H ασφάλειά μας είναι θέμα ταμπού

Μια ληστεία. Δύο λευκοί κι ένας μαύρος. Διάλεξε τους ρόλους. Πριν το κάνεις αυτό, επίτρεψέ μου να σου διηγηθώ το σενάριο.

Ημερομηνία: Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020, γύρω στις 14:00

Τόπος: Στάση Palais Royal Musée du Loure, Παρίσι

Κείμενο: Στεφανία Τσακιράκη

Read more

Σταμάτησα να τρώω γλυκά τρώγοντας τα ωραιότερα γλυκά της ζωής μου!

Ξέρω, σου ακούγεται παράταιρο. Δεν είσαι ο μόνος ή η μόνη. Σε όσους ανέλυα τη σκέψη μου την ίδια αντίδραση είχαν. Εγώ τώρα γιατί έβρισκα νόημα σε όλο αυτό; Θα σου το πω αμέσως αφού σε κάνω να τρέξουν λίγο τα σάλια σου. Για γλυκά μιλάμε, άλλωστε.

Κείμενο: Στεφανία Τσακιράκη

Read more

Μία συνάντηση μετά από τόσα χρόνια

Έχουν δίκιο οι άνθρωποι εκείνοι που λένε πως τα χρόνια του σχολείου είναι από τα σημαντικότερα στη ζωή ενός ανθρώπου. Είναι εκείνα τα πρώτα βιώματα που μένουν πάντοτε μέσα μας, επειδή είναι η πρώτη μας προσπάθεια να αποκωδικοποιήσουμε τα μυστήρια ενός άπειρου κόσμου έξω από εμάς.

Κείμενο: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Read more

Όλα τα πρωινά του κόσμου

Η πόρτα έκλεινε βαριά κάθε μέρα στις 6 το πρωί σκοτάδι έξω. Ο πατέρας έφευγε για το μεροκάματο, ήταν εργάτης τότε σε εργολαβίες δρόμων. Δεν έχανε μεροκάματο για να μας μεγαλώσει. Εγώ γυμνάσιο είχαν αυξηθεί τα έξοδα, είχε ανοίξει και το πρώτο ωδείο στη γειτονιά και ήθελα μαθήματα κιθάρας. Ήθελα και το πρώτο μου τζιν Levis από τη Χρυσοστόμου Σμύρνης και τα πρώτα ellesse.

Publisher: Έλσα Ποιμενίδου

Read more

Όταν αποφάσισα να γίνω δημοσιογράφος…

«Ακόμα και ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με το πρώτο βήμα»…

Αυτή η περίφημη Κινέζικη παροιμία ταιριάζει θεωρώ και στον κάθε άνθρωπο που προσπαθεί να πετύχει σε αυτό που αγαπάει. Τίποτα δε χτίζεται σε μία ημέρα και είναι βέβαιο πως και οι άνθρωποι που μπορούν να θεωρηθούν πετυχημένοι, ξεκίνησαν από πολύ χαμηλά.

Publisher: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Read more

Όσα δε μας λεν οι travelers που ζηλεύουμε ή/και θαυμάζουμε!

Στεφανία Τσακιράκη

Γεια σου και πάλι,

Σήμερα δε θα σου μιλήσω για τα ταξίδια μου με το τραίνο: «Όνειρο Express», ούτε για την αγάπη μου, το Solo Art Therapy Traveling. Θα σου μιλήσω όμως για όσα δε μου είπαν όλοι οι travelers, οι influencers, ο Σάκης Τανιμανίδης από το World Party, κανείς… Μια αλήθεια που πονάει και θέλω να την ξέρεις πριν αποφασίσεις να ταξιδέψεις, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά, προς το όνειρο.

Δεν ξέρω αν είσαι έτοιμος/η να την ακούσεις, αλλά ούτε κι εγώ ήμουν έτοιμη να τη ζήσω. Οπότε συμπάσχουμε. Πάρε με αγκαλιά να σου τα πω…

Στεφανία Τσακιράκη Owner of Self ART Therapyhttps://www.facebook.com/Self-ART-therapy-220139952223628/?epa=SEARCH_BOX

 

Ταξίδευα που λες επί μια εβδομάδα στα μουσεία της Βιέννης και της Στουτγάρδης, με σώμα και πνεύμα. Μια υπέροχη εμπειρία. Να ταξιδεύεις μόνη σου ξέρεις τι πάει να πει;

 

Ελευθερία, ξεγνοιασιά και παρέα με τον εαυτό σου. Αμέτρητες εσωτερικές βαθιές συζητήσεις, ησυχία… Κι όπου πηγαίνεις αν είσαι τυχερός σαν εμένα, συναντάς αγαπημένα πρόσωπα που σε περιποιούνται και σ’ έχουν στα πούπουλα.

Όλα καλά έως τώρα θα μου πεις!

Ναι, αλλά μου έλειψε η φωλιά μου, ο αγαπημένος μου, το σπιτάκι μας! Και η ώρα του γυρισμού ήρθε γρήγορα, με την ίδια χαρά της ώρας της αναχώρησης.

Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα

από το να μη θέλεις να φύγεις από εκεί που είσαι

Κι όπου κι αν πηγαίνεις να περνάς υπέροχα,

σκεφτόμουν στο τραίνο της αναχώρησης αλλά και σ’ αυτό της επιστροφής.

 

Και φτάνει η επιστροφή! Κράτα με αγκαλιά εσύ, μην ξεχνιέσαι!

Και φτάνω σπίτι… Αργά… Βράδυ… Και το ήξερα πως η σημερινή μέρα θα ξημέρωνε!

Από τα κόκκινα χαλιά της Αυστρίας, στα κόκκινα φακιόλια φίλε μου! Φασίνα 7 ωρών στο σπίτι! Γενική κανονική! Απότομη προσγείωση, κενά αέρος και δε συμμαζεύεται!

Όχι! Γι’ αυτό δε θα σου μιλήσουν από τα ταξιδιωτικά γραφεία, ούτε αυτοί που ακολουθείς στο instagram και ζηλεύεις που οργώνουν τη γη. Άκουσέ το από εμένα λοιπόν! Για να οργανώσω το δικό μου ταξίδι (που μόλις ξεκίνησε) φτάσαμε Ιούλιο μήνα και ακόμα τα χειμωνιάτικα με τα καλοκαιρινά ρούχα δεν τα είχαμε αλλάξει (έχει κρύο στο Παρίσι μη με παρεξηγείς…)!

Το έκανα σήμερα κι όταν έφτασε 18:27 και τελείωσα με τη γενική και πονούσε η μέση μου και ήμουν χώμα ξέρεις τι έκανα; Έψαξα νέους προορισμούς για το ταξίδι. Το ταξίδι μου, η παρηγοριά μου και η ζωή μου, η αλήθεια μου!

Μου αξίζει ένα σπίτι όμορφο, όσο μακριά του κι αν πηγαίνω!

Σε βλέπω, μου ταράχτηκες, έλα να σε πάρω εγώ μια αγκαλιά!

 

Μη φοβάσαι,

έκανα ντουζάκι

αφότου έβγαλα

το κόκκινο φακιολάκι!

 

Είσαι τόσο σκληρή με αυτούς που σ’ αγαπούν

«Είσαι τόσο σκληρή με αυτούς που σε αγαπούν, Σκάρλετ. Παίρνεις την αγάπη τους και την κρατάς πάνω από το κεφάλι τους όπως ένα μαστίγιο».

Ο Ρετ Μπάτλερ του «Όσα παίρνει ο άνεμος», μιλάει ξανά μέσα μου. Πόσες φορές κάηκα από την αγάπη που σου έδειξα! Πόσες φορές άφησες σημάδια μέσα μου που δεν ξεθώριασαν με τον ερχομό της ημέρας.

Publisher: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Read more