέπτη.

Αφετηρία μας ήταν η Αγορά, ο υπαίθριος δηλαδή χώρος που αποτελεί τον πυρήνα του Κέντρου. Εκεί, είχαμε την ευκαιρία ν’ αναλογιστούμε τη σκέψη του αρχιτέκτονα και της ομάδας του: Μάρμαρο Διονύσου εσωτερικά και εξωτερικά, γυαλί και πλήρης επικοινωνία όλων των κτηρίων. Μπετόν σε ευρεία κλίμακα, ως αρχιτεκτονικό κι όχι ως δομικό στοιχείο. Όλα αυτά μπροστά σ’ ένα υπέροχο κανάλι γεμισμένο με θαλασσινό νερό που βελτιώνει το μικροκλίμα της περιοχής, έχει άμεση σύνδεση με την Εσπλανάδα Φαλήρου, φιλοξενεί εκδηλώσεις και τα εκστασιασμένα βλέμματα όποιου το αντικρίζουν για πρώτη φορά.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή 

Είχε έρθει η ώρα να γνωρίσουμε τα ενδότερα, με πρώτο το νέο σπίτι της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Μία μικρή εναλλακτική σκηνή και η Κεντρική Σκηνή Νιάρχος (οι οποίες συνδέονται διατηρώντας όποτε χρειαστεί την αυτονομία τους) ήταν η επόμενη έκπληξη που μας περίμενε.

Δρύινα πατώματα, γαλλική κερασιά στους εξώστες και κόκκινο ξύλο ως ένας new age φόρος τιμής στις κλασικές αίθουσες όπερας ήταν μερικά απ’ όσα μας έκαναν εντύπωση. Τα υπόλοιπα, ήταν η backstage πρόσβαση στις αίθουσες προβών και η αίσθηση ότι και η παραμικρή λεπτομέρεια έχει σχεδιαστεί και υλοποιηθεί με ακρίβεια.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη

Μ’ άλλα λόγια, το μέρος στο οποίο άνετα με φαντάζομαι να μένω για πάντα. Με δημόσια δανειστική βιβλιοθήκη, με παιδικό κι εφηβικό τμήμα, με υπέροχους πανύψηλους εξώστες που θα γεμίσουν βιβλία έως το τέλος της χρονιάς, με επιχειρηματικό κέντρο και υποδομές που θα φιλοξενήσουν μέχρι και ραδιοφωνικό σταθμό, με ερευνητικό τμήμα και υπέροχο design, η Εθνική Βιβλιοθήκη αρχίζει να παίρνει την τελική του μορφή και αποτελεί έναν πολύ καλό λόγο για μελλοντικές επισκέψεις.

 

O Φάρος

Το τέλος της ξενάγησης μας βρήκε στο Φάρο, καθώς το ασανσέρ μας οδήγησε στην κορυφή του κτηρίου, δίνοντας μας την ευκαιρία να δούμε το ενεργειακό στέγαστρο αλλά και τη θέα από ψηλά αναπνέοντας όσο πιο «ευρωπαϊκό αέρα» γίνεται.

Δε θέλω να σου πω περισσότερα, γιατί θέλω να σ’ αφήσω να τ’ ανακαλύψεις κλείνοντας τη δική σου δωρεάν ξενάγηση. Το μόνο hint που θα δώσω είναι η δυνατότητα δωρεάν μεταφοράς από και προς το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος  με αφετηρία το Σύνταγμα (για να κάνεις κι εσύ μια mini εκδρομή).