Άρθρα

Javier Labourt | Ο «τρελός» ψυχολόγος του World Party μιλά για το Μπουένος Άιρες και τους νέους φίλους του στην Ελλάδα

Μαρία-Άννα Τανάγια

Αν είσαι φανατικός του World Party τον γνωρίζεις ήδη και χαμογελάς καθώς τον θυμάσαι να μιλά «άπταιστα» ελληνικά και να γίνεται κολλητός με τον Γιώργο Μαυρίδη και τον Σάκη Τανιμανίδη. Αν έχεις χάσει… επεισόδια οφείλω να σου τον συστήσω: Ένας «τρελός» ψυχολόγος από το Μπουένος Άιρες γίνεται εν μία νυκτί «super star» στην Ελλάδα συμπρωταγωνιστώντας στο World Party που διαδραματίστηκε στην πατρίδα του και φόρτωσε τρέλα και βαλίτσες για να ακολουθήσει τους παλαβούς νέους φίλους του στην Παταγονία. Tον βρήκα στο Facebook, δέχτηκε με χαρά να  απαντήσει στις ερωτήσεις μου.  Άλλωστε, ο Javier είναι ένας αυθεντικός πρεσβευτής της YOLO φιλοσοφίας και η συνέντευξη που ακολουθεί το επιβεβαιώνει περίτρανα!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Πες μου κάποια πράγματα για το μέρος που γεννήθηκες. Τι θυμάσαι από την παιδική σου ηλικία;

Γεννήθηκα πριν 33 χρόνια σε ένα προάστιο του Μπουένος Άιρες. Έζησα σε μια όμορφη περιοχή, παρέα με πολλούς φίλους. Θυμάμαι να κάνουμε ποδήλατο και να τριγυρνάμε στους δρόμους. Μία ανάμνηση που έχω και νομίζω πως με επηρέασε πολύ ήταν το Μουντιάλ του 1990 που έγινε στην Ιταλία. Μετά από ένα μήνα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Εθνική Ομάδα της Αργεντινής τα είχε πάει πολύ καλά, άρχισα να παρακολουθώ και να παίζω πολύ ποδόσφαιρο. Έγινα φανατικός κι έκτοτε η κύρια ασχολία της παιδικής μου ηλικίας ήταν να παίζω ποδόσφαιρο με τους φίλους μου. Παίζαμε κάθε μέρα μετά το σχολείο, σε ένα γήπεδο. Φίλοι κι άλλα παιδιά από τη γειτονιά, διαφόρων κοινωνικών τάξεων να γίνονται ένα και απλά να διασκεδάζουν. Κατά κάποιον τρόπο, νομίζω πως το ποδόσφαιρο μου χάρισε τους αδελφικούς φίλους της παιδικής μου ηλικίας. Μόνο αυτό κάναμε όλη τη μέρα!

 

Τι σημαίνει για εσένα το Μπουένος Άιρες; Ποιο θεωρείς ως το πιο συναρπαστικό στοιχείο των ανθρώπων που ζουν εκεί;

Το Μπουένος Άιρες είναι μια απίστευτη πόλη! Μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα και έχει ένα πολύ ενδιαφέρουσα αύρα! Το 1900, η Αργεντινή κατοικήθηκε από ευρωπαίους μετανάστες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μία μίξη της λατινικής και της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Έχει τέλεια εστιατόρια και bar, αλλά το δικό μου αγαπημένο στοιχείο είναι η καλλιτεχνική σκηνή. Μου αρέσει να παρακολουθώ συναυλίες από διεθνείς ή τοπικές μπάντες. Περίπου ένα μήνα πριν, πήγα στην τοπική εκδοχή του φεστιβάλ «Lollapalooza», όπου είδα τους Robert Plant, Jack White, Pharrell Williams και πολλούς άλλους γνωστούς μουσικούς. Ωστόσο, θα ακούσεις παντού καλή μουσική από τοπικές μπάντες σε διάφορα σημεία της πόλης. Μου αρέσει να πηγαίνω σε διάφορα μέρη και απλά να αφήνομαι στις μουσικές που ακούω. Επιπλέον, απολαμβάνω να πηγαίνω στο θέατρο, ειδικά σε όσα έργα είναι αστεία και σε κάνουν να γελάς. Είμαι κλόουν και λατρεύω την κωμωδία. Το Μπουένος Άιρες είναι γεμάτο με παραστατικές τέχνες.

Ποια είναι τα «must things to do» για έναν εναλλακτικό ταξιδιώτη στο Μπουένος Άιρες;

Σίγουρα να παρακολουθήσει έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Είμαστε τόσο παθιασμένοι μ’ αυτό: Φωνάζουμε, χοροπηδάμε, πανηγυρίζουμε, είναι φοβερή αίσθηση! Υπάρχει επίσης μια περιοχή που ονομάζεται San Telmo. Είναι εντελώς γραφική και αποπνέει την αίσθηση του παλιού Μπουένος Άιρες. Κατά τη  διάρκεια της εβδομάδας, αν ο καιρός είναι καλός, μπορείτε να επισκεφτείτε το Tigre. Είναι ένα προάστιο, όπου ξεκινά ο ποταμός και μπορείτε να επισκεφτείτε το  νησί. Είναι απίστευτο συναίσθημα κι έχεις την αίσθηση ότι είσαι πολύ μακριά από τον πολιτισμό αν και απέχει μόλις 45 λεπτά με το τρένο από την πόλη!

Πώς αποφάσισες να γίνεις ψυχολόγος;

Όταν ήμουν 18 ετών και είχα μόλις τελειώσει το Λύκειο άρχισα να σπουδάζω Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δεν ήταν μια εντελώς συνειδητή απόφαση, ήμουν νέος και δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα. Ύστερα από ένα μήνα σπουδών, άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά το μέλλον μου και πιο συγκεκριμένα το τι θα ήθελα να κάνω επαγγελματικά. Έτσι, ύστερα από μόλις δύο μήνες παράτησα τις σπουδές μου. Τότε ήταν το διάστημα που άρχισε μια διαδικασία βαθιάς σκέψης. Χρειαζόμουν να σκεφτώ ποιος είμαι στα αλήθεια και τι είναι αυτό που πραγματικά μου αρέσει. Ήξερα ότι είχα πάντα την περιέργεια να καταλάβω πώς αισθάνονται, δρουν ή σκέφτονται οι άνθρωποι γύρω μου. Μου άρεσε ανέκαθεν να μιλάω και να συνδέομαι με τους ανθρώπους, ένιωθα ότι είχα ενσυναίσθηση, καθώς μπορούσα εύκολα να μπω στη θέση του ανθρώπου με τον οποίο μιλούσα. Έτσι, αποφάσισα να σπουδάσω Ψυχολογία.  Νομίζω ότι αυτή η αλλαγή στις σπουδές μου ήταν η πρώτη «κρίση», η οποία με βοήθησε να ωριμάσω και να καταλάβω καλύτερα τον εαυτό μου και να έρθω κοντά στην ανθρώπινη μου υπόσταση.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στη δουλειά σου; Και αντίστοιχα το πιο δύσκολο κομμάτι;

Θ’ αρχίσω από το πιο δύσκολο: Να βοηθήσεις κάποιον ασθενή που δεν μπορεί να βοηθηθεί. Σε αυτή την περίπτωση η βοήθεια και κάθε παρότρυνση για αλλαγή είναι μικρή. Σε ορισμένες περιπτώσεις συνειδητοποιείς ότι είναι απλά αδύνατον να βοηθήσεις κάποιον. Τότε απογοητεύομαι στα αλήθεια, αλλά είναι καλό να είσαι ειλικρινής και να πεις στον ασθενή ότι δεν μπορείς να τον βοηθήσεις εσύ, αλλά μπορείς να του προτείνεις κάποιο άλλο είδος βοήθειας. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να χτίσεις μια «συμμαχία» με τον ασθενή σου. Την ονομάζουμε «θεραπευτική συμμαχία» και σημαίνει ότι και οι δύο είμαστε στην ίδια ομάδα, με τους ίδιους στόχους. Εγώ είμαι απλά ο «προπονητής» σε αυτή την προσπάθεια αλλαγής.

 

Είδα ότι έχεις ποστάρει στο Facebook προφίλ σου αυτό το video. Μίλησέ μου για την εμπειρία σου στις καταδύσεις.

Τον Ιανουάριο του 1997, όταν ήμουν 14 ετών πήγαμε οικογενειακό ταξίδι στο νησί Maui, στη Χαβάη για να επισκεφτούμε τη θεία μου. Δεν ξέρω καν πώς το σκέφτηκε ο μπαμπάς μου και μου πρότεινε: «θέλεις να μάθεις να κάνεις καταδύσεις»; Έμοιαζε πολύ «cool», γι’ αυτό και είπα ναι και αρχίσαμε οι δύο μας τα μαθήματα. Η πρώτη μας κατάδυση ήταν μοναδική εμπειρία. Είναι τόσο διαφορετικός και μαγευτικός ο κόσμος του βυθού. Τόσο γαλήνιος. Έτσι, από πολύ μικρός έγινα φανατικός της κατάδυσης, ενώ ακολούθησαν και οι αδερφές μου. Πλέον είναι οικογενειακή μας συνήθεια: κάθε χρόνο επισκεπτόμαστε και κάποιο άλλο σημείο κατάδυσης στον κόσμο: έχουμε ταξιδέψει σε Χαβάη, Μεξικό, Μπελίζ, Ονδούρα, Γκαλαπάγκος, Ινδονησία και Ταϋλάνδη.  Μετρώ στο ενεργητικό μου πάνω από 170 καταδύσεις. Πριν από λίγα χρόνια αγόρασα μια υποβρύχια κάμερα και άρχισα να κινηματογραφώ και να μοντάρω τα δικά μου βίντεο!  Τον περασμένο Μάρτιο ταξιδέψαμε στα νησιά Raja Ampat στη δυτική Παπούα της Ινδονησίας, πιθανότατα ο top προορισμός για κατάδυση. Ήταν απλά απίστευτο. Έχω υλικό για βίντεο τουλάχιστον 20 ωρών! (γελάει)

Τι σε συναρπάζει περισσότερο στις καταδύσεις;

Η ανακάλυψη ενός εντελώς διαφορετικού κόσμου: του βυθού. Έχεις μια εντελώς διαφορετική επαφή με τη φύση και έχεις τη δυνατότητα να εξερευνήσεις και να δεις πώς είναι η θαλάσσια ζωή. Μπορείς να έρθεις πρόσωπο με πρόσωπο με καρχαρίες, φάλαινες, διάφορα ψάρια. Είναι απίστευτη αίσθηση!

Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας μια αξέχαστη στιγμή από μία κατάδυση, μια ιστορία που ενδεχομένως θα διηγείσαι στα παιδιά σου;

Λατρεύω τους καρχαρίες! Είναι τα πιο απίστευτα πλάσματα στη γη. Θα σας διηγηθώ λοιπόν μια αξέχαστη στιγμή, την αγαπημένη μου «στιγμή με καρχαρίες» στα νησιά Γκαλαπάγκος στο Εκουαδόρ. Πρόκειται για ένα μοναδικό μέρος με μεγάλη βιοποικιλότητα. Εμείς κάναμε κατάδυση στο Gordon Rock προκειμένου να εντοπίσουμε σφυροκέφαλους καρχαρίες. Επί 25 λεπτά τους ψάχναμε. Και ξαφνικά εμφανίζονται! Και κολυμπούν ανά ομάδες, ήταν περισσότεροι από 20. Ήταν τόσο εντυπωσιακό θέαμα: τόσο πολλοί καρχαρίες, τόσο μεγάλοι σε μέγεθος να κολυμπούν τόσο κοντά σου. Δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ.

 

11039306_10153114075247419_2740610390271320855_n

Ασχολείσαι όμως και ως dj. Μίλησε μου γι αυτό.

Άρχισα να ασχολούμαι χάρη στο πάθος μου για τη μουσική. Από παιδί ήθελα να ανακαλύψω νέα είδη και καλλιτέχνες. Με το διαδίκτυο είχα ακόμα μεγαλύτερη πρόσβαση σε νέο υλικό κι έτσι πάντα μου άρεσε να βρίσκω κομμάτια και να τα βάζω στους φίλους μου να τα ακούσουν. Μεγαλώνοντας αγόρασα κάποιους βασικούς μίκτες κι άρχισα να προσπαθώ. Άρχισα να παίζω σε πάρτι φίλων μου ή σε διάφορες εκδηλώσεις. Πριν μερικά χρόνια παρακολούθησα ένα εντατικό course για επαγγελματίες το οποίο μου έδωσε την ώθηση που χρειαζόμουν! Αγόρασα νέους μίκτες και άρχισα να παίζω πιο επαγγελματικά. Αλλά και πάλι δεν το βλέπω ως επάγγελμα, είναι μια ευχαρίστηση, παίζω σε πάρτι, τη μουσική που θέλω χωρίς δεσμεύσεις!

10687017_10153149657357419_7141022733630351563_n

Τι μουσική προτιμάς να παίζεις και ποιο κομμάτι θα αφιέρωνες στους έλληνες φαν σου;

Μου αρέσει η ηλεκτρονική dance μουσική, ειδικά η tech house και η deep house. Επίσης, μου αρέσει να παίζω remix ροκ κομματιών ή mashups. Έχω ένα δικό μου στυλ, το DJLAB Style (αυτό είναι το καλλιτεχνικό μου όνομα): Κάνω τον κόσμο να χορεύει! Το τραγούδι που θα ήθελα να αφιερώσω στους έλληνες φίλους μου είναι: Όταν αισθάνεστε απογοητευμένοι ή νιώθετε εντελώς αποκομμένοι από τα όνειρά σας, θυμηθείτε ότι: You Only Live Once! Νομίζω ότι καταλάβατε για ποιο τραγούδι μιλάω!

Πες μου για την εμπειρία σου στα γυρίσματα του World Party. Τι έμαθες κατά τη διάρκεια των δυο επεισοδίων;

Έμαθα ότι η Ελλάδα και η Αργεντινή είναι «δίδυμες» χώρες. Ύστερα από τις τόσες ώρες κουβέντας και ταξιδιού με τα παιδιά και αφού μοιραστήκαμε τις σκέψεις και τις εντυπώσεις μας για την Ελλάδα και την Αργεντινή συνειδητοποίησα πόσο μοιάζουν αυτές οι δύο χώρες. Έμαθα επίσης ότι έχω 4 αδέρφια στην Ελλάδα: Το Γιώργο, τον Σάκη, τον Τέο και τον Γιώργο junior, δηλαδή όλη την ομάδα του World Party! Φυσικά, έμαθα τη φιλοσοφία «You Only Live Once». Είναι απίστευτο, γιατί νιώθω ότι ταίριαξε τόσο πολύ στον τρόπο που πάντα ζούσα: να δοκιμάζω νέες εμπειρίες, να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους, να ταξιδεύω!

 

11150772_10153196532902419_1845296228035228699_n

Ως ψυχολόγος, τι έμαθες για την ελληνική κουλτούρα και προσωπικότητα ύστερα από τη συνεδρία με τον Γιώργο και τον Σάκη;

(γελάει) Ύστερα από τη συνεδρία, ήμουν πλέον πεπεισμένος ότι είναι τρελοί! Και για να μιλήσουμε και σοβαρά, έμαθα ότι οι Έλληνες έχουν βαθιές φιλίες όπως κι εμείς. Μπορεί να διαφωνείτε, να συζητάτε, να προσβάλλετε το φίλο σας, αλλά τον αγαπάτε και τον θεωρείτε αδελφό για μια ζωή. Αυτό έμαθα από εκείνους: ότι ο δεσμός τους είναι άρρηκτος, αν και διαφωνούν πολύ! Νομίζω ότι οι περισσότεροι Έλληνες είναι σαν κι εκείνους:  Παθιάζονται με τις απόψεις τους, δεν τους ενδιαφέρει αν μαλώσουν ή αν συζητήσουν και σίγουρα δε φοβούνται να πουν αυτό που σκέφτονται σε όσους αγαπάνε διότι είναι απολύτως βέβαιοι για τη φιλία τους.

Τι σημαίνει «YOLO» για εσένα;

Όπως προείπα, το YOLO ήταν το μότο μου πριν καν μάθω ότι υπάρχει. Πάντα ζούσα με αυτόν τον τρόπο. Μου αρέσει να ταξιδεύω, να αποκτώ εμπειρίες, να δοκιμάζω διαφορετικά πράγματα. Αυτό κάνει τη ζωή σου πλουσιότερη και φυσικά σε βοηθά να ωριμάσεις ως άνθρωπος.  Άπαξ και συνειδητοποιήσεις ότι έρχεσαι σε αυτόν τον κόσμο για να ζήσεις και να αποκτήσεις εμπειρίες, η ζωή σου δε θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Αυτό σημαίνει για εμένα YOLO: Προσπάθησε να αποκομίσεις το καλύτερο από την κάθε στιγμή της ζωής σου.

Έχεις έρθει στην Ελλάδα;

Όχι, ποτέ. Σχεδιάζω όμως να έρθω τον επόμενο Αύγουστο για να συναντήσω τους φίλους μου στη Θεσσαλονίκη και μετά να επισκεφτώ τις υπέροχες παραλίες σας!

Όπως πιθανότατα γνωρίζεις η Ελλάδα βιώνει μια δύσκολη οικονομική κρίση, ενώ όλα τα ΜΜΕ τονίζουν πως υπάρχει ο φόβος της χρεοκοπίας. Ξέρεις, διάφοροι πολιτικοί και δημοσιογράφοι ισχυρίζονται ότι σε μια τέτοια περίπτωση «Η Ελλάδα θα γίνει Αργεντινή». Πώς βιώσατε, αλήθεια, τη χρεοκοπία στη χώρα σου;

Η χρεοκοπία συνέβη το Δεκέμβριο του 2001 και δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ εκείνες τις ημέρες. Υπήρχε κοινωνική αναταραχή, άνθρωποι έμπαιναν σε σούπερ μάρκετ και καταστήματα και απλώς έπαιρναν ό,τι ήθελαν. Επικρατούσε απόλυτο χάος. Ήμουν 19 ετών και θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να πάρω το μισθό μου από τον τραπεζικό μου λογαριασμό. Οι τράπεζες ήταν κλειστές, υπήρχε μια γενικευμένη αβεβαιότητα. Το οικονομικό χάος οδήγησε και σε πολιτικό χάος καθώς ο εκλεγμένος πρόεδρος έπρεπε να παραιτηθεί. Κανείς δεν ήθελε να αναλάβει την ευθύνη της χώρας. Κατά τη διάρκεια εκείνων των ημερών θυμάμαι ότι καθόμουν σπίτι κι έβλεπα τηλεόραση προσπαθώντας να ενημερωθώ όσο περισσότερο μπορώ για την κατάσταση. Πολλοί άνθρωποι καταστράφηκαν οικονομικά και κοινωνικά μετά από εκείνες τις ταραγμένες ημέρες. Εκείνη την περίοδο ζούσα με τους γονείς μου, οπότε δεν το βίωσα τόσο άσχημα, ωστόσο για πάρα μα πάρα πολλούς ανθρώπους οι οικονομικοί όροι άλλαξαν. Η χώρα είχε λιγότερα χρήματα και πάρα πολλοί άνθρωποι έχασαν τις οικονομίες τους. Ήταν πραγματικά λυπηρό. Μια τόσο μεγάλη κρίση, ως συνήθως, τη βιώνουν περισσότερο όσοι δεν έχουν οικονομική άνεση.

Πώς είναι σήμερα η οικονομική κατάσταση;

Σαφώς καλύτερα σε σύγκριση με εκείνες τις χαοτικές στιγμές, αλλά υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης. Έχουμε ένα πολύ υψηλό ποσοστό πληθωρισμού, οι τιμές ανεβαίνουν, οι μισθοί πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτές τις αυξήσεις. Έχουμε μια χώρα που παράγει τόσα πολλά τρόφιμα κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε. Μπορούμε να τα πάμε καλύτερα, είναι ανάγκη να τα πάμε καλύτερα. Διαθέτουμε τα μέσα, ελπίζω να τα καταφέρουμε!

Μιλάς ελληνικά πολύ καλά. Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες φίλους σου!

(γελάει) «Έμαθα» ελληνικά από τους φίλους μου στο World Party, κάποιες βασικές φράσεις. Εκείνοι γελούσαν πολύ, η προφορά μου είναι αστεία. Ωστόσο, θα το προσπαθήσω: Αγαπώ την Ελλάδα, θέλω να την επισκεφτώ σύντομα!

Marianna says: «Δες τα επεισόδια του World Party με συμπρωταγωνιστή τον Javier στην Αργεντινή εδώ και στην Παταγονία εδώ και ακολούθησε τον Γιώργο και τον Σάκη στο Facebook για να μαθαίνεις τα πάντα για τα συναρπαστικά ταξίδια τους».

 

 

Trigiro | Μια νέα μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία!

About

H trigiro – unique travel experience είναι νέα εταιρία στο κλάδο του τουρισμού προσφέροντας οργανωμένες εκδρομές υψηλών προδιαγραφών στην Ελλάδα. Μια τετραμελής ομάδα με καταγωγή από Ελλάδα, Γερμανία και Ισπανία εμπνεύστηκαν, οραματίστηκαν, προβληματίστηκαν, δούλεψαν, ταξίδεψαν, ποδηλάτησαν, δοκίμασαν και δημιούργησαν μια μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία!

 

Read more

Μαρία Καλύμνου | Η maryhop.gr μάς “ταξιδεύει”στις εμπειρίες της!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Ένας από τους λόγους που αγαπώ φανατικά το Facebook είναι επειδή «πέφτω» τυχαία σε υπέροχους, συναρπαστικούς ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να μου πουν την ιστορία τους. Κάπως έτσι (αν θυμάμαι καλά, «υπεύθυνη» είναι η Ιωάννα Σεραφειμίδου του «paperboat.gr» και το like της) γνώρισα το maryhop.gr και άρχισα να δηλώνω «συνοδοιπόρος» του και να ταξιδεύω έστω και νοερά μαζί με τη Μαρία Καλύμνου. Δεν άργησα να πάρω την απόφαση να την «ψάξω». Μου απάντησε αμέσως, μου δήλωσε πως είναι επίσης Θεσσαλονικιά και μου έστειλε φιλιά από τη Βραζιλία.

Μαρία-Άννα Τανάγια

Storyteller: Μαρία Καλύμνου

Είμαι η Μαρία ή πλέον Μαίρη, όπως συνηθίζουν να με αποκαλούν πια. Κατάγομαι από τη Θεσσαλονίκη αλλά ζω στην Αθήνα τα τελευταία οκτώ χρόνια. Στην περίπτωσή μου βέβαια, καμία βάση δεν υφίσταται αφού το “όπου γη και πατρίς” είναι πια τρόπος ζωής.

 

Εργάζομαι ως αεροσυνοδός από το 2006. Ένα επάγγελμα που δεν ονειρευόμουν να κάνω από μικρή, ούτε κυνήγησα ποτέ. Αυτό με βρήκε τυχαία και ήταν τόσο καρμικό που άλλαξε τη ζωή μου για πάντα. Αυτό που μου άρεσε από μικρή ήταν οι εναλλαγές και με δελέαζε πάντα το καινούριο, το αλλιώτικο, αυτό που θα διαφοροποιούσε την κάθε μου μέρα. Γι´ αυτό και στα ταξίδια έχω βρει την ευτυχία της ζωής μου. Είναι αυτό που συμπληρώνει κάθε μου κομμάτι.
Το πρώτο μου “HOP” έγινε πριν οκτώ περίπου χρόνια. Ήταν ένα ταξίδι στη Στοκχόλμη και ήταν ουσιαστικά η πρώτη φορά που έφευγα τόσο μακριά από το σπίτι μου. Πέρασα μία εβδομάδα με ανθρώπους που μέχρι και ένα μήνα πριν δε γνώριζα, περπάτησα σε μία πόλη με υποδειγματικούς κανόνες ζωής και γραμμές, μύρισα και γεύτηκα τα υπέροχα Κanelbulle, έφτασα τόσο βόρεια όσο ποτέ άλλοτε και ήμουν τόσο ευτυχισμένη. Δεν ήταν όμως αυτό το HOP που με έκανε να αγαπήσω τα ταξίδια, αυτό ήταν απλά η αρχή. Τότε απλά, ήταν που ένιωσα ότι είμαι στο σωστό δρόμο, είμαι εκεί που θα ήθελα να είμαι.

hutongs
Το maryhop.com ήταν κάτι σαν ένα άναρχο παζλ εικόνων και συναισθημάτων. Αμέτρητες εικόνες, πολλές εμπειρίες, καλές και κακές ιστορίες, αεροπλάνα, ταξίδια, βαλίτσες, αναχωρήσεις, αφίξεις, γεύσεις, συναισθήματα και μυρωδιές. Ένιωσα ότι αυτό το παζλ πρέπει να το βάλω σε μια σειρά κάποια στιγμή. Ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ όλα αυτά που βλέπω και ζω με τον υπόλοιπο κόσμο, να τους εμπνεύσω και έτσι να τους παροτρύνω να βάλουν τα ταξίδια στη ζωή τους. Γιατί τα ταξίδια είναι επένδυση ζωής. Έστω κι ένας να εμπνευστεί, για εμένα θα είναι επιτυχία και μεγάλη ευτυχία.

Η αλήθεια είναι πως λόγω δουλειάς και ταξιδιών, το μόνιμο είναι σχετικό και λίγο με τρομάζει. Αν θα επέλεγα όμως κάποια πόλη, αυτή είναι σίγουρα το Λονδίνο. Εκεί έχω περάσει τον περισσότερο καιρό μακριά από το σπίτι μου και ήταν κάτι σαν “love at first sight”. Ίσως να έμενα και στο Παρίσι, ίσως και σε κάποια πόλη της Ιταλίας (δεν την έχω βρει ακόμη). Η αλήθεια είναι πάντως, πως με ένα και μόνο ταξίδι δεν μπορείς να πεις εύκολα αν σου ταιριάζει μια πόλη. Απαιτείται χρόνος και βοηθά αν καταφέρεις να ζήσεις τους πραγματικούς, καθημερινούς ρυθμούς της και να βγεις λίγο έξω από τη φιλοσοφία του τουρίστα.

Έχω αμέτρητες ιστορίες από ταξίδια που θα διηγούμαι όσα χρόνια κι αν περάσουν με τον ίδιο ενθουσιασμό. Κάθε φορά διηγούμαι και κάτι καινούριο και κάθε φορά νομίζω ότι αυτό είναι και ό,τι πιο ενδιαφέρον έχω ζήσει. Το επόμενο ταξίδι όμως μου δίνει πάντα κάτι νέο, κάτι ιδιαίτερο. Μία ωραία ιστορία, όμως, από τα τελευταία μου ταξίδια, ήταν όταν τριγύριζα με ένα ποδήλατο στα Χουτόνγκ του Πεκίνου, γύρω από την Απαγορευμένη Πόλη. Με ειδική άδεια, κατάφερα να μπω σε ένα παραδοσιακό σπίτι σε κάποια από αυτές τις γειτονιές και είδα τη ζωή σε πραγματικό πλάνο. Ήπια τσάι με την ιδιοκτήτρια, συνομίλησα με τα πουλιά στο κλουβί τους και χάζεψα φωτογραφίες της κόρης τους, ντυμένη νύφη και με μιά δαντελένια ομπρέλα στα χέρια. Η μέρα έκλεισε με μία υπέροχη παράσταση στον πύργο Drum Tower, με θέα όλα τα γκρίζα Χουτόνγκ τριγύρω. Κάτι τέτοιες εικόνες μου δίνουν πάντα και τις καλύτερες ιστορίες.

forbiddencity

Πριν κάποια χρόνια, στην πρώτη μου εταιρεία, χρειάστηκε να κάνουμε μία rescue flight κατά την περίοδο του πολέμου στη Βηρυτό το 2006. Αναχωρήσαμε από Σουηδία με γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό και παραλάβαμε κόσμο από τη Δαμασκό της Συρίας, οι οποίοι έφταναν εκεί με όποιο μέσο μπορούσαν, ταλαιπωρημένοι και χτυπημένοι. Παρέμεναν στο αεροδρόμιο, ίσως και για ημέρες πολλές, με την ελπίδα να μπορέσουν κάποια στιγμή να φύγουν, με όποιο αεροπλάνο και για όπου. Είδα παιδιά να κοιμούνται ανάποδα στο κάθισμα, είδα και γυναίκες να μου φιλούν το χέρι όταν τους έδινα φαγητό. Ήταν πραγματικά μία εικόνα που με βρήκε τελείως απροετοίμαστη. Δεν ξέρω αν έγινα πιο σοφή μετά από αυτό, πάντως σίγουρα εκτίμησα τα πράγματα τελείως διαφορετικά. Και είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που εδώ και χρόνια αγαπώ ιδιαίτερα τη Βηρυττό (είναι άλλωστε και το “Παρίσι της Ανατολής”).

Την καλύτερη συμβουλή και συγχρόνως ατάκα την άκουσα από μία ηλικιωμένη κυρία που καθόταν δίπλα μου σε ένα εστιατόριο στη Ζυρίχη. Με ρώτησε με τι ασχολούμαι, της είπα ότι είμαι αεροσυνοδοός και ταξιδεύω. Μου είπε: “Άσε τους άλλους να νομίζουν ότι μπορεί να είσαι πριγκίπισσα. Εσύ να είσαι βάτραχος. Να ταξιδεύεις για όσο περισσότερο μπορείς και να ρουφάς κάθε στιγμή που περνά από μπροστά σου σαν έντομο”. Και το κάνω.

new-york

Τα ταξίδια είναι ένα χόμπι που προσαρμόζεται στις ανάγκες αλλά και τα γούστα του καθενός. Υπάρχουν αυτοί που θέλουν να ταξιδεύουν με πολυτέλεια και μένουν μόνο σε ακριβά ξενοδοχεία, υπάρχουν αυτοί που οργανώνουν το ταξίδι τους πιο οικονομικά και συστηματικά και υπάρχουν και αυτοί που κυνηγούν μόνο τις low budget διακοπές, τα hostels ή τα campings. Κάθε κατηγορία έχει τις υποκατηγορίες της και πλέον το ταξίδι είναι τόσο προσωπική υπόθεση που δυστυχώς δεν υπάρχει ο ίδιος κανόνας για όλους. Υπάρχουν όμως κάποια μικρά tips τα οποία μπορούν να εξοικονομήσουν χρήματα, όπως το να κλείνει κανείς πτήσεις αρκετά νωρίτερα, να συγκρίνει πάντα τις τιμές των εταιρειών, να συμπεριλαμβάνει το πρωινό στο ξενοδοχείο (ώστε να αποφεύγει τα διπλά γεύματα εκτός) να κάνει έρευνα αγοράς για τα ξενοδοχεία, να αγοράζει online εισιτήρια για μουσεία, εκθέσεις κτλ, ώστε να εξοικονομεί χρήμα και χρόνο και το πιο ενδιαφέρον για μένα, να περπατάει τις πόλεις. Λιγότερα ταξί, περισσότερες εικόνες, καλύτερες στιγμές.

Μέσα από τα ταξίδια γίνεται κάποιος καλύτερος άνθρωπος. Με τα ταξίδια μαθαίνεις να περπατάς μόνος και να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, μαθαίνεις να προσαρμόζεσαι, να ρισκάρεις και να αγαπάς το καινούριο. Εκπαιδεύεις το μυαλό σου σε νέες εμπειρίες, γεμίζεις τα μάτια σου με νέες εικόνες και το σώμα σου εγκλιματίζεται σε αλλιώτικες συνθήκες. Εκεί έξω υπάρχουν κόσμοι που δεν πρέπει να αγνοήσεις και τα ταξίδια σου δείχνουν το δρόμο. Τα ταξίδια είναι προίκα ζωής και αυτή η προίκα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Το πιστεύω και πάντα θα το πιστεύω.

beirut

Σε κάποιον που δεν έχει ταξιδέψει θα έλεγα αυτό που είχε πει κάποτε ο St. Augustine, ακριβώς όπως το έχει πει: “The world is a book and those who do not travel read only one page”. O κόσμος είναι ένα βιβλίο και αν δεν ταξιδέψεις θα μείνεις για πάντα στη πρώτη σελίδα. Ό,τι πιο σοφό και περιεκτικό. Μα αυτό συμβαίνει και με τα βιβλία άλλωστε, δυσκολεύεσαι να τα ξεκινήσεις αλλά μετά ανυπομονείς να τα ξεφυλλίσεις. Σου εγγυώμαι όμως, ότι ο κόσμος θα είναι ό,τι πιο συναρπαστικό έχεις διαβάσει ποτέ!

Marianna Says: “Θέλεις να “ταξιδέψεις” μαζί με τη maryhop; Μπες στην ιστοσελίδα της, βρες την στο Facebook, στο Twitter, στο Pinterest ή στο flickr!  Yπάρχει κάποιο ταξίδι σου που το θυμάσαι με ενθουσιασμό; Που το συνοδεύει μια πολύ καλή ιστορία; Μη διστάσεις να τη μοιραστείς μαζί μας στο publishitmagazine@gmail..com και…let’s publishit it”!

Live in Athens | Σαν στο σπίτι σου!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Ο Ανδρέας, ο Αντώνης, ο Βασίλης και ο Βαρνάβας είναι οι πιο ανατρεπτικοί οικοδεσπότες που μπορεί να συναντήσει ένας τουρίστας στην Αθήνα! Και αυτό γιατί διαθέτουν δύο υπέροχα διαμερίσματα με θέα στην Ακρόπολη και αναλαμβάνουν χρέη ξεναγού, προτείνοντας στους φιλοξενούμενούς τους ό,τι μη τουριστικό. Απώτερος στόχος; Να παρουσιάσουν το πιο λαμπερό πρόσωπο της πόλης και να τους κάνουν να νιώσουν σαν στο σπίτι τους. Επετεύχθη!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Read more

Art Photography | Ταξίδι σε Ιράν & Περσία

About

Ενεργό μέλος του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και της Λέσχης Φωτογραφίας και Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με 9 ατομικές και συμμετοχή σε 28 ομαδικές εκθέσεις στο βιογραφικό της, κατάφερε να συνδυάσει δύο μεγάλες της αγάπες: Τη φωτογραφική μηχανή και τα ταξίδια. Μας επέτρεψε να «εισβάλλουμε» στο blog της και να «κλέψουμε» εικόνες απ’ το ταξίδι της σε Ιράν και Περσία. Το αποτέλεσμα; Όπως ακριβώς το προσδοκά όποιος την ξέρει: Θεαμα…τικό!

Publisher: Καίτη Παπαναούμ Read more

Welcome to Rennes: Καλώς ορίσατε στη δεύτερη μεγαλύτερη braderie της Γαλλίας!

 Αλεξάνδρα Σιδερίδου

Ερωτεύτηκα την πόλη της Ρεν από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα εδώ πριν από τρία χρόνια ακριβώς. Ομολογώ ότι το να ζεις σε μια ευρωπαϊκή πόλη σημαίνει αναμφισβήτητα ότι θα δεις πολλά νέα πράγματα, άλλα ίσως σε ξενίσουν ενώ άλλα ίσως σε εκπλήξουν. Σίγουρα, όμως, κάθε πόλη έχει να σου προσφέρει μοναδικές εικόνες και νέες εμπειρίες! Η Ρεν με τα μεσαιωνικά κτίρια και τον «ιδιάζοντα» αέρα της μου έδωσε εξαρχής την εντύπωση ότι πρωταγωνιστώ σε κάποια ταινία του παλιού γαλλικού κινηματογράφου.

Αλεξάνδρα Σιδερίδου

 

Read more

Μυρίζει…βόλτα! Βόλτα στην εξοχή! Αλεποχώρι Αττικής

Camille Delcour

Αν έχετε την ευκαιρία να πάτε στην εξοχή, αυτό το άρθρο θα σας θυμίσει το ταξίδι! Το δρομολόγιο προς την εξοχή με τη μηχανή είναι αγαπημένα μου, όχι γιατί ένα μεγάλο κομμάτι του γίνεται σε Εθνική οδό, αλλά γιατί ο καθαρός αέρας σιγά-σιγά εμφανίζεται και η μύτη μας απολαμβάνει τη βόλτα. Δε χρειάζεται να πω για τα πνευμόνια μας -πόσο καλό τούς κάνει να ξεφύγουμε από τη ρύπανση της πόλης και τις άσχημες μυρωδιές. Η ιστορία μας σήμερα ξεκινά και πάλι από το Πέραμα (εκεί μένω, από εκεί ξεκινάνε όλες οι περιπέτειές μου).

Camille Delcour

 

Read more

Ιωάννα Σεραφειμίδου

Μαρία-Άννα Τανάγια

«Το ταξίδι ξεκινάει από την ονειροπόληση, δεν είναι μόνο ο προορισμός», είναι ένα από τα μότο της Ιωάννας που της αρέσουν τόσο πολύ τα ταξίδια που δημιούργησε το the paper boat για να μας «παρασύρει» να γίνουμε συνοδοιπόροι σε όλες τις εξορμήσεις που κάνει με το σύζυγό της Δημήτρη και την κόρη της Ολυμπία. Αυτό το «καραβάκι» που μόλις άνοιξε «πανιά» υπόσχεται μια συναρπαστική βόλτα στα kids friendly σημεία κάθε νομού με ταξιδιωτικές εμπειρίες, προτάσεις, ιδέες και χρήσιμα sites που μπορεί να εμπνεύσουν εσάς και την οικογένειά σας! Θα είναι καλοτάξιδο!

Μαρία-Άννα Τανάγια

Storyteller: Ιωάννα Σεραφειμίδου

Δεν ήμουν ποτέ από τα παιδιά που είχα όνειρο να γίνω κάτι συγκεκριμένο. Μου άρεσαν τόσα διαφορετικά πράγματα, όπως η φωτογραφία, η δημοσιογραφία, η ψυχολογία, οι υπολογιστές, τα οικονομικά και τόσα άλλα! Αυτό μου στοίχισε σε άπειρες εσωτερικές αναζητήσεις, αλλά και σε πολλά ταξίδια και εναλλαγές εργασίας. Με οδήγησε όμως και στο παρόν, όπου τολμώ να πω ότι ασχολούμαι με όλα αυτά που με ενθουσιάζουν!
Πέρασα από πολλές και διαφορετικές θέσεις εργασίας όπως Ψυχαγωγός, Υπεύθυνη Γραφείου Υποστήριξης για υπολογιστές, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων σε Ξενοδοχείο, Ιδιοκτήτρια καταστήματος με είδη πάρτι, Υπεύθυνη Επικοινωνίας σε Παιδαγωγική Ομάδα και πολλά ακόμα! Έζησα και δούλεψα στη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική, τη Λακόπετρα, την Ολλανδία και τη Γερμανία.

 

261479_441121189269353_44552677_n
Δημιούργησα τις πυγολαμπίδες στο κλουβί για να βοηθήσω κάποιες μαμάδες φίλες μου να περνούν δημιουργικό χρόνο μαζί με τα παιδιά τους. Στην αρχή έστελνα ένα ενημερωτικό email, σε 8 φίλες μου, με όσες εκδηλώσεις έπεφταν στην αντίληψή μου. Σιγά-σιγά όμως άρχισα να ανταποκρίνομαι σε μηνύματα μαμάδων που μου έλεγαν πως ήθελαν και αυτές να λαμβάνουν το email μου. Κάπως έτσι ξεκίνησα πριν από 4 χρόνια.

Το προπέρσινο καλοκαίρι, ήμουν με τον φίλο και συνεργάτη μου, τον Τόλη Φωτιτζίδη, και συζητούσαμε για τις «πυγολαμπίδες στο κλουβί» και κάποιες αλλαγές που ήθελα να κάνω. Το brainstorming μαζί του καταλήγει πάντα σε κάτι συναρπαστικό! Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε η ιδέα μίας νέας σελίδας, κάτι που νομίζω ότι ήθελα να κάνω από καιρό. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα ήδη να το ονειρεύομαι και να ψάχνω όνομα, ύφος, χαρακτήρες κλπ. Ο Δημήτρης με υποστήριξε από την αρχή. Του άρεσε πολύ η ιδέα και έτσι αρχίσαμε να στήνουμε σιγά- σιγά τη σελίδα μας.

Το the paper boat είναι η προσωπική ιστορία μίας οικογένειας που ταξιδεύει. Είναι ένα πρόσωπο πίσω από τις γραμμές και τις λέξεις. Είναι η απάντηση στην ανάγκη των ανθρώπων να ρωτούν και να τους απαντούν αληθινοί άνθρωποι, της διπλανής πόρτας. Πού να πάω; Έχει κούνιες; Το νερό είναι ρηχό; Πώς τα καταφέρατε και πήγατε ως εκεί;  Είναι η ανάγκη να γεμίσουν τα μουσεία μας. Να μάθουν τα παιδιά μας να περπατούν στη φύση. Να γνωρίζουν και να σέβονται άλλους ανθρώπους. Τέλος, είναι η ανάγκη η δική μου να δω συγκεντρωμένα σε μία σελίδα, συνοπτικά, τα αξιοθέατα κάθε νομού ή πόλης με τουριστικό ενδιαφέρον για μία οικογένεια.

goumenissa

Νομίζω ότι το αγαπημένο μου ταξίδι είναι αυτό που κάναμε για μήνα του μέλιτος, ένα road trip στα Βαλκάνια. Δύο εβδομάδες στα πιο διαφορετικά και περίεργα μέρη: μείναμε σε σκηνή στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ με χάλκινα, σε πολυτελές ξενοδοχείο, σε youth hostel, σε ξενοδοχείο πόλης, σε δωμάτιο στο σπίτι κάποιου ντόπιου. Μια εμπειρία που ακόμη αναπολούμε. Η Ολυμπία δεν είχε γεννηθεί ακόμα, αλλά με κάποιον περίεργο τρόπο νιώθαμε σαν να ήταν μαζί μας. Ένα τέτοιο ταξίδι περιπέτειας ανυπομονούμε να κάνουμε και πάλι, όλοι μαζί, μόλις μεγαλώσει λίγο ακόμα!

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Τα ταξίδια παρέα με την Ολυμπία μου διδάσκουν τη χαρά της ζωής. Την ευγνωμοσύνη που ένας τοσοδούλης ανθρωπάκος είναι μαζί μας. Δε θέλουμε με τίποτα να την αφήσουμε στη γιαγιά και να της στερήσουμε όλες αυτές τις εικόνες. Είναι μεγάλο παραμύθι πως τα μικρά παιδιά δεν καταλαβαίνουν και δε θυμούνται τα ταξίδια. Είναι ένα άλλοθι για τους γονείς. Εντυπώνονται όλα μέσα τους, γεμίζουν αυτοπεποίθηση, χαίρονται που μοιράζονται τόσα με τη μαμά και τον μπαμπά. Και έχω απόδειξη για αυτό: τα μάτια της Ολυμπίκας.

Το ταξίδι ξεκινάει από την ονειροπόληση, δεν είναι μόνο ο προορισμός. Αν έπρεπε να σου προτείνω ένα ταξίδι ή μια διαδρομή θα ήταν αυτή που δεν έχεις ξανακάνει. Αυτή για την οποία θα επινοήσεις χρόνο για να την σχεδιάσεις. Δεν υπάρχει μια γενική απάντηση. Για τον κάθε ένα από εμάς υπάρχει ένας διαφορετικός προορισμός που του ταιριάζει. Και αυτός διαφέρει ανάλογα με την εποχή, τη διάθεση, το σκοπό του ταξιδιού. Είναι μεγάλη χαρά όταν μου στέλνουν μηνύματα και μου ζητάνε ιδέες για προορισμούς. Αρχικά τους πολιορκώ με ερωτήσεις και μετά προσπαθώ να σκεφτώ τον κατάλληλο!

Marianna says: “Ταξίδεψε με το the paper boat, κάνε like στο Facebook, ακολούθησέ το στο Twitter“ !

Los diarios de Madrid | Ημέρες 13 & 14

About

Η Κ. κάνει βαλίτσες και φεύγει Μαδρίτη για δύο εβδομάδες κι εμείς ζηλεύουμε παράφορα. Για να αισθανθούμε κάπως καλύτερα, μας στέλνει καθημερινή ανταπόκριση (τώρα αυτό ήταν όντως για καλό;). Η Χριστίνα Νεδέλκου μένει Θεσσαλονίκη και αναλαμβάνει να λινκάρει όλες τις πληροφορίες για τις Μαδρίτη (ηρωίδα!). Εμείς, μένει να ταξιδέψουμε, έστω και νοερά!

Publisher: Κ.
Read more

Los diarios de Madrid | Ημέρα 12η

About

Η Κ. κάνει βαλίτσες και φεύγει Μαδρίτη για δύο εβδομάδες κι εμείς ζηλεύουμε παράφορα. Για να αισθανθούμε κάπως καλύτερα, μας στέλνει καθημερινή ανταπόκριση (τώρα αυτό ήταν όντως για καλό;). Η Χριστίνα Νεδέλκου μένει Θεσσαλονίκη και αναλαμβάνει να λινκάρει όλες τις πληροφορίες για τις Μαδρίτη (ηρωίδα!). Εμείς, μένει να ταξιδέψουμε, έστω και νοερά!

Publisher: Κ. Read more