Η Στεφανία επιβιβάστηκε στο τραίνο: «Όνειρο Express»

Στεφανία Τσακιράκη

-Και τι σκοπεύεις να κάνεις επαγγελματικά Στεφανία;
-Λέω να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου…

Στεφανία Τσακιράκη Owner of Self ART Therapyhttps://www.facebook.com/Self-ART-therapy-220139952223628/?epa=SEARCH_BOX

Αυτή τη στιγμή σου γράφω μέσα από το τραίνο, πηγαίνοντας από Στουτγάρδη προς Βιέννη. Το ταξίδι ξεκίνησε εχθές…

Αφήνω το Παρίσι για λίγες μέρες και ρίχνομαι στην υλοποίηση ενός από τα πιο τρελά μου όνειρα, το οποίο αγαπώ να αποκαλώ: «Solo Art Therapy Traveling».

Όλα ξεκίνησαν στη γιορτή της μητέρας. Ή, για να είμαι ακριβής, μια μέρα μετά. Γράφοντας τη δική μου ευχή στη μαμά μου…

Το κείμενο που συνόδευε το post είχε ως εξής:

Εκεί που η Ελληνίδα μάνα λέει: «πρόσεχε θα χτυπήσεις» εσύ λες «δοκίμασε.. Αν δεν πέσεις δε θα μάθεις»
Εκεί που η Ελληνίδα μάνα θέλει να κρατά τα παιδιά της όσο το δυνατόν περισσότερο στη φωλιά της εσύ μου είπες «πήγαινε βρε παιδί μου στο Παρίσι αφού το θέλεις, η Γερμανία πάντα εδώ θα είναι»
Εκεί που η Ελληνίδα μάνα λέει» μόνο η μανούλα σ αγαπάει τόσο πολύ» εσύ μου είπες «μόνοι μας ερχόμαστε και μόνοι μας φεύγουμε, να σε αγαπάς και να χαράξεις την πορεία σου»
Εκεί που η Ελληνίδα μάνα λέει» να βρεις μια καλή θέση να βολευτείς» εσύ μας είπες» να ζεις τη ζωή σου στο ύψος των ονείρων σου»
Εκεί που όταν το παιδί λέει στην Ελληνίδα μάνα τα» λάθη» της κατά την ανατροφή του εκείνη βάζει τα κλάματα και απαντά» όταν κάνεις παιδί θα καταλάβεις» εσύ με άκουσες και προσπάθησες να με καταλάβεις..
Εκεί που η Ελληνίδα μάνα θα έμενε στα σ….α και θα μας το χτυπούσε για μια ζωή, εσύ πήρες την απόφαση να κλείσεις την πόρτα πίσω σου και να φύγεις για να αναζητήσεις την αξιοπρέπεια που σου αξίζει και μέσα από το δάκρυ να μας δείξεις τι πάει να πει κάνω πράξη όσα λέω.
Εκεί που η Ελληνίδα μάνα λέει «βάλε ζακέτα» εσύ έλεγες «μήπως να βάλεις κάτι άλλο; (με καθαρά στυλιστικους σκοπούς)
Εκεί που Ελληνίδα μάνα λέει» κοίτα μπροστά σου μην πέσεις» εσύ λες» αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας θα πας εκεί που κοιτάς» και πάντα ξεχνάς το πού μπαίνει το θα πας και πού το κοιτάς μέσα στην πρόταση.
Ε λοιπόν, εκεί που το παιδί της Ελληνίδας μάνας της λέει χρόνια πολλά στις 12 Μαΐου εγώ σου το λέω στις 13. Γιατί είμαστε εμείς.. Και σπάμε πλάκα με τους εαυτούς μας.

Το κείμενο αυτό δε με άφησε σε ησυχία τις επόμενες ημέρες.

-Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο με τέτοιες προτάσεις, απείλησα τη μαμά μου.

Κι αν το έκανα όντως; σκέφτηκα…

-Κανόνισε να με κάνεις ρεζίλι!!! (αγαπημένη μου μανούλα, πάντα ειλικρινής και αυθόρμητη…)

Κι αν δημιουργούσα ένα βιβλίο αφιερωμένο σ’εκείνη (να της χρυσώσω και λίγο το χάπι), σ’ εμένα και στο πολυετές μονοπάτι μου προς την αποδοχή και των δύο μας;

Κι αν έμπαινα για λίγο καιρό στα παπούτσια της; Ωραία η θέση της καημένης της κόρης που παλεύει να αποδεχθεί τη μαμά της. Μήπως όμως να ξεβολευτώ και να δω πως είναι να δημιουργείς κάτι πραγματικά από το μηδέν χωρίς να έχεις ιδέα για το πως να το κάνεις; Κάθε μαμά άλλωστε αυτό κάνει..

Challenge accepted λέμε στο Μακρυχώρι…

Η ιδέα ωρίμασε κι έγινε ένας συνδυασμός: συγγραφής, φωτογραφίας. Art therapy και ταξιδιών..

Μα…
δεν έχω ιδέα από φωτογραφία…
Αυτό θα μου πεις είναι το νόημα!

Πού θα τρέχω τώρα με τα τραίνα και θα ξεβολεύομαι;
Αυτό είναι το θέμα, θα μου πεις!

Δε μου φτάνουν τα μουσεία στο Παρίσι, θέλω και διεθνή καριέρα;
Αυτή είναι η πρόκληση, θα μου πεις.

Πού θα βρω τα χρήματα; πώς θα τα οργανώσω όλα; πού θα πάω μόνη μου;
Αυτή είναι η ώρα να δεις πόσα απίδια βάζει ο σάκος, θα μου πεις και θα γελάσεις.

-Και τι σκοπεύεις να κάνεις επαγγελματικά; με ρωτούν.
-Υλοποιώ τα όνειρα μου τους απαντώ. Και χαμογελάμε μαζί, εσύ κι εγώ…

Σημείωση: θα σου γράφω νέα από το Solo Art Therapy Traveling στο Publishit magazine, παράλληλα μπορείς να παρακολουθείς το ταξίδι σε άμεση σύνδεση στο fb Page: self art therapy.