Άρθρα

Crossover Megaro | Photoreportage από το live των Plastic Flowers!

Η Χρύσα και ο Θωμάς κέρδισαν από μία διπλή πρόσκληση για να παρακολουθήσουν τη δεύτερη συναυλία του Crossover στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Μόνη τους υποχρέωση να βγάλουν 2 φωτογραφίες από το live των Plastic Flowers και να τις στείλουν ως «ανταπόκριση» στο publiSHIT. Τελικά, έστειλαν 15 (!) και ιδού το φωτορεπορτάζ τους από αυτή τη μαγική μουσική εμπειρία!

 

Read more

IN EDIT Thessaloniki edition | Μουσική για τα μάτια σου!

Το ΙΝ EDIT επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη! Αυτόν τον Απρίλιο, δύο μήνες μετά την πρώτη παρουσίαση του στην Αθήνα, το διεθνές φεστιβάλ μουσικού ντοκιμαντέρ «IΝ-EDIT», επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη. Το In-Edit Greece, με γεμάτες τις αποσκευές του με σπουδαία μουσικά ντοκιμαντέρ, δυνατές μελωδίες και συγκινητικές ιστορίες επιστρέφει στη πόλη όπου πρωτοπαρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2014.  Από τις 23 έως τις 29 Απριλίου 2015, στον κινηματογράφο «ΟΛΥΜΠΙΟΝ», θα ακούσουμε και θα δούμε μοναδικές ιστορίες  από τα παρασκήνια της παγκόσμιας μουσικής! 

Read more

Γιώργος Εμμανουήλ Λαζαρίδης | Οι συναυλίες που θα θυμάται για μια ζωή

 

About

Με αφορμή το Crossover και τη δημιουργία της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης MOYSA, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης Γιώργος Εμμανουήλ Λαζαρίδης ανατρέχει πίσω στο χρόνο και διηγείται τις πέντε συναυλίες που τον σημάδεψαν εξηγώντας το λόγο που θα τις θυμάται για μια ζωή. Αυτές είναι οι ιστορίες τους.

Πρέπει να ήμουν περίπου 19 ετών. Μόνιμος κάτοικος Λονδίνου, φοιτητής στην Ακαδημία και επαγγελματίας καθώς παράλληλα έδινα ρεσιτάλ πιάνου. Θυμάμαι δύο γεγονότα τα οποία μου άλλαξαν τη θεώρηση του τι σημαίνει να είσαι επί σκηνής και να παίρνεις μαζί σου το κοινό. Και πώς αυτό μεταφράζεται στην προετοιμασία, αλλά και στην ανθρώπινη διάσταση, στην ευάλωτη και ενεργειακά πολύ έντονη κατάσταση που βρίσκονται ακόμα και μεγάλες προσωπικότητες όταν είναι στη σκηνή.

Είχα την τύχη να σπουδάζω με τον Alfred Brendel. Είχαμε καλλιεργήσει μια στενή φιλική σχέση, εκτός Ακαδημίας, η οποία είχε και πολλά δύσκολα σημεία.  Ήταν μια ιδιάζουσα προσωπικότητα που  ενώ είχε ακαδημαϊκότητα και φοβερά δομημένο τρόπο σκέψης –είναι ένα είδος  Wikipedia για όποιον θέλει να καταλάβει πώς είναι δομημένο ένα μουσικό έργο- δεν μπορούσε να μεταδώσει με λόγια όλη αυτή τη γνώση. Μαλώναμε συχνά, γιατί εγώ ήμουν ένα παιδί που είχε μια πορεία πίσω του και ήθελε να επικοινωνήσει με το δάσκαλό του.

Πήγαινα συχνά σπίτι του και τον άκουγα την ώρα που μελετούσε. Μια φορά, λοιπόν, με κάλεσε στοχευμένα.  Επί μία  βδομάδα πήγαινα καθημερινά στο σπίτι του και ήμουν μέσα στο στούντιο του την ώρα που προετοιμαζόταν για μια συναυλία στο Festival Hall. Ήταν μια απίθανη εμπειρία γιατί -όντας ακροατής- μου γεννήθηκαν πάρα πολλές απορίες.  Αυτό που άκουγα ήταν τόσο υπογραμμισμένο. Κάθε μουσική φράση ή απόφαση σαν να ήταν μεγεθυμένη  εκατό φορές. Την ώρα που το άκουγα δε μου έβγαζε κανένα νόημα.

Στο τέλος της βδομάδας πήγα στο ρεσιτάλ του –όλο Schubert- στο Festival Hall. Μου ζήτησε να μην πάω στην πρόβα. Έχοντας στο μυαλό μου, λοιπόν, όλη την εμπειρία της βδομάδας, παρακολούθησα μία από τις  ωραιότερες συναυλίες πιάνου στη ζωή μου. Για εμένα ήταν καταπληκτική γιατί κατάλαβα ότι η μουσική προετοιμασία σ’ έναν μεγάλο χώρο όπως αυτός είναι ίδια με εκείνη ενός ζωγράφου όταν δημιουργεί έναν πίνακα από τόσο κοντά ξέροντας ότι ο θεατής θα το δει από απόσταση: Η πινελιά που θα δεις από τα 20 εκατοστά, σου φαντάζει άσχετη με το υπόλοιπο, αν όμως πας 100 μέτρα πιο μακριά αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχει λόγος.

 

Ένα άλλο παρόμοιο παράδειγμα που θα θυμάμαι είναι ένα ρεσιτάλ πιάνου του Murray Perahia, τον οποίο έτυχε να παρακολουθήσω σε συναυλία του πάνω στη σκηνή. Δε θα ξεχάσω ποτέ την ενέργεια που ένιωσα έχοντας τόσο κοντά αυτόν τον άνθρωπο που είναι μια τεράστια προσωπικότητα στο αντικείμενό του, σε απόσταση 3 μέτρων και από πίσω του ένα κοινό 2.000 ατόμων.

Ήταν σαν να βλέπω τη διαδικασία στην οποία καλούμουν να συμμετέχω ενεργά τόσο συχνά ως πιανίστας. Ήμουν από την απέναντι πλευρά του πιάνου, σαν να ήμουν από την άλλη πλευρά του καθρέπτη: μπορούσα να δω τα χέρια του, να νιώσω την κίνηση. Να καταλάβω πώς αυτός ο άνθρωπος με την τόση εμπειρία ίδρωνε με τον ίδιο τρόπο που ιδρώνουμε όλοι ενώ τα χέρια του έτρεμαν όπως όλων μας. Ήμουν τόσο κοντά του κι ένιωσα πώς συγκεντρωνόταν, τον τρόπο που τον συνέπαιρνε η έμπνευση και πώς είχε ροή όλο αυτό. Ήταν φοβερό σχολείο.

Καθώς πέρασαν οι δεκαετίες, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τη σπουδαιότητα της συνύπαρξης των νέων μουσικών ορχήστρας με επαγγελματίες μουσικούς. Αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με τη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων MOYSA. Ένα παιδάκι το οποίο ακόμα δεν έχει καταλάβει τις δονήσεις της σκηνής ξαφνικά θα βρίσκεται σ’ ένα σύνολο με παρόμοια όργανα και θα συνεργάζεται με ανθρώπους που είναι 20 και 30 χρόνια μεγαλύτεροι.

Μια άλλη εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη ήταν η εκδήλωση που κάναμε με το έργο Music Circus του John Cage. Το ίδιο έργο είχε παρουσιαστεί και στο Μουσικό Χωριό, αλλά στο Μέγαρο απέκτησε άλλο νόημα. Στην πλατεία ενός χωριού μπορεί πιο εύκολα να φανταστεί κανείς μια κατάσταση όπου 20, 30 διαφορετικού τύπου ensemble και μουσικά σχήματα συνυπάρχουν και κάνουν μια κοινή συναυλία παίζοντας διαφορετικά κομμάτια ο καθένας ταυτόχρονα. Είναι σαν να πηγαίνεις σε μια έκθεση ζωγραφικής που αντί για πίνακες έχεις ολοκληρωμένες συναυλίες.

Είναι μια ιδιοφυής σύλληψη, η οποία μετατρέπει τη μουσική πράξη σε κοινωνικό γεγονός. Είναι σαν να μπαίνεις σε ένα δάσος γεμάτο ξωτικά που όλα έχουν  τη θέση τους κι έχουν κάτι να πουν. Είναι φοβερή αίσθηση. Στο μουσικό χωριό έγινε σ’ ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Το να συμβεί στο Μέγαρο Μουσικής σ’ έναν χώρο που δεν είχε βαπτιστεί έως εκείνη τη στιγμή με αυτού του είδους το ρόλο είχε άλλο χρώμα.

Εκείνη την ημέρα αισθάνθηκα ότι έσπασαν πάρα πολλές γνώριμες πρακτικές. Μπήκαν θετικά ερωτηματικά για  τον τρόπο που μπορούμε να λειτουργούμε όλοι μας και αναρωτηθήκαμε αν μπορεί αυτό να είναι η επόμενη μέρα στην καθημερινότητά μας. Και αποδείχτηκε στο χρόνο ότι μπορούσε και μπορεί. Από τότε έχουμε κάνει πάρα πολλά πράγματα με αυτή τη λογική και προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή τη σύμπτυξη, τη συνεργασία διαφορετικών ειδών τέχνης κάτω από την ίδια στέγη.

Μια πολύ συγκινητική συναυλία στην οποία βρέθηκα και είχα την τιμή να βοηθήσω να δημιουργηθεί ήταν μια συναυλία progressive rock που κάναμε εδώ στο Μέγαρο σε συνεργασία με τα Δημήτρια. Φιλοξενήσαμε ένα από τα θρυλικά, αλλά όχι τόσο εμπορικά και γνωστά συγκροτήματα στον κόσμο, τους After Crying και κάναμε μια συναυλία σε συνεργασία με τη συμφωνική ορχήστρα του Δήμου . Θα μου μείνει αξέχαστη γιατί από μικρός ήμουν θαυμαστής της progressive rock. Θεωρώ ότι είναι μια από τις πιο υγιείς και ειλικρινείς εκφράσεις της κλασσικής μουσικής στο ροκ περιβάλλον κι έχει κλασική δομή χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά μέσα. Ήταν μια μοναδική εμπειρία να νιώθω να παράγονται αυτοί οι ήχοι και αυτές οι δομές μπροστά μου.

 

 

Πέμπτη συναυλία-σταθμός: Πρόσφατα βρέθηκα στη Ρώμη για να συναντήσω τους εκπροσώπους από το El Sistema της Ιταλίας. Μ’ αυτή την ευκαιρία μπόρεσα και άκουσα μια συναυλία της ορχήστρας του El Systema της Βενεζουέλας, όχι τη Simon Bolivar, αλλά του Carakas. Πραγματικά ήταν σκέτη έμπνευση. Να ξέρεις την ιστορία  αυτού του συστήματος, να βλέπεις τα παιδιά που το αντιπροσωπεύουν μπροστά σου να παίζουν μουσική μ’ αυτόν τον τρόπο και να φαντάζεσαι πώς θα ήταν η ζωή τους αν δεν ήταν μέλη αυτής της προσπάθειας. Ήταν ίσως από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ζωής μου. Επειδή κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση με την προσπάθεια που κάνουμε με την καινούργια ορχήστρα του Μεγάρου ήταν για εμένα ακόμα ένα σπουδαίο σχολείο.

 

 

Crossover Megaro | Κέρδισε προσκλήσεις για το live των Lifelike Portrait στο μπαρ Μ2!

About

Τι είναι το Crossover Megaro; Γιατί θα ενθουσιαστείς με το live των Lifelike Portrait; Πώς θα κερδίσεις προσκλήσεις; Γιατί θα συναντηθούμε όλοι στο μπαρ Μ2; Βρες τις απαντήσεις στο κείμενο που ακολουθεί!

 

 

Σάββατο βράδυ. Την ώρα που ένα αγόρι –πιστό στο δόγμα «support your local band»- ξεκινά το bar hopping προκειμένου ν’ ανακαλύψει την μπάντα για την οποία θα μιλάει αύριο όλη η πόλη, μια comme il faut κυρία επιστρέφει σπίτι της ικανοποιημένη από το θέαμα που μόλις παρακολούθησε στο Μέγαρο Μουσικής.

Δύο παράλληλα σύμπαντα… Τουλάχιστον, μέχρι κάποιος να τολμήσει να τα συνδέσει με τρόπο ανατρεπτικό, δημιουργικό,  και αν μη τι άλλο δελεαστικό. Με τρόπο που, φευ, οι τόσο διαφορετικοί «κόσμοι» και «φυλές» αυτής της πόλης θα βρουν ένα κοινό σημείο αναφοράς απαλλαγμένο από ταμπέλες και στερεότυπα για να καταλήξουν στο αυτονόητο πως η μουσική είναι μία και είναι για όλους.

square_redbutton

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης το τόλμησε. Γύρισε τέρμα το… διακόπτη με τον οποίο διαχωρίζουμε όλοι την κλασική και την… άλλη μουσική και μας καλεί σε έναν θεματικό κύκλο συναυλιών που τιτλοφορείται Crossover και είναι τόσο διασκεδαστικό και φιλόδοξο όσο φαντάζεσαι!

Στην πρώτη έκδοση του εγχειρήματος, τρία γνωστά συγκροτήματα της πόλης κατεβαίνουν από το stage και διακτινίζονται στο μπαρ του κτηρίου Μ2, επαναενορχηστρώνουν τις μουσικές τους και ετοιμάζονται για τρία ιδιαίτερα live που θα ακουστούν δυνατά.

603832_406059379557968_6772823189668275797_n

 

About Lifelike Portrait

Γιώργος Βασίλας Συνθέσεις, κιθάρα
Ηλίας Πετρίδης Πλήκτρα
Γιάννης Μπέλλος Μπάσο
Μπάμπης Πετσίνης Τύμπανα
Ραχήλ Τραγούδι

 

Επιμέλεια Κύκλου Crossover Μαρίνα-Αιμιλία Κοντού

Κέρδισε προσκλήσεις

Το Σάββατο 14 Μαρτίου οι ταλαντούχοι Lifelike Portrait υπόσχονται ένα live που θα συνδυάσει τον ηλεκτρικό ήχο της cinematic pop με visual στοιχεία. Εσύ μπορείς να κερδίσεις 2 διπλές προσκλήσεις, με την υπόσχεση ότι θα βγάλεις έστω 2 φωτογραφίες από τη στιγμή του live για να μου στείλεις… ανταπόκριση!

Δήλωσε συμμετοχή, αφού πρώτα κάνεις like στη Fan Page του Crossover και περάσεις μια βόλτα από το tumblr!

Συμπλήρωσε τα στοιχεία σου:

Τα ονόματα των νικητών θα προκύψουν μετά από κλήρωση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 13 Μαρτίου! Οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω email όπου θα λάβουν και περισσότερες πληροφορίες.

Opera Chaotique | Μια ιστορία από το tour στην Ιταλία

Opera Chaotique

Σήμερα τελείωσε το tour της Ιταλίας, που περιλάμβανε 21 συναυλίες σε 21 πόλεις. Μας ζητάτε μια ιστορία από αυτή την περιοδεία, θα σας γράψουμε την πιο περίεργη στιγμή που βιώσαμε.

Opera Chaotique

Λοιπόν, όλη η περιοδεία είχε τις στιγμές της, παίξαμε σε όλη την Ιταλία, από το βορρά μέχρι τη Σικελία, την Puglia και την Calabria. Είχε μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς κάναμε όλο το show στα ιταλικά (οι Ιταλοί δε μιλούν καθόλου την Αγγλική).

Παίξαμε σε θέατρα, σινεμά, τζαζ κλαμπς μέχρι και εστιατόρια, (τώρα που το σκέφτομαι μόνο σε μπουρδέλο δεν παίξαμε). Σε γενικές γραμμές, περάσαμε χιόνια, χαλάζι, καταιγίδες, ομίχλες, βρεθήκαμε σε κλαμπ στη μέση του πουθενά που έβλεπες τον κόσμο να συρρέει και έλεγες, δε μπορεί, από πού έρχονται όλοι αυτοί…

Η πιο περίεργη ιστορία που ζήσαμε είναι η εξής: Επρόκειτο να παίξουμε στην πόλη του Eboli κοντά στη Νάπολι. Το GPS μας όμως δεν αναγνώριζε το ξενοδοχείο όπου θα μέναμε και ο tour manager σε εκείνο το live δεν ήταν μαζί μας.

Ωστόσο, προσπαθήσαμε να συνεννοηθούμε μαζί του, αλλά ανεβαίναμε προς το βουνό. Και ανεβαίναμε κι ανεβαίναμε, ώσπου φτάσαμε σε ένα ερημικό μέρος κάπου ψηλά στο πουθενά. Εκεί, είδαμε ένα σπίτι στο οποίο έμεναν δύο περίεργοι τύποι, βγαλμένοι λες σαν από ταινία αμερικάνικη, με προφορά περίεργη, που σκέφτεσαι ότι ίσως και να είναι δολοφόνοι, συν ότι είχαν και ένα μεγάλο σκύλο ανάμεσα μας. Ώσπου μας προσκάλεσαν μέσα στο σπίτι, φάγαμε όλοι μαζί μακαρόνια με φασόλια δίπλα στο τζάκι και είδαμε τον Batman του Tim Burton στα τταλικά φυσικά ( Κιμ Μπάσιντζερ με ιταλική γλώσσα ήταν σπουδαία στιγμή).

10421381_10206136190983116_8699062698787098349_n

Μετά το live, επιστρέψαμε εν μέσω μεγάλης καταιγίδας και ομίχλης. Στην πόρτα αντί για τους ιδιοκτήτες μας περίμενε ο σκύλος ο οποίος γαύγιζε και χτυπούσε την πόρτα. Δεν μπορώ να πω, καλός φύλακας, αν ήμασταν κλέφτες θα είχαμε αποθαρρυνθεί.

Μισή ώρα μετά, αφού περιμέναμε στο κρύο και τη βροχή, ήρθε ο ένας εκ των δύο “δολοφόνων”, πολύ ευγενικός πάντως, και μπήκαμε επιτέλους στο σπίτι. Αν προσθέταμε και γυναικεία συντροφιά το σκηνικό θα ήταν εξαιρετικά ρομαντικό, διότι καθώς η βροχή ήτο το μόνο που ακουγόταν εις το δάσος, ο κόσμος των ονείρων έμπλεκε με τον ήχο του νερού και όλα έμοιαζαν παραμυθένια…

 

Marianna says: «Οι Opera Chaotique παρουσιάζουν το ολοκαίνουργιο show τους και έχουν προγραμματισμένες πολλές εμφανίσεις. Τσέκαρε την ιστοσελίδα τους και τη Fan Page τους στο Facebook για να μαθαίνεις όλα τα νέα για τα live τους». 

Matina Sous Peau | Και θα πει δέκα ιστορίες!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Ήταν τυχαία, αλλά «καρμική» η συνάντησή μου μαζί της, κι αυτό γιατί «φταίει ο έρωτας». Αρκούσαν μόλις 3.40 λεπτά (όσο διαρκεί το mashup «Daft Punk – Give Lady Back to Music») για να τη λατρέψω και να ψάξω να βρω στο Facebook ποια είναι η κοπέλα που «παντρεύει» μουσικά το Στράτο Διονυσίου με τον James Blake ή το Μενιδιάτη με τους Chinese Man με τον ίδιο ενθουσιασμό που ανεβαίνει στη σκηνή για να τραγουδήσει στο πλευρό των My Drunken haze ή με την ίδια δημιουργική τρέλα που δεν την εμποδίζει να ντυθεί ζαχαρωτό και να οργανώνει με την παρέα της τα πιο σουρεαλιστικά θεματικά parties της Αθήνας. Είναι η Matina Sous Peau και γι’ αυτό της ζήτησα να μας «πει» 10 μικρές ιστορίες. Δικό σας!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Read more

Cayetano | On fire!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του πέμπτου κατά σειρά σόλο άλμπουμ του με τίτλο «Once Sometime», ζητήσαμε από τον Cayetano να μοιραστεί μαζί μας στιγμές από την πορεία του. Τι έκανε την πρώτη φορά που άκουσε κομμάτι του στο ραδιόφωνο, πώς ένιωσε στην πρώτη του συναυλία με την μπάντα, ποιο τραγούδι τον συγκίνησε περισσότερο και ποια ερώτηση δεν του έχει κάνει ποτέ κανείς; (σσ: η αλήθεια είναι ότι του θέσαμε εμείς τις ερωτήσεις διότι δεν του αρέσει να περιαυτολογεί).

Μαρία-Άννα Τανάγια

Storyteller: Cayetano

Σωτήριο έτος 1996, είσαι 19 ετών, κυκλοφορεί το πρώτο μου άλμπουμ με το γκρουπ «Στρογγυλό κίτρινο». Θα θυμάμαι την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του γιατί…
…ήταν όλα γύρω τόσο φωτεινά και χαρούμενα! Συμμετείχα σε δίσκο και μάλιστα σε μια εποχή που το ίντερνετ, τα downloads και λοιπά τεχνολογικά θαύματα φάνταζαν πολύ μακρινά. Δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα σε λίγες γραμμές.

 

Φεύγω για Ισπανία το 1999. Αυτό που μου έκανε εξαιρετική εντύπωση με το που πάτησα το πόδι σου εκεί είναι…
…η μυρωδιά! Για έναν περίεργο λόγο, η Βαρκελώνη μυρίζει πολύ ιδιαίτερα. Έγραψα κάποτε για το κομμάτι “Red Winter” ότι ειδικά ο βαρκελωνέζικος χειμώνας “μυρίζει κομμουνισμό”. Επίσης, εντύπωση μου προκάλεσε και ο δημιουργικός οργασμός της πόλης εκείνη την περίοδο. Όταν ακόμη τα ενοίκια ήταν σχετικά φθηνά και οι καλλιτέχνες συνέρρεαν από όλη την Ευρώπη. Πριν γίνει δηλαδή η πρωτεύουσα των διαφημιστών.

 

Κυκλοφορεί το «Mr. White» ενώ ζω στη Βαρκελώνη, οι φίλοι μου στην Ελλάδα σου στέλνουν με SMS ότι…
…θέλουν να με επισκεφτούν και να κανονίσω το πρόγραμμα μου προκειμένου να τους φιλοξενήσω. Αγνοούσαν το project και μαζί με αυτούς και ο υπόλοιπος πλανήτης.

Έρχεται το 2006, με το άλμπουμ «Focused» και τα κομμάτια μου παίζουν σε πολλά ραδιόφωνα. Η πρώτη φορά που ακούω κομμάτι μου, είμαι στο αυτοκίνητο και νιώθω περήφανος είναι…

…ένα πρωινό του Απρίλη που, τριγυρνώντας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για δουλειές, με ακούω στον Republic 100.3 από την Ντέμη Παπαδοπούλου. Μέχρι να το συνειδητοποιήσω μου πήρε αρκετό χρόνο. Μετά η ημέρα μου έγινε υπέροχη!

 

Υποψηφιότητα για το «Prix Radiophonie», πρώτο βραβείο για την ταινία «Herr Holger», η Mathematical Expo του Βερολίνου επέλεξε το τραγούδι «Mathematical Sorrow» ως επίσημο μουσικό της θέμα, τρεις ξεχωριστές στιγμές, αυτή που είναι πιο σημαντική για εμένα είναι…
…κάθε μία είναι και μια εξαιρετικά υπερήφανη στιγμή. Αν θα έπρεπε όμως να επιλέξω, θα ήταν τα γαλλικά “Prix Radiophonie” όπου και είχα την τιμή να βλέπω το Cayetano δίπλα στα ονόματα της Cesaria Evora και του Manu Dibango. Κάθε φορά που το σκέφτομαι μου φαίνεται και πιο τρελό.

 

Το «The big Fall» σημειώνει τεράστια επιτυχία. Το κομμάτι που σε συγκινεί περισσότερο (και γιατί) είναι…
…το “Paint My Day (With Black”). Εσκεμμένα στο κλείσιμο του άλμπουμ, γι’ αυτούς που θα άντεχαν να το ακούσουν ολόκληρο και να παραμείνουν συγκεντρωμένοι. Κομμάτι αφιερωμένο σε ένα αγαπημένο πρόσωπο που μας άφησε νωρίς. Κι αν θέλεις να ξέρεις, αυτό δεν το έχω ξαναπεί πουθενά!

Marianna says: «Περισσότερα για τον ταλαντούχο Cayetano μπορείς να μάθεις και να ακούσεις στο official website του, στη Fan Page του και στο SoundCloud».